Jump to content

Sara Saint

Huffelpuf Zesdejaars
  • Content count

    61
  • Joined

  • Last visited

About Sara Saint

OOC Profiel Informatie

  • Membergroups
    HH
  • Naam
    Kelly

Profile Fields

Recent Profile Visitors

211 profile views
  1. Here's to you, you old wreck.

    Dat er een nieuwe leraar was, was erg duidelijk. De vorige leraar was erg rustig geweest, vriendelijk en had maar weinig hoge eisen. En nu was er deze nieuwe professor en die had een humor waar alle wijn spontaan zuur van werd en de man was duidelijk niet zo heel erg snel onder de indruk van dingen. Nu hoefde Sara heus geen U hoor, maar ze haalde toch wel graag op zijn minst een voldoende... ook als de toets onverwachts was geweest en bijna de hele klas een slecht cijfer had gehaald. Domoren waren immers maar zelden populair; je moest wel een beetje respect afdwingen en dat lukte vooral als je op alle gebieden een beetje succesvol was; op schoonheid, intelligentie, conditie en sociale interactie. En om te zorgen dat die onvoldoende weer een voldoende werd, stond Sara bij professor Damarcus voor de deur. Ze klopte aan en toverde daarna een lieve, schattige, onschuldige glimlach op haar gezicht en maakte haar bruine reeënogen nog net een beetje groter, alsof ze echt een hulpeloos meissie was. En zo stapte ze dan natuurlijk ook binnen, toen ze van binnen iets van een teken van leven had gehoord, dat leek op iets van een grom dat ze binnen mocht komen. "Oh, professor, wat goed om u te zien," zei ze zoetjes in geveinsde totale onschuld. "Heeft u misschien heel even een moment van uw kostbare tijd voor me?", vroeg ze een beetje slijmerig, maar dat werkte vaak goed bij mannen met egootjes. En zuur kon best zoet worden met een beetje honing en vleierij. Sara knipperde een beetje met haar wimpers en terwijl ze op zijn antwoord wachtte -ze ging er vanuit dat de man heus wel tijd voor haar had of maken zou- deed ze mooi een beetje de kont naar achteren en de boezem vooruit. Alles voor een beter cijfer.
  2. Vrijdag 22 december - Zweinsveld - Rond een uur of drie - In een 'van alles nog wat'-winkel. "This was the trouble with families. Like invidious doctors, they knew just where it hurt." Het was bijna kerst... En dat betekende winkelen en inkopen doen voor kerstcadeautjes. Sara had nogal wat broertjes en zusjes en dus moest ze haar kansen spreiden. Ze kon het niet alleen op morgen, zaterdag, de eerste dag van de vakantie aan laten komen, maar ze ging ook nu al deze vrije vrijdagmiddag met Ayden naar de winkels. De meesten gebruikte deze laatste dag om te luieren, sneeuwballen naar elkaar te gooien of nog even met hun vrienden samen te zijn, maar zij twee dus niet. "Kom, deze winkel," sleepte Sara Ayden met zich mee. "Hier moet vast wel iets te vinden zijn." Het zouden vast geen nuttige cadeautjes zijn, maar dan had ze iets en dat was beter dan met lege handen thuis aankomen. "Jij bent een man," stelde ze en Sara keek met een lachje naar haar vriendje opzij. "Dus help eens... Wat denk je dat Joseph, je weet wel die broer die iets met Toverdranken studeert in Cambridge en nu...negentien is, of zoiets... leuk zal vinden?", vroeg ze. Dat was natuurlijk de gehele reden dat ze Ayden had meegenomen, want hij moest haar advies geven en helpen. Ondertussen liet ze haar hand wel de zijne pakken en verstrengelde ze hun vingers... Oh... en natuurlijk had ze niet gezien wie er verderop in het gangpad stond... met zijn vriendin..., die ze nog nooit had ontmoet... Juist. Je raadt het al: Joseph. [OOC: Topic met Sonja, Margaux en Lily!] @Ayden March @Joseph Saint @Amber Ryder
  3. "Ja baas," mompelde Sara zachtjes onder haar adem, maar wel heel dapper zo dat Raphael dat natuurlijk niet kon horen. Hij was al chagrijnig genoeg en een recalcitrant podiumknechtje kon hij dan vast niet waarderen. Daarom zette ze voor hem maar een brede glimlach op, alsof ze nog steeds heel zonnig en positief was. "Natuurlijk, meneer King. Ik ga het allemaal regelen. Of dit beestje hoeft u zich absoluut helemaal geen zorgen meer te maken!" Ze ging bovenop de mand zitten en wuifde nog even naar Raphael. Nou wat Sara dus niet ging doen, was het ministerie inlichten. Ze zou dit beestje, een Nestelaar, dus mooi zelf houden. Met haar staf zorgde ze ervoor dat het geen geluid meer kon maken en nadat ze ook de deksel van de mand had gevonden, bond ze het dicht. Er zaten genoeg kleine gaatjes in de mand, zodat het diertje nog wel kon ademen. Dit ging ze dus mooi mee naar huis nemen. Ze verstopte de mand in haar eigen hok -een kantoor kon je het niet noemen- en ging snel weer meehelpen met de voorstelling, het sturen van brieven, het helpen aankleden van acteurs in de nieuwe kostuums en daarna het aannemen van kaartjes en het wijzen van zitplaatsen. Laat in de avond, het liep al tegen middernacht, ging Sara pas naar huis. Ze wist zeker dat niemand haar, met de mand in haar armen zag. Oh. Dit ging zo grappig worden. [OOC: topic done.]
  4. Les Vijfde, Zesde en Zevende jaars: Tarot kaarten lezen.

