Jump to content

Gideon Kingston

Zwadderich Zevendejaars
  • Content count

    67
  • Joined

  • Last visited

  • Days Won

    2

Gideon Kingston last won the day on April 18

Gideon Kingston had the most liked content!

About Gideon Kingston

  • Rank
    We will walk away from empty gold

OOC Profiel Informatie

  • Membergroups
    DGP

Profile Fields

Recent Profile Visitors

205 profile views
  1. [1837/1838] I desire the things that will destroy me in the end.

    “Misschien moeten we de muren maar geel maken”, grapte hij (want geel was lelijk dus hij kon het nooit echt menen, “Rood en groen samen weet je wel”. Nee, hij had niet nagedacht voor dat hij het gezegd had want anders had hij zich vast veel te druk gemaakt of Wren door zou hebben dat er meer was, of dat hij in elk geval meer voelde dan hij wilde voelen, en meer wilde van haar dan hij wilde toegeven. En dan kwamen en vragen die hij niet wilde beantwoorden, dus nee, als hij ook maar een seconde had nagedacht over wat hij hier allemaal zei had hij waarschijnlijk op elke slak zoveel zout gelegd dat hij compleet stil was geweest. Maar hij dacht nooit zoveel als normaal als hij met Wren was, dat was het probleem. Vooral ook omdat het een manier van niet nadenken was die hem in eerste instantie niks opbracht, behalve dat hij zich iets luchtiger, losser, gelukkiger, voelde. Maar daar had niemand wat aan toch. Als hij niet nadacht tijdens woedeaanvallen kon hij in elk geval nog wat rake klappen uitdelen. “Hmmm, bloemen misschien”, zijn moeder was dol geweest op bloemen had het in elke kamer willen hebben en toen ze weg was had hij ze nergens meer willen hebben. Maar dat hoefde Wren niet te weten. “Ik weet eigenlijk nooit zo goed wat er nodig is in een woonkamer heb nooit echt iets mogen zeggen over de inrichting thuis” Hij probeerde te glimlachen maar het was nogal wrang.
  2. There's something about hanging out with the wicked kids

    Ja, nee. Hij wilde gewoon zijn zin, veel liever had hij Raine en zijn stomme clubje helemaal niks gegeven want hun drug was beter, dus ze hadden meer recht op monopoly. En Gideon gaf niet graag dingen weg, dingen hebben, jezelf dingen kunnen toe-eigenen dat voelde gewoon goed. En hij was niet eens zo onredelijk geweest, de kamer van de hoge nood was een geweldige locatie en konden ze gewoon dankbaar zijn. Nee? “Wij willen de kerkers, de complete kerkers, dus ook de Zwadderich en Huffelpuf leerlingenkamer, jullie mogen Griffoendor en Ravenklauw wel hebben”, hij fronste zijn wenkbrauwen en dacht even na , “waarzeggerij mogen jullie ook wel (hij ging wel een plan bedenken om ze daar betrapt te laten worden als het even kon, “maar ik vind het verboden bos wel een beetje oneerlijk om zomaar op te eisen niet, niemand weet uberhaupt hoe groot het bos is dus we kunnen het niet meten. Het bos is van iedereen”, hij grijnsde even en stak een nieuwe sigaret aan en stak zijn doosje even uit naar de anderen (zelfs de tegenstanders dan was beleefd) “Tenzij jullie erom willen vechten natuurlijk", en wierp alle mensen tegenover hem een spottende blik toe. Want dat won zijn kant vast makkelijk.
  3. [1837/1838] I desire the things that will destroy me in the end.

