Jump to content

Sara Saint

Huffelpuf Zesdejaars
  • Content count

    46
  • Joined

  • Last visited

About Sara Saint

OOC Profiel Informatie

  • Membergroups
    HH
  • Naam
    Kelly

Profile Fields

Recent Profile Visitors

  1. Les Vijfde, Zesde en Zevende jaars: Tarot kaarten lezen.

    Staan?! Ze moesten staan?! Een voordeel van deze lessen was juist dat je lekkere kussens had om op te zitten en dat het gezellig was en warm en dat het wat gemoedelijk was en je eerder het idee had dat je bij je gestoorde tante thee aan het drinken was, dan dat je echt les had. En deze leraar verpestte dat volledig. De kussen waren weg en de tafels waren hoger en ze moesten dus een hele les staan. Dat kreeg je, he, wanneer je een Heler de leiding ergens over gaf. Dan werd alles klinisch en saai en ongezellig. Jakkes. Mooi niet dat zij dus antwoord gaf op zijn vraag of iemand wist wat Tarot was. Daarbij wist iedereen dat nerds en stuudjes nooit de meest populaire leerlingen van een klas waren en Sara wilde toevallig wél populair worden. Beter werd ze bij een van de komende schoolfeesten tot Queen gekroond of iets dergelijks. Dat zou echt een uitgekomen droom zijn. Daarna volgde ook nog eens een héél erg uitgebreide uitleg van wat Tarot nou precies was. Saaaai. Sara sloeg de armen over elkaar en rolde met haar ogen naar de leerling naast haar. "Wat?! Moeten we nu ook nog een opdracht alléén doen? En we hebben geen kussens? En hij laat ons staan! Wat een idioot! Hij haalt de hele ziel van deze lessen weg! Ik heb nu echt al zo'n hekel aan die man...," mopperde ze tegen de leerling naast haar. Ze vond het wel een beetje echt, maar negatief doen over anderen werkte vaak heel goed om zelf een beetje beter te lijken. Demonstratief liep ze vervolgens naar de kant van het lokaal om wat kussens te pakken én maakte ze haar tafel weer lager. Ja joh, sukkel, als ze dan in haar eentje moest werken, dan ging ze dat wel mooi op een comfortabele manier doen... Dit sloeg echt nergens op.
  2. In navolging van Hawk maakte Sara het ook snel schoon met een spraak daar beneden. Ze begon zich ook weer aan te kleden, want dat deed hij ook en het voelde toch een beetje ongemakkelijk om dan in je eentje daar een beetje naakt te blijven staan. Leuk... Dat oordeel voelde als een lichte teleurstelling na haar eerste keer. Hawk mocht best wel ietsje lovender zijn, vond ze. Tegelijkertijd voelde ze zich er ook een tikkeltje onzeer over. Ze had geen ervaring. Misschien was het nog niet meer dan 'leuk'. En meteen kwam dan weer dat voornemen in haar hoofd dat ze dan wilde dat het een volgende keer minstens een betere beoordeling kreeg van een sekspartner. Nee, hoefde niet perse Hawk te zijn. Ze had hem net minder dan 'leuk' gevonden. Misschien was hij 'okay', maar misschien was dit wel alles wat seks was en dan was hij 'fantastisch'. Alleen dan was seks eigenlijk niet zo bijzonder als ze altijd had gedacht. "Tss. Leuk? Is dat het beste wat je te zeggen is?", vroeg ze echter toch, haar onzekerheid wegmoffelend en zich juist expres wat brutaler en comfortabeler voor te doen dan ze zich eigenlijk voelde. "En misschien wel..." Ze glimlachte naar hem. "Als je weer een nieuwe spannende plek weet te vinden..." Want het was natuurlijk wél de bedoeling dat hij er wel wat voor deed... Hij moest haar bewonderen en cadeautjes en moeite hoorden bij bewondering.