    "Ja, regel jij dit meisje wel even?", vroeg Sara met een lachje, toen Ayden bij haar kwam zitten. Ze knipoogde naar de jongen en schonk hem een warme glimlach. Natuurlijk vond ze het leuk dat Ayden een excuus aangreep om bij haar te komen zetten en dat hij daar zelfs een beetje schijnheilig zijn positie als Klassenoudste voor aanwendde. Ze grijnsde breed bij zijn opmerking. "Ach, als wat puntenaftrek nodig is om wat leven in de brouwerij te brengen, dan is het dat zeker dubbel en dwars waard. Ze streelde onder de tafel met haar voet langs Aydens been. "Je weet dan vast wel wat opdrachten voor me te verzinnen om die punten weer terug te verdienen." Ze glimlachte ondeugend en vroeg zich af of je als KO of HM eigenlijk ook punten mocht geven voor willekeurig goed gedrag, zoals een lekkere zoen of een uitmuntende knuffelpartij. "Goh, mijn voorspelling is dan dat dat rond Halloween gebeurd, wanneer er weer teveel écht enge grappen met mensen zijn uitgehaald en iedereen wat rust en verdoving wil of de ontspanning van een hallucinatie," fluisterde ze terug en ze lachte zachtjes. Inderdaad Sara wist van Aydens 'bijbaantje'. Ze had er helemaal geen problemen mee. Ze had er zelfs zo weinig problemen mee, dat ze zich inmiddels bij Gideon Kingston had aangesloten en zo nu en dan ook eens iets voor hem verkocht. Ik ga er maar vanuit dat Ayden bij hetzelfde team zit, hoewel Sara prima voor de gein juist expres bij de rivaliserende gang zou kunnen gaan. Dat is interessanter en interessanter is populairder. Dus alles kan... "Of we voorspellen... hmm," ze wierp een halve blik op de leraar en keek de klasgenoten rond en deed haar best om snel een gevatte en interessante vraag te verzinnen. Zoiets moest je natuurlijk wel een beetje kunnen als je populair en leuk wilde zijn. "Misschien kunnen we wel een andere geheime relatie ontmaskeren?", fluisterde ze enthousiast. "Misschien heeft de leraar wel een affaire met een leerling?" Er werden veel te weinig roddels verspreid de laatste tijd. De laatste goede over Claude Bennett was alweer een maand geleden...
  5. [1837/1838] I don't even know if this is allowed

