Jump to content

Wren Puck Fox

Democratie & Magie
  • Content count

    96
  • Joined

  • Last visited

  • Days Won

    4

Wren Puck Fox last won the day on September 30 2017

Wren Puck Fox had the most liked content!

About Wren Puck Fox

  • Birthday November 11

OOC Profiel Informatie

  • Naam
    Kelly

Profile Fields

Recent Profile Visitors

382 profile views
  1. Ze kon het niet verklaren, ze wist niet waarom, maar dat Gideon nu zo bazig deed, gaf haar echt enorme kriebels in haar buik. Van die gevoelens van boosheid was ook vrijwel niets meer overgebleven. Dit was zo interessant dat het al haar aandacht en concentratie opeiste. Wren kreunde zachtjes en keek hem met een glinstering in haar ogen aan. "Oh?"", vroeg ze plagend. "En wat voor manieren had je dan in gedachten?" Ze grijnsde terug en probeerde, speels en een beetje ondeugend, haar polsen los te wurmen vanonder zijn handen. Met haar knie streelde ze ondertussen langs zijn benen om hem verder nog een beetje te plagen. Ze kon het niet helpen; het was spannend, ze was opgewonden en zei men niet dat dit de beste manier was om ruzies weer goed te maken? "Misschien ga ik dan juist wel expres niet naar je luisteren?" En ze draaide haar hoofd om kusjes te geven op de plekken van zijn armen, waar ze net bij kon. Dat was dus niet heel veel, maar hopelijk genoeg om hem ook verder te prikkelen.
  2. Woensdag 1 augustus 1838 - Zweinsveld, huis van Wren - In de middag rond theetijd. “What are sisters for if not to point out the things the rest of the world is too polite to mention.” Tabitha en Wren zagen elkaar niet vaak. Dat was op Zweinstein al zo geweest en zelfs in de vakantie was de tweeling behoorlijk op zichzelf geweest en vooral met elkaar bezig; met name elkaar het leven zuur te maken. Wren was dan over het algemeen maar gewoon haar ouders aan het helpen en bemoeide zich er dan enkel mee als het allemaal uit de hand dreigde te lopen. Maar nu was Wren van Zweinstein af en ze had een eigen huis. Ze hielp natuurlijk nog wel in de winkel van haar ouders, maar Tabitha had deze vakantie een ander baantje gevonden. Het was wel heel jammer als ze elkaar helemaal niet meer zagen en dus had Wren haar zusje uitgenodigd om een dagje langs te komen, thee te drinken en koekjes te eten. Het was wel lastig om een datum te vinden dat ze allebei vrij waren en zo was het uiteindelijk augustus geworden, voordat het zover was. Met een glimlach serveerde Wren de thee. Normaal dronk ze ook wel koffie, maar de laatste tijd kon ze de geur ervan niet meer uitstaan. Een schaaltje met koekjes -wel een beetje hard geworden, sorry, maar ze was nu eenmaal niet zo rijk- kwam aangevlogen. "En wat vind je ervan? Het is de eerste keer dat je hier bent , he?" Gaf niet, Tabby was er nu. "Hoe is het met je? Is het thuis nog een beetje uit te houden?" Hoeveel ruzie zou er deze vakantie zijn thuis? "Oh! En hoe bevalt je nieuwe baan?" [OOC: Privé met Gianna]