  3. Haar baas was echt niet blij. De letterlijke betekenis van 'merde' wist Sara dan misschien wel niet, maar het soort gevoel waaraan de man nu uitdrukking gaf, kwam wel degelijk goed bij haar over. Ze beet op haar lip, maar durfde inmiddels met kleine beetje opgelucht te stellen dat zijn boosheid al wat minder naar haar gericht was en des te meer op misdadiger X, de mysterieuze snodaard die de voorstelling van vanavond in gevaar bracht. "Het is eingelijk wel een beetje een zoektocht met aanwijzingen zo, he, meneer King. Dat zou vast ook een interessant toneelstuk maken, met dat je volgt hoe een groep mensen in een theater of groot landhuis op zoek gaan naar een mysterieuze misdadiger en door middel van aanwijzingen dan samen tot de oplossing komen." Toen keek ze weer snel naar de grond. "Behalve dan dat het nu echt is en heel verschrikkelijk dat er kostuums kwijt zijn." Zij was niet de dader, maar als ze er nu -door dit idee, of omdat ze hem zo goed hielp- beter van zou worden, dan vond ze dat echt niet zo heel erg hoor. Graag zelfs. "Nee, zulke spreuken weet ik niet, meneer. Schouwers vast wel, maar die zijn hier nooit op tijd voor de voorstelling begint." Het was niet echtt een zaak van leven of dood. Dus er zat niets anders op dan zelf te blijven zoeken. Gelukkig was er een nieuw stuk kostuum gevonden! "Oh nee! Dat is van het kostuum van de geest!" Dus iemand had in ieder gevaal méérdere kostuums een beetje (of helemaal) kapot gemaakt. Sara liep naar het stuk stof en zag wat verderop meteen een volgend lapje liggen. "Het lijkt wel een heel spoor... naar de kelder?"
  4. Betekende dat hij dit vaker wilde, als zij het wilde, dat ze dan nu een relatie hadden? Vriendje en vriendinnetje om het maar zo te zeggen? Dat hij de hare was en zij de zijne. Vooral dat hij de hare was, natuurlijk. Misschien wilde ze dat wel. Sara wilde Ayden in ieder geval niet met anderen delen. Het idee dat hij hetzelfde, even gemakkelijk, met een ander meisje zou doen, maakte dat ze een weeïge misselijkheid in haar onderbuik voelde opborrelen. Dus ze knikte. Nu nee zeggen zou er namelijk voor zorgen dat elke verbintenis die er nu tussen hen was losgelaten zou worden en ze elkander –hij haar- niets verschuldigd zou zijn… Ze waren het nu wel een beetje aan elkaar verplicht elkaar niet zomaar te laten stikken natuurlijk. “Vrijgadering?”, Sara grinnikte. Het was een stom woord, maar wel heel toepasselijk. Ze knikte dan ook instemmend met zijn suggestie voor gebruik van codewoorden. Zeker als Ayden en zij daadwerkelijk wel eens feestjes gaven, dan zou vast niemand doorhebben dat ze eigenlijk heel andere dingen deden dan elkaars handje vasthouden. Natuurlijk streelde ze hem terug, over zijn buik en bij het streepje haar onder zijn navel. Het was aangenaam, warm… veilig. Dit wilde ze houden. “Ja, jij mij ook hoor. Ik had niet gedacht dat een kus zou leiden tot…dit.” Nu ja, wel een beetje. Had het bij Hawk de vorige keer niet precies hetzelfde gedaan. Eigenlijk waren kusjes dus een heel erg machtig wapen als je het zo bekeek. “Zijn we nu vriendje en vriendinnetje?” Ook al kenden ze elkaar pas goed en wel sinds een paar uur geleden.
  5. Auw... Auw! Dit deed pijn. Sara kreunde, maar niet omdat Hawk nu zo fantastisch was met wat hij deed. Ze beet op haar lip. Keek naar de jongen z'n gezicht. Hij leek het wel erg naar zijn zin te hebben. Hoorde dit dan zo? Blijkbaar? Dan was het blijkbaar voor mannen wel heel fijn en voor vrouwen niet? Wederom weer iets wat echt ontzettend oneerlijk was? Oh. Er was trouwens geen haar op haar hoof wat ook maar overwoog om te zeggen dat ze het niet fijn vond en dat het zeer deed. De pijn werd overigens wel steeds minder. Haar lichaam zorgde uit bescherming zelf snel dat ze natter werd en dus dat het minder schuurde. De pijn verdween niet helemaal. En het werd ook niet lekkerder. Nee, dat dan weer niet. Daar had ze meer voor nodig. Meer aandacht voor haar lichaam, meer aandacht voor het speciale plekje tussen haar benen, waar Hawk het bestaan niet eens vanaf leek te weten.... En het was ook weer zo voorbij eigenlijk. Ja, Hawk, dat beslis ik nu voor je, sorry. En er was een beetje bloed. Genant, hoor. En nu?
  6. [1836/1837] Yay siblings: part III