    Gideon had zich nooit echt ergens thuis gevoeld. Hij was geboren in een huis dat niet van hem was met mensen die hem liever kwijt dan rijk waren, hij had een familie die al gebroken was voor hij zelf bewust en aanwezig genoeg was om dingen kapot te maken (al had hij dat ook gedaan), hij was afgescheept naar Zweinstein waar het misschien beter was dan waar hij zijn zomer rondbracht maar hij ook daar zich nooit comfortabel gevoeld. Gewoon, omdat hij wist dat zijn grootouders hen alleen daarheen stuurden met bepaalde verwachtingen, omdat ze als magische generatie nog de kans hadden om beter te zijn dan de broers en zussen die geen magie in hun aderen hadden. Het was allemaal tijdelijk, het was allemaal voorwaardelijk, het was allemaal instabiel en elk fundament dat hij had kon elk moment onder hem vandaan getrapt worden. En dat wist hij en daarom wilde hij er nooit op landen, gewoon een stukje boven de grond zweven. Het was niet erg om geen fundament te hebben, het was erger als je het idee had dat je iets had en het werd van je afgepakt. Het enige fundament dat hij ooit zou accepteren was het gene wat hij voor zichzelf zou maken. Maar daar was hij nog niet. En Wren, Wren daar wilde hij graag zijn fundament mee maken, van maken, maar hij was ook bang dat ze hem af zou leiden van het daadwerkelijke doel en net zo instabiel en tijdelijk bleek als al het andere. En hij had simpelweg geen tijd voor dat gedoe. Betekende niet dat hij niet ontzettend blij was toen ze aanbood dat hij in haar huis mocht overnachten. Zeker wel, alles beter dan thuis zijn, thuis dat nooit zijn thuis was, wat nu ineens wel Moraine’s thuis was, waar de leegte van het gemis van zijn moeder nog steeds was, waar zijn grootouders veel te aanwezig waren, en waar Kai in de kelder zat. Nee dan had hij liever een luchtige zomer met Wren in haar gewonnen huis. En zolang hij al die ingewikkelde gevoelige dingen negeerde kwam het goed. “Een rondleiding is goed, heb je zelf al wat ingericht of?”, hij had geen idee wat hij zou doen als hij ineens een huis zou winnen. “Ik kan je trouwens wel helpen hoor”, en zonder te wachten of ze dat wel wilde pakte hij haar koffer over want dat was galant enzo. Hij had wel een soort van manieren.
  4. Dinsdag 17 Oktober 1837, Nacht, Achter de kassen. Het was vast niet het beste wat hij zou kunnen doen maar sinds het eerst voelde hij echt weer alsof hij een doel in zijn leven had. Tuurlijk, meedoen aan een drugshandel op school was misschien niet het beste doel maar het was een doel. Hij kon geld verdienen, hij had iets om tegen te vechten, hij kon iets opbouwen met het weinige geld dat hij hiermee verdiende, hij had iets te doen, hij was nuttig hij voelde zich eindelijk op zijn plek. En vandaag had hij met de ‘vijand’ afgesproken want kennelijk gingen er nu ineens twee soorten drugs door de school en dat kon niet. Stiekem vond hij het wel leuk, want dan had hij iets om tegen te vechten, maar het moest alsnog opgelost worden. (Hij negeerde ook voor het gemak dat hij zich pas hierbij aangesloten had toen alles allang begonnen was en dat de drug die hij verkocht misschien wel later was gekomen) Hij had de rest laten weten dat hij dit ging doen maar het was aan hen of ze kwamen. Gideon had nogal moeite met het hele team gedoe van een groep zijn. Hij wilde zijn eigen plan trekken en niemand nodig hebben. Dus hij had niet echt gevraagd gewoon medegedeeld. “Dus”, hij rookte het laatste stukje van zijn sigaret (die hij puur en alleen was gaan roken voor de aestetic want eerlijk hij had er het geld niet voor stiekem) op voor hij deze uittrapte. Het best donker, best koud ook, maar met het licht van zijn toverstok kon hij nog net Raine’s gezicht herkennen. Hij negeerde even dat ze gewoon vrienden waren naast dit, dit was serieus. “De kerkers het terrein, wij willen dat gebied, jullie mogen wel de kamer van de hoge nood hebben of iets vast ook een stuk warmer en gemakkelijker dan buiten dus je mag me maar dankbaar zijn”. Beter was Raine het eens. OOC: Ik heb een topic geopeend voor gang wars! Gideon is lowkey aan het freestylen dus je kan zeggen dat je karakter hier ook komt en ze hoeven het ook niet met hem eens te zijn zelfs al zitten ze in dezelfde groep. Open voor iedereen maar vooral voor gangplot ppl en het zou chill zijn als er niet meteen een leraar komt like h e l l o
  5. [18361/1837] Never ending story