  3. Met een lachje keek Wren naar Gideon hoe hij zich als een soort kip zonder kop door de kamer bewoog. Het was aandoenlijk, en een beetje ergerlijk, maar tegelijk ook wel weer schattig dat een paar losse knoopjes van haar kleding zo'n effect bij hem teweeg bracht. En hij wilde de rest doen. Wren wachtte, aaide zichzelf een beetje over haar buik, totdat Gideon ook eindelijk weer op het bed zat. Hij nam zijn tijd, maar het 'cadeautje' uitpakken, was zeker deel van de charme? Daarbij het wel spannend dat hij haar een beetje in het bed duwde en zo de leiding nam. Ze kust terug en ging verder met het strelen door zijn haar, terwijl zijn lippen zich steeds meer een weg naar beneden maakte. "Laat me je helpen..." Want een beetje langzaam was niet erg, maar als hij nu weer een kwartier over zijn eigen broek ging doen, dan kreeg ze het straks nog koud. Ze wilde zijn lichaam bovenop zich voelen, zijn warmte om haar heen... Ze pakte haar staf en na een lichte zwaai en het mompelen van de spreuken, begon de riem als een slang uit zijn broek weg te kronkelen en schoten de knoopjes open. Wren beet -zo zwoel mogelijk- op haar lip en lachte naar hem. Aaah, dit was spannend. En oeps? Zou Gideon het erg hebben gevonden dat ze de 'leiding' weer even had overgenomen?
  4. Het was zo makkelijk om nu te doen alsof het goed was, zoals Gideon haar tegen zich aanhield en met de zachte woorden die hij sprak. Als zij het zou laten rusten, dan was de ruzie voorbij, dan zouden ze het nu fijn en gezellig kunnen hebben, dan konden ze het goed maken... Dan was hij weer bij haar en zou hij voorlopig bij haar blijven, in bed, in haar armen... Dan zou hij niet weer weglopen, dan hoefde ze zich geen zorgen meer te maken, hoefde ze niet opnieuw boos te worden. En ze wilde dat het goed was, niets liever dan dat het goed was. En dus gaf ze toe. Wren knikte. "Ja, laten we naar boven." Ze glimlachte naar hem en kuste verder in zijn hals. Ze liet zich optillen en vervoeren naar de slaapkamer. Ze aaide over zijn biceps, want het was als meisje natuurlijk altijd een heel compliment als een jongen je zo'n eind kon dragen en dan nog de trap op ook. "Nou, snel, neem dat drankje," lachte ze naar Gideon, terwijl ze het zich gemakkelijk maakte op het bed. Ze begon langzaam haar vest open te knopen, om de jongen maar vast aan te moedigen op te schieten met zijn alcoholmeur kwijt te raken.
  5. Het was een stomme opmerking, maar toch moest ze even lachen. "Nou...." Ze wilde niet lachen. Als ze moest lachen, dan kon ze niet boos op hem zijn. Ze moest boos zijn, ze moest haar grenzen aangeven. Hij kon haar toch niet al te vaak op deze manier in de rats laten zitten? Maar ze hield van hem en ze was opgelucht dat hij weer terug was... Ze sloeg hem, zonder er enige kracht achter te zetten op zijn best. "Stommerd! Ik was bezorgd! En verdrietig! Je deed stom! Je hebt me gekwetst!" Met elke beschuldiging kreeg hij een pijnloze tik te verduren. Misschien moest ze niet slaan, maar ze moest haar emoties kwijt. En toen sloeg hij zijn arm om haar heen en was haar verzet gebroken. Ze zuchtte diep en liet zich toen maar tegen hem aanleunen. Ze liet haar armen om zijn hals glijden en kuste toen zachtjes zijn wang -want uit zijn mond stonk hij echt nog steeds teveel naar alcoholdampen en verschraald bier-. "Ja, ik vergeef je, maar je bent een stomme murtlapstekel... Niet meer op deze manier doen, okay?" Wren humde. "Ik hou ook van jou..." En toen voelde ze zich schuldig over dat ze hem niet wilde zoenen, want dat kwam vats heel erg kwetsend over... En om het goed te maken, kuste ze hem toen zachtjes in zijn hals, net onder zijn kaaklijn.
  6. Sociale Kalender - BW