    "Onze ouders sporen niet! Welke normale ouder laat zijn kinderen nu dag in dag uit sjaals breien voor de armen, kaarsen maken om te verkopen voor de armen, broodjes smeren voor de armen.... De armen hebben zelf toch ook handen! Waarom kunnen ze dat niet lekker zelf! Als zij nou eens alles zouden doen wat wij nu deden, waren ze misschien niet zo arm!" Alleen al vanwege het feit dat haar ouders iemand dan vast in hun armen (ha ha) zouden sluiten en zouden opvangen als een verloren schaap. Ze zouden vast hun opstandige kinders willen vervangen. Kon je het ze kwalijk nemen? "Na vijf naar," verbeterde ze hem. "Ik heb net pas mijn vijfde jaar afgerond en ik ga nu naar het zesde." Ze stak haar tong naar hem uit en zuchtte geërgerd. "En ja, je gaat nu pas een beetje zien welke leerlingen echt potentie hebt in de toekomst nu ze allemaal een beetje uit het babyvet zijn." Ze glimlachte liefjes naar hem. "Wat bij jou nog moet gebeuren." "Heb jij eigenlijk wel vrienden?" Sara kon het zich niet voorstellen.
  7. [15+] Vanaf dit punt was alles zo ontzettend anders dan met Hawk. Dat besefte ze zich nu pas, omdat ze nu pas wist hoe het anders kon. Hawk was hebberig geweest, kon niet wachten, had haar -ondanks dat ze elke stap haar toestemming had gegeven- toch een soort van opgeëist. Ayden was zo anders. Hij behandelde haar alsof ze de grootste schat was in de wereld, alsof het een eer was dat hij bij haar mocht zijn, haar mocht aanraken en al dat meer. Dit was op alle vlakken zoveel fijner, zoveel beter en zoveel meer waardevol. Dit is hoe het zou moeten en met het vorige had ze... had ze zich misschien te gemakkelijk weggegeven en te weinig eisen gesteld. Ze wilde misschien wel alles en de wereld aan haar voeten, maar het mocht ook wel van een beetje niveau zijn, niet waar? En Sara kuste hem terug, overal waar ze bij kon. Oh, hoe ze genoot van zijn strelingen, zijn aandacht. Zijn wereld bestond nu uit Sara en dat was eigenlijk iets wat...waar ze echt van kon genieten. Alleen ze was nu al bezig met het volgende. Het moest dan wel zo blijven. Ze moest het wel zo houden. Het moest beter, meer, mocht nooit minder worden. Op het moment dat Ayden haar onderjurk omhoog streek, hield ze even haar adem in, ze verwachtte half -omdat hij ook al zijn kleding grotendeels had uitgetrokken- dat hij nu zou pogen bij haar binnen te dringen, maar dat gebeurde niet. Hij ging door met liefkozingen en beminnen. "Je bent geweldig... je bent zo teder," fluisterde ze terug. Haar handen gingen ondertussen over zijn rug en ze kuste hem weer snel op zijn lippen, terwijl een blos haar wangen sierde. Ze had nu toch wel een veel betere indruk van waarom mensen dit deden, dan nou ja...tijdjes haar eerste ervaring. Ze besloot dat ze hier en nu met Ayden maar als haar eerste keer ging reken. Sorry not sorry, Hawk. "Je doet me helemaal geen pijn. Het is heel erg fijn. Je... je... bent zo..." Ze had er gewoon geen woorden voor. Ze zorgde dat ook de laatste kleding van haar lijf verdween en deel uit zou maken van hun kledingsnest. En om het eerlijk te houden moest bij Ayden de kleding natuurlijk ook uit. Sara sloeg een been om zijn billen heen en verstrengelde de vingers van een hand in zijn haren, terwijl ze de andere hand op zijn schouders legde. Ze kuste hem weer, maar kon het toen niet helpen de ogen te moeten sluiten, haar hoofd wat naar achteren te draaien en zachte geluiden te maken. Dit was... De menselijke taal had gewoon even geen woorden om dit moment te beschrijven. ... Licht hijgend rolde Sara tegen Ayden aan. Ze legde haar hoofd op zijn schouder en zocht zijn blik een beetje op. Ze voelde zich fantastisch en hij vast ook, maar ze wilde het toch bevestigd hebben. Ze wilde het horen. Ze wilde zijn garantie dat zij de leukste en de beste was. En dat dit dus alleen maar meer en niet minder ging worden. "We moeten vaker feestjes plannen," grapte ze een beetje, glimlachte ze naar hem. Dat ze nog een examen had voor te bereiden was ze momenteel glad vergeten. Deed er ook niet toe. Voor nu was het even Sara en Ayden.