    Hij had nooit veel mensen om hem heen gehad die hij vertrouwde, en nu Moraine die vreselijke stunt pulled had en hem verraden had door net zo te zijn als elke andere Faulkes-Davenport waar hij een diepe, bittere, onderhuidse en bovenhuidse woede voor koesterde, waren het er nog wat minder. Maar Wren was Wren en ze as altijd er geweest zelf in tijden dat hij daar niet echt bij stilgestaan had of zelfs zijn best had gedaan om het vooral te ontdoen en haar zover mogelijk weg te duwen. Dus nu hij hier met Wren in de hangmat lag en hun vriendschap weer een klein beetje het fundament had teruggevonden voelde hij zich voor het eerst in tijden weer op zijn gemak bij iemand. “Eh nee niet echt”, zuchtte hij en gooide verveeld een steentje in het meer vanaf zijn hangmat om iets omhanden te hebben. Ze maakte hem nog altijd zenuwachtig , onder andere omdat hij naast haar vriendschap eigenlijk een hoop meer wilde, en dat hij zijn handen heel ergens anders wilde hebben dan om de steentjes die hij nu probeerde te gooien vanuit een gespeelde nonchalance. Maar hij had haar vriendschap gemist, en hij haar nodig dus nu moest hij gewoon die gevoelens verdrinken tot ze niet meer aan zijn oppervlakte zouden komen. “Moraine gaat trouwen dus het hele huis zal wel vol zitten met eikels, en eerlijk ik herken haar niet echt meer (zacht uitgedrukt), “dus zin in haar heb ik ook weer niet. En thuis is gewoon niet thuis en ik kan niet wachten tot volgend jaar, zodra ik een echtte baan heb ben ik weg daar en kom ik nooit meer terug. Sorry voor het verpesten van de sfeer, heb eh jij wel zin in je vakantie”
  6. Writing prompt challenge: deel II

  7. [1837/1838] And i just cant wait to be king

    Een ooit zou hij voor zichzelf in de rij staan en naar voren duwen tot de rest van de wereld achter hem stond. En dan zou hij vervolgens ook mensen betalen om voor hem stil te staan terwijl hij vooruit ging. Uiteindelijk zouden ze voor hem in de rij staan. Hij wist het zeker. Done <3
  8. [1837/1838] And i just cant wait to be king

    Drie uur in totaal had hij in die rij gestaan. Hij was uren voor de winkel openging er al geweest. En toen iedereen langzaam naar binnenschoof om een van die geliefde nieuwe bezems in zijn handen te krijgen duurde dat ook weer. Toen de kassa rij, weer wachten, het geld op tafel leggen, de rijen munten uitellen en zeker weten dat hij echt (ja echt) zo’n gigantisch groot bedrag neertelde voor die bezem. Puur om even het ding in zijn bezit te hebben, hij ging er toch nooit meer vliegen. Vijf minuten duurde het om het bezit weer te verliezen. Om de bezem in de handen van Caspian Twaithe te leggen die grappend een opmerking maakte dat hij ‘laat ‘ was. (Tuurlijk was hij laat hij had in die fucking rij gestaan) En het voelde bitter om de bezem af te staan en een bedrag te krijgen voor het stil staan in die rij, stil staan voor iemand anders niet eens voor zichzelf, dat niet eens een kwart was dan wat hij net voor die stomme houten stok had neergelegd. (Ja het was Caspians geld, en hij was net nog heel trots geweest op die houten stok. Maar nu hij het fijne gevoel van bezit ineens moest weggeven daalde het in zijn hoofd weer in waarde). Maar het geld dat hij kreeg was alsnog geld en dat voelde goed.
  9. [1837/1838] And i just cant wait to be king

    En dat kon hem niks schelen, dus toen het hem te lang duurde beukte hij met zijn schouder iemand bruut uit de rij voor hem zodat hij weer een plekje naar voren mocht.
  10. [1837/1838] And i just cant wait to be king

    De rij schoof door en hij vroeg zich af wat al deze andere mensen voor hem dachten. Welke mensen voor hem net zo nerveus en opgewonden waren als hij, voor welke mensen dit gewoon routine was, welke mensen hier niet waren maar wel die bezem zouden krijgen omdat ze simpelweg alles kregen, welke mensen net te laat in de rij zouden staan en niet meer aan de beurt zouden komen om de bezem als een van de eersten in hun handen te houden omdat er nou eenmaal niet genoeg was om uit te delen en eerst komt eerst maalt een concept was dat hier werkelijk telde. (als het overal zo ging zou hij echt wel vroeger opstaan. Maar hij was eigenlijk nooit de eerste (behalve behalve die keer dat Moraine hem op de eerste plaats had gezet maar hij werd ziek als hij daaraan dacht en hij moest hier nog wel even staan) omdat hij toch nooit wat kreeg. Want hoe vroeg hij ook op stond er was altijd wel iemand die beter of sneller was en het hele systeem was tegen hem. Maar hij geloofde ook dat je daar iets aan kon doen. Niet door alleen maar hard te werken of eerder op te staan (hielp wel) maar ook door alle competitie uit te schakelen. Je won de wereld niet door je best te doen maar door de beste te zijn. En je was de beste als de anderen slechter waren. Je won over de ruggen van anderen heen of je won niet.
  11. [1837/1838] And i just cant wait to be king