    Naam feest/evenement: 'The night before a hangover'-party Wat is het? Afstudeerfeestje, met veel drank Organisator: @Gideon Kingston en @Wren Puck Fox Uitgenodigden: Moraine Foulkes-Davenport (Delano is niet uitgenodigd) Aviana Fox Tabitha Fox Raine Salisbury Julienne Haysward Rasberry Lemon Quentin Kane Richard Ingram Agatha Moore Elise Stonetree Lyre Lennox Desmond Thwaite Caspian Thwaite Cadwyn Thwaite Ted Wellesley Onetoomany Hair Austin Davidson Maia de Liedekerken Adore Appleby Fanny Dickson Butterfly Dickson Elara Burrows Dorian Palagon Ayden March Waar: Zweinsveld, huis van Wren Wanneer: 9 juni 1838 Gespeeld? Nope! Maar 'trash'-parties moeten ook in kaart worden gebracht!
  7. [1837/1838] Examens

  8. Vrijdagmiddag 18 mei - P.U.I.S.T-examen Duelleren. "One doesn't lose a self, like a pair of gloves or a pine. We learn and change, or we harden into stone." Het laatste examen. De laatste horde om te nemen, voordat ze officieel geslaagd zou zijn van Zweinstein. Het was voor duelleren en zoals te verwachten was, was dat een heel keurig examen, heel degelijk. Het was een rechtvaardige opdracht, waar het helemaal aan jezelf lag, aan hoe goed je had geoefend en opgelet, hoe goed je je aan de heldere regels hield, of je zou slagen of niet. Het was ook duidelijk dat het ging om een gewoon duel en niet een op leven en dood. Dat veranderde de regels. Dat betekende dat echt schadelijke spreuken minder vergeven zouden worden... Het moedigde aan om creatiever te zijn en ten alle tijden je tegenstander te blijven respecteren. Er was geen risico op dat iemand crucio zou gebruiken... Maar het ging goed. Ze was snel, had best wat goede spreuken paraat, ze wist te pareren. Hier en daar moest Wren heus wel wat incasseren... Maar het was ook niet alsof werd verwacht dat ze zou winnen van een ambtenaar van het ministerie, die zoveel meer jaren ervaring had dan het meisje. Eigenlijk was het best leuk, zeker toen ze de lucht in werd geworpen en haast als vanzelf een koprol salto maakte in de lucht. Toen ze landde, kwam ze terecht in een bad vol bloemblaadjes en wolken. Verloren, maar zonder pijn, zonder overtredingen. Dus eigenlijk had ze gewonnen. Cijfer: B. [OOC: topic done :D]
  9. Donderdagmiddag 17 mei - P.U.I.S.T - examen Kruidenkunde. "It is the time you have wasted for your rose that makes your rose so important." Een reddingsmissie, dat was iets waar Wren een stuk beter in was dan de meeste van de voorgaande examens. Ze was nog een beetje stram. Eerst hadden haar spieren afgelopen vrijdag een klap gehad en daar was dinsdag nog genadeloos een schepje bovenop gedaan. Ze liep dus als een gepensioneerde cowboy met een hernia, maar verder ging het allemaal best prima met haar hoor. Op een razend tempo vuurde Wren de verschillende spreuken af om zo het snelgroeiende onkruid uit te roeien en ze ging op zoek naar de zeldzame roos. En die had ze gevonden hoor. Binnen de tijd. Onaangedaan. Onkruid was wel in de buurt gekomen, maar er was nog niets aangetast en de roos was nog verre van uitgehongerd of verstikt. Dit was een opluchting en de opsteker die ze nodig had. Zie... Ze was heus wel klaar om de Grote Mensenwereld aan te kunnen. Nog één examen te gaan. Cijfer: B
  10. Dinsdagmiddag 15 mei - P.U.I.S.T - examen Verweer tegen de Zwarte Kunsten. "Because teachers, no matter how kind, no matter how friendly, are sadistic and evil to the core." [15+ want...crucio wordt gebruikt] Crucio. Pijn. Pijn was het enige wat nog bestond. Pijn heerste over elke zenuw, elke beweging, elke hersencel. Ze kreeg niets anders mee dan pijn. Ze kon het niet weerstaan. Ze kon het niet. Ze kon niets anders dan gillen, huilen. Ze wist niet hoelang het duurde, ze wist alleen dat het uiteindelijk zwart was geworden voor haar ogen... Ze lag in een plas van zweet en urine... Ze had schuim op haar lippen, overal zat kwijl, snot en tranen... Het was een slagveld geweest. Het was zo onverwachts gekomen, zo gemeen, zo snel... Haat. Ze voelde haat... Gelukkig hoefde ze die man nooit meer te zien. Cijfer: Z