  8. Er waren altijd wel mensen die er beter van werden? Ook binnen het bedrijf? Hmm... Dat was iets waar ze dan wel eens beter over na moest denken. Blijkbaar kon je door iets kapot te maken ook beter worden. En dat was een hele wijze levensles, dank u, mister King. Dat was precies het soort informatie wat je Sara moest geven, natuurlijk. Lief, onschuldig meisje dat ze was. Sara had haar handen achter haar rug gevouwen, keek ook mee de ruimte rond, wat zenuwachtig en benieuwd naar wat de man zou vinden. Uiteraard volgde ze waar zijn stok naar wees. Oh! Ze knikte vlug. "Ja, inderdaad!" Het meisje hurkte neer, pakte de reep met stof op en bekeek het eens van wat dichterbij. "Er zit een soort scheur in? Haast alsof iemand een soort haak heeft gebruikt?" Maar waarom? Sommeren was dan toch een stuk makkelijker? "Is magie gebruikt in de kleedkamers te traceren, meneer King?" Want dat zou dit wel verklaren én dan konden ze nagaan of iemand toevallig toch per ongeluk wel iets van een spreukje had gebruikt. Wie weet wat voor mysteries ze dan zouden ontrafelen. Het was spannend en ze zou er bijna enthousiast van worden, behalve dan dat over een paar uur een voorstelling moest beginnen en ze vast haar baan kwijtraakte. Maar goed.
  9. Of zij het ook zeker wist? Bedoelde hij nu of ze verder met hem wilde. Je weet wel, verder nu en hier. Verder zoals ze ook met Hawk verder was gegaan? Of dat ze hem ook de beste kusser vond? Nou hij stond zeker wel op de eerste plaats. Zijn aandacht en genegenheid deden veel met een meisje hoor. Ze wilde daar best meer van. Ze waren pas hier en nu was het al een zoveel betere ervaring... "Ja, volledig... jij bent de leukste," fluisterde ze hem toe, terwijl ze voelde hoe haar ribbenkast plots meer ruimte kreeg en hoe haar jurk losser kwam te zitten. Er gingen meer knoopjes open en er werd meer huid zichtbaar. Sara vond het goed. Ze glimlachte, kuste op zijn slaap en achter zijn oor. Het was fijn te merken dat hij zo genoot. Ze was in ieder geval op dit moment de belangrijkste persoon in zijn leven en dat wilde Sara graag zo houden. Goedkeurend keek Sara naar de cape op de grond. "Je verdient je titel nog steeds," complimenteerde ze hem met een lachje. Zijn ideeën waren de beste. Ja... Ze stapte naar de tot kleed verworden mantel toe, pakte Aydens hand en liet zich naar de grond begeleiden. Ze stroopte zelf haar bovenjurk van zich af, rolde het een beetje op, zodat ze het samen als kussen konden gebruiken. Het gaf haar een extra goed excuus om dan maar dicht tegen Ayden aan te gaan liggen; ze kreeg het anders natuurlijk koud en dat mocht absoluut niet. Kou als smoes gebruiken had de vorige keer immers ook gewerkt om meer aandacht te krijgen. Waarom een succesformule veranderen? Al was het nu wel een beetje anders dan de vorige keer. Toen had ze het vooral spannend gevonden en een succes en verlangde ze en wilde ze meer, meer, meer. Ze wilde het meeste eruit halen wat erin zitten en als het even kon daar nog een stapje aan voorbij, maar nu... behalve dat ze nog steeds wel het meeste wilde, merkte ze dat ze het ook daadwerkelijk plezierig vond. Ayden was leuk. Aaah. Dat was een heel heftige realisatie? Moest ze dan nu iets doen? Of hetzelfde wat ze net al in gedachten had? Aah, error, help... Hij was een jaar jonger dan zij! Dat was stom. Jongens moesten ouder zijn, toch? Of in ieder geval niet echt jonger. Dit was verwarrend. Maar toch was het zo? Maar kusjes hielpen en kusjes zorgden ervoor dat ze even niet hoefde na te denken, terwijl ze in Aydens armen lag. Het ging nu wel al anders dan de vorige keer hoor, dan hoefde ze ook weer niet zo te blijven vergelijken. Ze streelde wat voorzichtig over zijn buik, streek zijn shirt wat omhoog. "Kietelt dit niet?", vroeg ze zachtjes met een lachje. "Of is het koud?" Vast niet kouder dan alleen je onderjurk aanhebben. Sara kon zich niet voorstellen dat iemand het nu koud had...