    Het was werkelijk heel vreemd als een verdwenen vriendin opeens weer voor je neus stond. Sara had gedacht dat ze van school was gehaald. Nu, dat had ze later gedacht, want in het begin was ze destijds ervan overtuigd geweest dat het meisje ontvoerd was geweest door de gemene Fabeldieren in het bos. Misschien wel door de centaurs of dat ze ten prooi was gevallen aan een Roodkapje. Dat kon allemaal heus wel heel goed. Geen van al die dramatische duistere scenario’s was echter waar… want Louise was er weer. Al was ze nog steeds twaalf en dat was wel een beetje raar. Maar ook interessant. En Louise wilde nog steeds bevriend zijn met Sara en Sara vond het dan weer helemaal niet erg om bevriend te zijn met iemand wat haarzelf ook meer aandacht op kon leveren. Zij had nu wel mooi alle informatie over Louise uit eerste hand. Een win-winsituatie dus. “Mm, die kan op zich wel. Het is niet de meest moderne jurk, maar je ziet er daarin niet uit alsof je verschrikkelijk achterloopt, hoor,” stelde ze het meisje gerust. Sara glimlachte en pakte zelf ook een jurk uit de rekken. “Wat vind je van deze? Die heeft net een andere snit.” Ja, de positie van raadgever en gids door het leven, beviel Sara wel. “Wat is er nou eigenlijk precies gebeurd, waardoor je bent verdwenen?”, vroeg ze toen zo nonchalant mogelijk.
  6. Ja hoor, Sara zou wel even dat dier gaan vangen, dacht ze nors. Hij was toch de man…ah, kreupele man… met stok. Ja. Nee. Dan was Sara inderdaad beter geschikt voor dit soort taakjes. Zij zou het schattige diertje bovendien geen kwaad doen. Dus het was hoe dan ook beter als zij dit ging doen. Het meisje keek de kelder rond op zoek naar iets wat geschikt was om te gebruiken voor haar poging het beestje te vangen. Uiteindelijk zag ze een rieten mand in de hoek van de kelder staan. “Moderne kleding is wel een heel goed idee. Dan moet er snel een bericht uit dat de acteurs van thuis iets moeten meenemen wat bij hun rol past? Of ehm… misschien kunnen we iemand vragen van…ehm..de universiteit? Die goed kan transfigureren? De tekeningen van de kostuums zijn er nog, toch? Dus als men dan kleding aandoet waar ze niet al te gehecht aan zijn? Dan kunnen we proberen daar nog impressionistische variaties van de kostuums van te laten maken?” Kon Sara zelf helaas niet. Dat was net een beetje een te hoog niveau voor haar. Misschien zou meneer King het zelf kunnen? Alleen daar had ze geen idee van. Ze ging het maar niet vragen, voordat hij nee moest zeggen en zijn ego dan weer gekrenkt zou zijn en dan was dat weer haar schuld. Lastig hoor, een baas. Ondertussen rende Sara met de mand achter het diertje aan. “Ik zie er maar eentje!”, antwoordde ze iets hoog in haar adem. Praten en rennen was iets voor gevorderden hoor. Daarna wist ze met een spreuk de pootjes van het dier te verlammen en triomfantelijk gooide ze daarna de mand eroverheen. “Hebbes!” Oh, als het even kon, dan zou ze het diertje houden. Misschien moest ze het maar loslaten in de kamer van Joseph. Het kon niet anders dan dat dat erg grappige gevolgen zou hebben.
  7. [1836/1837] Yay siblings: part III