  11. Vrijdagmiddag 11 mei - P.U.I.S.T - examen Verzorging van Fabeldieren. "See, they’re currently in alien terrain, surrounded by millions of the most vicious creatures on the planet. Humans." Dit was een opdracht die je beter niet in je eentje kon doen. Wren had dan ook met verbazing geluisterd naar de opdracht. Blijkbaar was er maar weinig keuze... Want de examinator had geen spier vertrokken toen ze hem had gevraagd of ze wel goed bij hun hoofd waren daar op het ministerie. Ze voelde ergens een steek in haar maag en ze vroeg zich spontaan af hoeveel doden er zouden vallen bij dit examen? Was dit om af te schrikken dat meer mensen die Fabeldieren studierichting gingen doen? Wren wilde ook keuzevakken over Fabeldieren op de universiteit gaan volgen... Ha, die krijgt dus colleges van Irwin in het nieuwe studiejaar. Wren maakte gebruikt van een spreuk die een bubbel met zuurstof om haar hoofd maakte en stapte toen het water in... Met een wetsuit, die ze van verwarmende spreuken had voorzien... Zie, want dat examen van Spreuken en Bezweringen was dus wel nuttig geweest. ... Kletsnat, met scheuren in haar wetsuit en een tikkeltje kwam Wren uit het water gelopen aan het einde van het examen. Ze had de kelpie gevonden, maar of hij helemaal genezen was, wist ze niet hoor... Ze was even iets te druk bezig geweest met niet uit elkaar gescheurd te worden. Morgen zou ze zoveel spierpijn hebben! Gelukkig was het nu weekend... Pfoe. Cijfer: B
  12. Harold was een onuitstaanbaar stuk vreten. Ugh! Dat hij Klassenoudste was geworden... En met hoe hij aan het slijmen was bij Hastings zag het er niet naar uit dat hij die functie snel kwijt zou raken. Persoonlijk zou Wren daar natuurlijk niet meer heel veel last van gaan hebben, maar ze liet haar afdelingsgenoten liever een wat leukere KO na. Ze had het geprobeerd...Harold een beetje sturen, maar het was haar niet gelukt. Als ze nog een jaar had op school, dan had ze er zeker meer moeite ingestoken, want ze gaf echt niet zomaar op, maar nu had ze geen tijd meer... en dit was het resultaat; een koppig, kortzichtig, verwend en verwaand jochie. "Nee, maar rijke lui maken er een sport van om er belachelijke standaarden op na te houden!", beet ze weer terug. "En zichzelf altijd beter te achten dan wie dan ook..." Aaah, ergerlijk! Ze zou hem zo graag een tik op zijn neus geven, maar hoe hij al reageerde op het woord 'sukkel' vertelde haar dat er dan waarschijnlijk oorlog uit zou breken... Niet dat dat haar normaal stopte. Wat haar wel tegenhield, was dat hij nog maar dertien was: een baby dus. "En je snapt echt niets van meisjes, Harold." Of van mensen... Maar dan zou ze een nieuwe discussie uitlokken waarschijnlijk. "Hopen en dromen mag altijd." Wren stond op. "Nou, fijn een overleg te hebben gehad. Ik ga het Polly en Arran vertellen." Ze knikte Harold flauwtjes toe. "Fijne dag verder." En ze beende weg. [OOC: Topic afgerond.]
  13. Toen Gideon was vertrokken was Wren het kopje gaan repareren en alle gemorste koffie opruimen. Ze was zelfs een rondje door het huis gaan lopen om te kijken of er niet iets was wat ze voor Gideon en zijn torenhoge schuld kon verkopen, maar ze kon er de concentratie niet bijhouden, ze aarzelde, voelde zich lamgeslagen, nu hij vertrokken was zonder een woord te zeggen. Hij had de deur dichtgeslagen en dat was het... Ze kon ook niet slapen. Daarom ging ze uiteindelijk maar met een boek op de bank zitten. Onbewust was ze aan het wachten tot Gideon thuis was. Ze wilde weten of hij weer thuiskwam. Hij kwam thuis... Met kabaal. Wren veerde op en legde haar boek weg. Ze moest zich inhouden om niet meteen naar hem toe te gaan. Ze moest zich niet te beschikbaar opstellen. Hij wist haar te vinden, ondanks zijn op zijn minst wankele staat van zijn. Ze glimlachte half, iets opgelaten, toen hij naast haar plofte en met zijn hand door haar haren ging. Ze sloot even haar ogen en hield haar adem in, vanwege de enorme kegel alcohol. Ze draaide dan ook haar gezicht weg toen hij haar wilde kussen. "Hoeveel heb je gedronken... En spijt het je echt, of praat ik met meneer Bier en mevrouw Wijn?" Terwijl ze zo graag wilde dat het weer goed zou zijn tussen hen.
  14. Hij schreeuwde, hij smeet en hij was een botte hork. Wren schrok. Van alle ingrediënten, maar misschien nog wel het meest van het koffiekopje dat kapot ging tegen de muur en alle spetters die het opleverde op de muur, plafond, vloer, kleed, alles... Ze slaakte een schril kreetje en keek hem daarna met grote ogen aan. Dit was allemaal weer terug te draaien met spreuken, maar ze had er geen zin in dat het uitliep op meer ellende en misschien wel schade die niet meer terug te draaien zou zijn. "Ga weg!", riep ze, behoorlijk overstuur en ze voelde de tranen prikken. "Ik wil je niet meer zien voordat je bent afgekoeld. En dan zoek je het maar zelf uit. Ik wilde alleen maar helpen." Maar die hulp wilde hij dus niet. "Ik hou van je..." Het klonk haast als een verontschuldiging en ze draaide zich van hem weg, oren op steeltjes, luisterend naar welke bewegingen hij zou maken. Als hij weg was, dan zou ze wel opruimen.
  15. [1837/1837] Sugar will leave a lover's kiss on your lips.