  10. Even was ze teleurgesteld, totdat dus bleek dat het een grapje was. Geen heel leuk grapje, maar toch lachte ze, want, hallo, ze was opgelucht en daarbij was het ook gewoon een beetje raar dat hij nu wilde dat ze eraan dacht dat zijn moeder hem naakt zag. "Maar dat is vast al een hele tijd geleden..." En nu, Hawk, alsjeblieft, zeg gewoon ja, want anders dan werd het toch wel een beetje moeilijk om niet uit 'de flow' van het moment te geraken. Misschien was het overigens ook beter dat Sara niet wist van Titiana en dat Hawk dacht dat het okay was om meisjes te verkrachten, want daar zou zelfs zij toch wel een grens trekken. Dan vond Hawk haar maar niet interessant en leuk, hoor... Maar nu... Ja, nu wilde ze niets liever. Sara ging maar door met hem strelen, ook over zijn billen toen de broek eenmaal los was en haar daar de ruimte voor gaf. Het was zo ontzettend spannend. Hij wilde niet wachten. Waarop? Maar goed, dat ging ze natuurlijk niet vragen. Het zou vast vanzelf wel duidelijk worden, want hij kon dus niet wachten. "Waarom wachten?", fluisterde ze dus maar, terwijl haar vingers verder gleden en plots de bobbel in zijn onderbroek ook troffen. Oh. Dat voelde toch wel... interessant... En eww... had hij nu een beetje in zijn onderbroek geplast? Want er was een stukje stof toch wel een beetje vochtig... Jep, Sara was echt heel goed voorbereid op wat er ging komen.
  11. Wat Sara meteen opviel was het enorme verschil tussen de kus met Ayden en die van een tijdje terug met Hawk. Hawk was vooral ongeduldig geweest, hongerig, inhalig, hebberig. Dat was ze zelf ook een beetje geweest. Dus dat was helemaal niet erg en was zeker heel interessant geweest. Ze had zich heel goed vermaakt, ze had zich best speciaal gevoeld en het idee gehad dat Hawk ook erg blij met haar was geweest. Met Ayden merkte ze echter verschil. het was een best wel groot verschil. Ayden was teder en zacht, hij had aandacht, streelde over haar wang. Hij had aandacht en veel meer eerbied. Dit was eigenlijk veel fijner, gaf veel meer voldoening. Dat was gek. Daar moest ze misschien beter over nadenken, bedenken wat dit betekende en impliceerde. Echter kon Sara ook niet goed nadenken tijdens een kus. Want die tweede kus kwam er namelijk. Ayden stuurde haar naar hem toe, en ze bewoog mee hoor, want waarom zou ze nu stoppen? Hij had haar kus beantwoord! En het was nog beter dan ze had verwacht. Dus de tweede kus kwam. De derde ook. En de vierde. Sara glimlachte breed tijdens het kussen. Ze keek even naar de sterren boven hun hoofden en probeerde zich te herinneren wat toen bij Hawk nou de volgende stap was geweest. Misschien zou Ayden, net als Hawk, zelf wel met de volgende stap beginnen, maar Sara had nu het initiatief genomen. Dus als dat verder ook van haar werd verwacht, dan moest ze haar zaken wel op orden hebben. "En weet je het al zeker?", vroeg Sara een beetje schor en zachtjes, waarna kusje nummer vijf aan bod kwam. Ze herinnerde zich weer hoe het de vorige keer een beetje was gegaan. Ze trok zich dichter naar Ayden toe, streelde met haar vingers over zijn rug, onder zijn mantel, maar nog wel boven zijn uniform. Nee, Sara, was nu niet zo spraakzaam, maar haar mond was dan ook met andere zaken bezig. Dat zou Ayden haar vast wel vergeven.