    Met een flauw lachje keek Sara haar broer aan. “Nee, maar dat is ook helemaal niet nodig. Je blijft leuk genoeg reageren op het materiaal dat ik heb. Moet ik een ladder voor je zoeken? Kan je eindelijk van die kast af.” Arme jongen, hij had het vast heel verschrikkelijk zwaar met haar. Medelijden? Nee. Sara grinnikte. “Ik heb genoeg vrienden. Mijn jaar van Huffelpuf bijvoorbeeld, dus dat zijn er al heel wat. Ken je de Dicksons?” In die familie had ze meerdere vrienden zitten. In ieder geval Hawk en ik verzin er even bij dat ze vast ook bevriend is met de tweeling Fanny en Butterfly. ‘En Louise.” Al was die verdwenen en op het moment dat dit topic speelt nog niet teruggekeerd, maar dat wist Joseph toch vast niet. “En nee… Ik heb nog geen vriendje, maar jij hebt ook nog altijd geen vriendin.” Dus suck it, Joseph, jij was de grotere loser. Over een paar maanden zou ze Ayden March als vriendje krijgen, maar wederom… Dat was nu dus nog niet. “Heb je al iets uitgezocht wat je wilt kopen, Jo? Want dan kunnen we weer verder.” Ze had het hier wel weer gezien. “Zullen we anders elfenwijn gaan drinken in de Ketel?” Drank was altijd ‘cool’.
  8. Dat ze het goed deed voor een eerste keer was ... nou dat was prettig om te weten. Sara glimlachte dan ook maar naar Hawk voor het compliment en dat bleef zo toen hij haar op haar wang kuste. Het was niet alsof het meisje nu echt nog stond te springen om je uitgebreid te zoenen hoor, jongen. Ze was ergens wel opgelucht dat het over was en dat ze terug kon naar de leerlingenkamer en dat ze daar gewoon rustig kon nadenken over wat ze had gedaan. En de teleurstelling verwerken dat seks dus eigenlijk best wel saai en niet zo lekker was. Ja, heel galant, Hawk. Sara liep door de open deur terug naar het gangenstelsel... "Tot binnenkort, Dickson. We hebben les samen, weet je nog?" En ja, dan moesten ze nu ook nog een stuk samen dezelfde richting op teruglopen en dan had je al gedag gezegd een soort van. Ongemakkelijk... Niet dat Sara er harder om ging lopen. Als hij het ongemakkelijk vond, dan moest hij maar langzamer lopen of een andere route nemen. Ha... [OOC: topic done.]
  9. Hij was niet deelbaar. Dat was mooi. Ze lachte, schudde haar hoofd op zijn vraag. Dat was immers het enige juiste antwoord om te geven. "Mm.. uiteindelijk is iedereen deelbaar, maar dat wordt dan wel heel bloederig. Dus laten we dat maar niet doen." Sara lachte zachtjes. "Ieeh, dat is wel een hele enge gedachten." Dus waarom dacht ze dan ook weer aan zulke dingen. Ze zag nu haast al visueel voor zich hoe iemand werd gevierendeeld. Niet dat ze dat ooit echt had gezien. Dus ze moest het volledig doen met haar verbeelding, maar of dat het er nu zoveel beter op maakte? Waarschijnlijk niet. En toen was hij opeens weer bovenop haar. Ze voelde zijn erectie tegen haar lies duwen. Ze voelde hoe een aangenaam gevoel vanuit haar kruis door haar buik trok. Zojuist was heel erg aangenaam geweest en haar lichaam leek het er heel erg mee eens te zijn om het allemaal weer een keertje dunnetjes over te doen. De gedachten alleen al aan net deed haar opnieuw verlangen naar Ayden. Ze kon het dan ook niet laten om hem innig op zijn lippen te kussen, voordat ze hem antwoord gaf. "Ja... Dat wil ik." Ze sloeg even haar grote bruine ogen naar hem op, glimlachte een beetje verheugd en bloosde er zelfs een beetje bij. Het was veel leuker nu hij haar vroeg. Zo voelde ze zich speciaal. En een vriendje hebben gaf ook status. Om haar goedkeuring te laten blijken, liet ze haar handen over Aydens lichaam glijden. Ze streelde met haar nagels over zijn rug en bracht ze langzaam naar zijn achterwerk. Hier liet ze haar nagels zachtjes in het vlees van zijn billen zinken en kneep een beetje. Hij had nu eenmaal een lekker kontje en het was ook haar manier om bij hem aan te geven dat ze echt nog wel open stond voor een ronde twee.
  10. [1837] OMG did you hear about...

    Natuurlijk voelde Sara zich vereerd dat Adore haar de laatste en nieuwste roddel kwam vertellen. En ze had het nog zelf gezien ook. Haar ogen begonnen te glimmen. Was het heel erg? Dat ze een van de meisjes die zichzelf graag neer wilde zetten als populair en een bitch naar beneden wilde halen? Sara deed graag mee aan roddelen. Als ze het over een ander hadden, dan hadden ze het tenminste niet over haar. "Oh wow, wat een slet...", was haar hypocriete commentaar, want het was niet alsof zij zich nu zo netjes gedroeg en aan de geldende zedennormen hield. Natuurlijk kon Sara ook haar mond niet houden en in de leerlingenkamer van Huffelpuf zocht ze al snel een van de meisjes op, die ze ook wel aanzag voor een roddeltante. "Eleanora! Kom eens..." Ze boog zich naar haar toe om zachtjes verder te fluisteren. Geheieme roddels waren het leukste. "Weet je wat ik heb gehoord," giechelde ze, "En die persoon had het zelf gezien." Je moest natuurlijk nooit je bron prijsgeven. "Claude...Bennet, je weet wel, de vrouw van Chase, die heeft een affaire met die Franse jongen Emile Guarinot....Ze hadden zelfs seks..." Ja goed, misschien was het meisje nog een beetje jong voor die roddel. "Erg he..gewoon op school." Ze keek over haar schouder en giechelde weer samenzweerderig. "Wedden dat ze dat met wel meer jongens heeft gedaan.." Ze giechelde nog eens en stond toen snel op, want ze moesten natuurlijk niet afgeluisterd worden.
  11. [1837/1838] Openingsfeest: watch the queen conquer