    “So it's not gonna be easy. It's going to be really hard; we're gonna have to work at this everyday, but I want to do that because I want you. I want all of you, forever, everyday. You and me... everyday.” Gideon en Wren hadden nu al een tijdje een relatie, maar makkelijk was het niet gegaan. Wren zou waarschijnlijk niet eens echt het moment in de tijd kunnen noemen dat ze een stelletje waren geworden, maar het was vanzelf zo gegaan. Gideon had de zomer bij haar gelogeerd, omdat hij niet meer bij haar grootouders terecht had gekund en vanaf daar waren ze langzaam steeds hechter weer geworden. De hechte vriendschap had geleid in dat ze steeds vaker even knuffelde, of laat in de avond, met een glaasje wijn achter de kiezen, tegen elkaar aan leunen. Van het een kwam het ander... Ze waren weer gaan zoenen... Ze hadden duidelijk interesse in elkaar... En na dan een hele zomer samen te hebben gewoond was je dan gewoon een stelletje, ondanks dat ze elkaar nooit officieel verkering hadden gevraagd. Maar dat was iets stoms, toch? Niemand vroeg dat toch echt zo formeel? Tenzij je van hoge afkomst was, maar dan verloofde je je meteen. Dat was weer anders... En inmiddels was er al bijna weer een heel schooljaar voorbij. Ze waren allebei geslaagd van Zweinstein. Wren zou gaan studeren en ze kreeg daarvoor een beurs en ze had er wat kleine bijbaantjes bij om ook wat meer inkomen te hebben en te kunnen gaan sparen. Ze keer er naar uit, vooral ook om weer met Gideon samen te gaan wonen. Ze zouden zo echt volwassen zijn en een grote mensen leven krijgen. Het leek dan allemaal opeens een stuk serieuzer... Het was spannend en nieuw... Zinderend... Met Gideon was het nooit saai. Ze bleef altijd nieuwsgierig naar morgen, al haar zintuigen geprikkeld in afwachting van wat komen zou gaan. Maar hoe dan ook, zou het goed zijn, wat zou komen... Als je niet opgaf en hard werkte, dan kon je immers altijd alles voor elkaar krijgen wat je wilde... Maar dan moest ze, naast Gideon, nog wel even bedenken wat ze precies allemaal wilde.
×