  12. Met grote ogen keek Sara Ayden aan. "Echt? Werkt dat zo makkelijk? Maar dan reken je straks ook de enorme sukkels tot je vrienden?" Ze trok een gezicht, want hallo...hij wist heus wel wie ze bedoelde, namelijk van die saaie nerds met twintig miljoen puisten in Ravenklauw. Of mensen met twee hele grote uitstekende voortanden en dan muizig bruin haar, zodat ze eerder op een haas leken dan op een mens... of van die jongens uit Zwadderich met van die rotte bruine tanden en wallen onder hun ogen tot hun kin. Of van die meisjes uit hun eigen afdeling, die knorden als een varkentje tijdens het lachen. Nee, haar drang populair te zijn, maakte haar niet perse heel erg aardig of open minded. "Want het gaat óók weer een beetje ver om hen tot vijanden te rekenen..." Haha, oh nee, toch niet. Ze zouden haar doel bedreigen... En dus zouden ze haar vijand zijn. Sukkels waren dus geen vrienden. Ayden was gelukkig geen sukkel. Hij mocht blijven. "Dan zijn wij vanaf nu gewoon vrienden, toch?" Ze lachte hem vrolijk toe. Oh! Een hand op haar schouder... Sara keek Ayden met een glimlachje aan. Dat betekende iets, toch? Als een jongen je 'subtiel' aanraakte? Dat betekende dat hij je graag zag? Dat hij je misschien wel leuk vond? Dat was met Hawk ook een beetje zo geweest. Die had ook door aanraking, enzo, laten merken dat hij Sara erg aardig vond en veel leuker dan allemaal andere meisjes. Dus... Sara lachte. Jongens vonden het leuk als je om hun opmerkingen lachte. Wist ze van haar oh zo vele ervaring, maar hey! Ze had broers. Die vonden dat ook leuk. Deed ze het alleen niet voor, maar dat was haar probleem niet. "Nú is een beetje snel! Het moet wel een goed geregeld feest zijn! Laten we volgend weekend doen. Dan wordt het echt een knalfeest en dan gaat iedereen zó onder de indruk van ons zijn. Alleen Huffelpuf of nodigen we iedereen uit!" Nou ja, misschien was iedereen iedereen geen goed idee, want dan werd het én te druk én dan kwamen er vast volwassenen polshoogte nemen en die verpestte gewoonlijk altijd alles wat cool was. Snel klommen ze over de wenteltrappen omhoog. Als je niet goed lette op waar je keek, dan werd je nog duizelig ook. "Dat klinkt wel als een leuk spel. Dat gaan we doen. Bij welke ranking zou jij mij op een zetten?", vroeg ze nieuwsgierig. "Jij staat in ieder geval op een bij goede ideeën voor feesten bedenken." Als je een compliment wilde waar iemand moeite in stak, dan moest je er zelf ook een geven. Die regel had ze zelf bedacht, want dat was pas wanneer zij eigenlijk iets aardigs wilde zeggen; als de ander begon. Maar proactieve Sara deed aan omdenken en begon nu gewoon zelf. Als je een missie had, dan wist je wat je moest doen. "En nog een goed idee!", ze hijgde lichtjes, maar éíndelijk! Ze waren bovenaan de toren en wel bij het astronomielokaal. "Nou, mensen die komen zijn in ieder geval gemotiveerd." Pfoe! En blijkbaar was Ayden ook gemotiveerd... om zoveel trappen te lopen dat hij met haar alleen kon zijn. Ze had de hints heus wel door hoor. Ook al zijn die er helemaal niet, lieverd, maar denk wat je wilt, Sara. Proactief dus, hè? Dus deed ze Ayden maar de gunst om zélf naar voren te buigen en hem zachtjes op zijn mond te kussen.
  13. "Maar waarom zou iemand van het theater dat dan doen? Dat is toch helemaal niet handig? Wie wordt daar nu beter van?" En ze dacht heel veel na over hoe je beter kon worden van dingen -niet dat ze er al heel goed in was, details- en zij had echt niet een reden weten te bedenken waarom kwijt beter was dan... een andere optie. Zelfs al had zij de kostuums verpest..of eentje..., dan was het beter als ze er nog wel waren, want dat was vaak door een betere tovenaar nog wel op te lossen. Met kwijtgeraakte kostuums raakte ze vast sneller haar baan kwijt, dan door een vlek of een scheur in een blouse. Sara liep mee de kleedkamer binnen en wees de verschillende haken aan waar ze de verschillende kostuums had opgehangen. "Gewoon, zoals afgesproken. Daar, daar en dáár." Zo moeilijk was dit werk nu ook weer niet. Je moest vooral kunnen plannen en niet vies zijn van een beetje hard werken. En Sara had ambitie. Dus dat zat wel goed. "Iemand die boos op u is?" Of op Sara? Maar ze had met niemand ruzie en bij haar viel (nog!) niet zoveel te halen. Dus dat zou nergens op slaan.
  14. [1836/1837] Yay siblings: part III