    Nadat hun lied was uitgestorven en nadat Sara van blik had gewisseld met Ayden, was ze eigenlijk van plan geweest om naar hem toe te lopen. Ze had hem heus wel gemist deze zomer. Ik verzin nu maar dat ze elkaar wel hadden geschreven, maar dat ze elkaar door ingewikkelde omstandigheden en beperkte reismogelijkheden niet hadden gezien. Nu was de vakantie eindelijk voorbij en natuurlijk wilde ze het feest dan het liefst met haar vriendje doorbrengen. Ze zocht de grote zaal af en zag zijn herkenbaar bos haar bij de Ravenklauwtafel staan. Natuurlijk liep ook Sara erheen, want ze vroeg zich af waarom hij eerst daarheen ging en niet naar haar. Ja, ze was een beetje jaloers, maar probeerde dat vooral heel erg niet te laten merken. Er waren ruim drie maanden voorbij sinds de astronomietoren.. Wie weet waren Aydens gedachten of gevoelens wel weer veranderd en ze moest dan vooral laten zien waarom ze wél leuk was en dat deed je over het algemeen niet door een jaloers secreet uit te hangen. Toch? "Hey leukerd," groette ze hem met een lachje en ze liet een arm om zijn middel glijden. "Hoe was je zomer? Ik heb je gemist? Denk je ook niet dat we een feestje moeten organiseren voor de nieuwkomers?" Daarna keek ze naar de jongen en het meisje waar Ayden bijstond. "Hoi. Ik ben Sara. Wie zijn jullie? Kennen jullie elkaar door Zwerkbal?" Dat was vaak wel een van de redenen waardoor verschillende afdelingen contact met elkaar hadden.
  12. [1836/1837] Yay siblings: part III

    "Klein is ten minste niet zo erg voor een meisje!" Ze trok een wenkbrauw naar hem op en sloeg demonstratief de armen over elkaar. "Ik wed dat ze jou steeds verwarren met een kind als je ergens binnenkomt. Krijg je niet nog steeds altijd een plakje worst van de slager toegestapt? Koetsjie koetsjie." Ja, het was kinderachtig en weinig origineel na haar eerdere beledigingen, maar het werkte! Dit leek hem tenminste een beetje te raken en dat was natuurlijk het belangrijkste doel van deze broederzusterlijke discussie. Sara trok een wenkbrauw op. "Pfah. Ik hoef jouw vrienden niet. Daarbij is dat toch al een verloren zaak... Nou... Noem dan eens de naam van eentje?" Want ze geloofde nog steeds niet dat Joseph vrienden had. Sorry hoor. Zij kende haar broer het beste en hij was geen leuk persoon om mee om te gaan. Ze liep ondertussen in de winkel wat verder om daar ook wat dingen te bekijken, want van die starende torrenoogjes werd je op den duur een beetje onpasselijk.
  13. Die man liep nog behoorlijk snel voor iemand die mank ter been was en zich met behulp van een wandelstok voortbewoog. Sara moest zelfs nog een beetje moeite doen ook om hem bij te houden. Terwijl ze het spoor volgden, besloot het meisje maar wel zo behulpzaam te zijn om alle stroken en lappen stof van de grond op te pakken en te verzamelen. Tegen de tijd dat ze bij de kelderdeur waren, had ze haar handen al behoorlijk vol. Dat gaf overigens weinig hoop voor de staat van de kostuums. Raphael trok de deur open en Sara stelde zich heel dapper áchter hem op. Mocht er een vijandig persoon zich schuil houden in de kelder, dan werd zij tenminste niet als eerste door offensieve spreuken geraakt. Was niets mis mee toch? Een beetje lijfsbehoud. En die man was toch al mank. Dus dan was het minder erg als hij nog iets anders op zou lopen. "We hebben je te pakken!", riep ze dapper vanachter zijn rug. Ze keek om hem heen. Er was niemand te zien, maar toen klonk er opeens een geluid! Geschrokken pakte Sara Raphael vast bij zijn gewaad. Straks had ze daar waarschijnlijk wel spijt van en zou ze het heel erg ongemakkelijk vinden, maar voor nu had ze even een levend schild nodig, ja?! Kon je het haar kwalijk nemen? Nogmaals klonk het geluidje. Het was een soort gepiep... van een diertje... Het was heel harig en wollig, met grote schattige ogen... En dus helemaal niet zo eng als ze in eerste instantie had gedacht. Het was een Nestelaar. Of dat was in ieder geval een van de namen die het diertje kende... En het had in de hoek van de kelder een nestje gebouwd. Van alle kostuums. Een heel lekker, warm, zacht en wollig eigen huisje. Awwww, keek nou naar die ogen! Wie kon nu boos zijn op zijn beestje?! Van Sara mocht het diertje de kostuums houden, hoor. Onweerstaanbaar klein, magisch, ongedierte dat het was.
  14. Zit daar maar niet over in? Wat betekende dat? Betekende dat dat ze dat onomstotelijk wel waren, omdat ze zich er zorgen om zou kunnen maken als ze het niet waren, vanwege reputatie en dat soort dingen. Of hoefde ze zich geen zorgen te maken omdat hij dacht dat ze bang was dat ze nu een relatie zouden hebben en hij haar wilde geruststellen dat ze van hem niet hoefde te verwachten dat ze meteen een halsband om kreeg en tot eigendom werd bestempeld? Hoefde ze zich geen zorgen te maken omdat hij nu ... iets ging doen? Ze zou niet weten wat, maar die gedachte alleen al was toch redelijk onheilspellend. Dus ze hoopte dat het niet zoiets zou zijn. "Jawel..." Zijn lichaam vond haar heel leuk. Daar twijfelde ze ook niet over. Hoor. Maar dat maakte je toch niet al meteen iets? Maar ze besloot maar uit te gaan van zijn woorden en hem te geloven dat hij haar, in alle compleetheid, heel erg leuk vond. Ze glimlachte naar Ayden en streelde rustig verder, totdat hij haar innig knuffelde en ze als vanzelf haar armen ook rondom hem sloeg. Ze kuste hem ook weer zachtjes op de mond. "Ik vind jou ook heel leuk." Dat kon ze nu zeggen, want nu was ze dan tenminste niet de eerste die dat had toegegeven. Ayden was ook echt leuk. Hij was positief en hij had wel honderd ideeën, hij was enthousiast en ook niet dom. Hij had lef, durfde dingen en was een hele goede minnaar -in vergelijking met Hawk dus, want meer vergelijkingsmateriaal had zij nou ook weer niet-. "Ik wil je gewoon niet delen..", zei ze hem met een klein lachje. Alles was van Sara, of zou dat op zijn minst gaan moeten zijn.
  15. Les Vijfde, Zesde en Zevende jaars: Tarot kaarten lezen.