    En tuurlijk, misschien was het een beetje misplaatst om hier zo opgewekt over te raken. Hij speelde niet eens zwerkbal, kennelijk werd je geen onderdeel van het team als je iemand ‘terug beukte’ nadat deze een beuker op je afvuurde. Maar toch, het maakte niet eens uit dat hij de bezem nooit zou gaan gebruiken, hij ging hem wel kopen. En dat was net zo goed toch? Hij vond van wel.
  12. [1837/1838] And i just cant wait to be king

    De kans dat hij ooit zoveel geld in zijn hand zou houden dat hij in staat zou zijn om zoiets duurs als de nieuwste zwerkbalbezem te kopen had hij nooit kunnen dromen. Maar hij deed het wel en het voelde goed. Alsof zijn hand gemaakt was om het geld vast te houden net zoals deze gemaakt was om de nieuwste bezem vast te houden. Zelfs de eindeloze rij voor hem met mensen die ook die nieuwe bezem wilde kopen kon hem niet raken vandaag. Want hij was onderdeel van deze rij. En dat was iets wat hij altijd had gewild.
  13. [1837/1838] And i just cant wait to be king

    Zaterdag 20 April - Ergens bij een zwerkbalwinkel Nieuwe spullen, Gideon hield van nieuwe spullen. Het was geen verslaving aan het kopen van spullen (hij was ook niet echt in de positie om zo’n soort verslaving te kunnen hebben). Het was het gevoel van iets bezitten waar een bepaalde waarde aan zat. Hoe hoger het prijskaartje hoe waardvoller het bezit, hoe nieuwer het bezit hoe waardevoller het bezit. Hoe meer bezit hoe meer status. Hoe meer status hoe meer kansen. Kansen, Gideon hield van kansen. Writing prompt <3
  14. [1836/1837]I did not sign for Cinderella

    Kai Ze koos Kai Of, ergens koos ze hem door Kai te kiezen. Het maakte hem niet uit wat ze koos, het maakte hem uit dat ze koos. Hij haatte dat ze koos. Hij haatte de wereld waarin hij nooit een keuze had gehad Hij haatte, haatte, haatte zijn grootouders en hun eeuwige keuzes. De ‘Faulkes-Davenports’ boven de ‘Kingstons’ (terwijl ze in se hetzelfde waren) Familie boven alles kiezen, tenzij je familie niet jou koos. Volbloed boven halfbloed en dreuzelbloed had geen eens keuzes of bestaansrecht in hun ogen. Hij haatte de verdeeldheid van kiezen, de verdeeldheid die letterlijk in zijn bloed stroomde. Hij haatte alle keuzes en elke keuze die hij nooit hat kunnen maken, hij haatte de wereld, de mensen en alles inbegrepen. Hij haatte Moraine. Hij haatte zichzelf, (Want hij wist dat als hij in haar schoenen stond hij diezelfde keuze had gemaakt En dat als hij er voor kon kiezen hij ergens diep, diep vanbinnen in haar schoenen wilde staan. Ook de kans hebben om beter te zijn dan hoe hij geboren was) Maar die keus had hij niet, dus koos hij haar te haten.
  15. [1836/1837]I did not sign for Cinderella

    Wie heeft voor jou meer waarde Kai was bang. Want hij had altijd geleerd dat hij net wat minder waarde had dan de rest, die al redelijk waardeloos waren, dus dat soort vragen riepen bij hem meteen een antwoord op. Gideon, Gideon die de luxe had om niet meteen die assocatie te moeten krijgen omdat hij nooit in Kai’s positie had gestaan werd vooral nog bozer. Iets wat pijnlijk was, want als woede niet los kon laten omdat je momenteel magisch gedwongen werd om te blijven zitten dan drukte het zich op je hart. En dat deed pijn en het moest eruit, hij wilde iets slaan, iemand slaan, bij voorkeur zijn grootvader, bij voorkeur net zolang en net zo hard tot de man niet meer op zou staan. Nooit meer op zou staan. Want hoe durfde hij, hoe durfde hij überhaupt die vraag te stellen? “Jullie zijn gek geworden”, lachte hij cynisch naar zijn grootouders. Want zolang hij niks fysiek kon doen zou hij het verbaal moeten houden. Daar was hij een stuk minder handig, minder in gegroeid dan vechten. Maakte ook verder niet uit want zelfs was hij in staat geweest goed te zijn met woorden dan hadden ze alsnog nooit geluisterd. (Daarom was geweld uiteindelijk beter dan dwong je mensen om te luisteren. “Ze gaat echt niet kiezen, ze niet gestoord, niet zoals jullie”, hij spuugde de woorden uit en spuugde voor het gevoel maar ook echt richting zijn grootvader. “Ze gaat het niet doen”, herhaalde hij nogmaals met alle zelfverzekerdheid die hij kon vinden en keek zijn zusje dwingend aan, “toch Moriane?.
×