    "Nou, eigenlijk wil ik wel bewijs ja..." mopperde Sara een beetje nors, want zo makkelijk ging ze Joseph er niet vanaf laten komen en daarbij had hij nog steeds (!!) die stomme gewoonte haar op haar hoofd te slaan. Ze had het inmiddels opgegeven om daar wat van te zeggen, want dat leek haar broer alleen maar aan te moedigen nog wat vaker op haar hoofd te slaan... Goed, zij beantwoordde dat meestal -net als nu- met een flinke por in zijn zij. Soms kietelde ze ook, maar dat deed ze dan weer niet midden op staat. Daar had hij dan weer geluk mee. Gelukkig besloot hij haar toen wel mee te nemen naar de interessante obscure dingen, want dat was uiteindelijk waarvoor ze hierheen waren gekomen, niet? "De onvergeeflijke vloeken in drankvorm? En ze hebben je toegelaten bij dat onderzoek? Ze dachten niet dat je nog maar twaalf jaar oud was." Sorry Joseph, hij had gewoon een babyface en Sara kon het doodleuk niet laten om hem daarmee te pesten. "Wat zou ik moeten uitspoken?", vroeg ze onschuldig. Ze wilde niet meteen in haar kaarten laten kijken. "En tussen ouders teleurstellen en stil in een hoekje zitten zit een hoop ruimte voor speling hè... Ik ben gewoon vrienden aan het maken. En dat gaat best wel goed, al zeg ik het zelf." Op een dag had ze gewoon besloten minder bescheiden en overbehulpzaam te zijn en tot dusver worp dat in Sara's ogen wel zijn vruchten af. "En jij?" Kon je wel door een bak met vieze insectenkontjes gaan scheppen, maar dan kwam je nog niet onder wedervragen uit.
  15. Ja... Zeker als Hawk zijn ervaring met Sara zou rondbazuinen, zou ze bekend komen te staan als een slet. Echter ging ze er, op een bepaald niveau naïef, vanuit dat Hawk dat niet zou doen en dat hij dit samenzijn voor zichzelf zou houden, want het was toch wel speciaal? Of over zoiets sprak je toch in ieder geval niet met anderen? Toch? Het enige wat Hawk rond moest bazuinen, was dat Sara leuk was en dat het echt een eer en de moeite waard was om met haar op te trekken. Dat begreep hij toch ook wel? En ze was mooi. Ja, ze was gevoelig voor complimentjes. Sara glimlachte trots naar Hawk, voelde zich een stuk beter over dat hij haar lichaam kon bekijken. Het viel in de smaak. Hij had er vast verstand van. Dus dat was goed. Even hield ze haar adem in toen Hawk haar dichterbij trok en snel schudde ze haar hoofd. "Nee. Je bent de eerste." Ze keek hem aan vanonder haar wimers -dat deden vrouwen, had ze eens in een boek gelezen-, "En heeft iemand jou wel eens zo gezien?" Ze streelde met haar vingers over de blote huid van zijn torso. Het was spannend, het was zo warm. En mannen hadden blijkbaar ook tepels... Was toch bijzonder om dat eens in het echt zo te zien. Waar zouden ze het voor nodig hebben? Ze liet haar vinger eroverheen gaan. Het voelde zelfs anders. Wat bijzonder. Ze keek hem met een glimlachje aan. Daarna haalde Sara diep adem en trok ze ook haar onderjurk uit. Dit was eng. Dus dan kon ze het maar beter gehad hebben toch. "Ik krijg het nu wel koud...", bekende ze. "Dus is het aan jou de taak me warm te houden..", blufte ze, stoerder dan ze zich voelde. Het was spannend, heel spannend, alles overheersend spannend, maar wel op een goede manier. Ze voelde namelijk die nieuwsgierigheid wel echt prikkelen en wat Hawk deed was fijn, maakte haar nieuwsgierig naar het volgende.
×