    Staan?! Ze moesten staan?! Een voordeel van deze lessen was juist dat je lekkere kussens had om op te zitten en dat het gezellig was en warm en dat het wat gemoedelijk was en je eerder het idee had dat je bij je gestoorde tante thee aan het drinken was, dan dat je echt les had. En deze leraar verpestte dat volledig. De kussen waren weg en de tafels waren hoger en ze moesten dus een hele les staan. Dat kreeg je, he, wanneer je een Heler de leiding ergens over gaf. Dan werd alles klinisch en saai en ongezellig. Jakkes. Mooi niet dat zij dus antwoord gaf op zijn vraag of iemand wist wat Tarot was. Daarbij wist iedereen dat nerds en stuudjes nooit de meest populaire leerlingen van een klas waren en Sara wilde toevallig wél populair worden. Beter werd ze bij een van de komende schoolfeesten tot Queen gekroond of iets dergelijks. Dat zou echt een uitgekomen droom zijn. Daarna volgde ook nog eens een héél erg uitgebreide uitleg van wat Tarot nou precies was. Saaaai. Sara sloeg de armen over elkaar en rolde met haar ogen naar de leerling naast haar. "Wat?! Moeten we nu ook nog een opdracht alléén doen? En we hebben geen kussens? En hij laat ons staan! Wat een idioot! Hij haalt de hele ziel van deze lessen weg! Ik heb nu echt al zo'n hekel aan die man...," mopperde ze tegen de leerling naast haar. Ze vond het wel een beetje echt, maar negatief doen over anderen werkte vaak heel goed om zelf een beetje beter te lijken. Demonstratief liep ze vervolgens naar de kant van het lokaal om wat kussens te pakken én maakte ze haar tafel weer lager. Ja joh, sukkel, als ze dan in haar eentje moest werken, dan ging ze dat wel mooi op een comfortabele manier doen... Dit sloeg echt nergens op.
×