Jump to content

Gideon Kingston

Zwadderich Zevendejaars
  • Content count

    63
  • Joined

  • Last visited

  • Days Won

    2

Gideon Kingston last won the day on April 18

Gideon Kingston had the most liked content!

About Gideon Kingston

  • Rank
    We will walk away from empty gold

OOC Profiel Informatie

  • Membergroups
    DGP

Profile Fields

Recent Profile Visitors

182 profile views
  1. [18361/1837] Never ending story

    Hij had nooit veel mensen om hem heen gehad die hij vertrouwde, en nu Moraine die vreselijke stunt pulled had en hem verraden had door net zo te zijn als elke andere Faulkes-Davenport waar hij een diepe, bittere, onderhuidse en bovenhuidse woede voor koesterde, waren het er nog wat minder. Maar Wren was Wren en ze as altijd er geweest zelf in tijden dat hij daar niet echt bij stilgestaan had of zelfs zijn best had gedaan om het vooral te ontdoen en haar zover mogelijk weg te duwen. Dus nu hij hier met Wren in de hangmat lag en hun vriendschap weer een klein beetje het fundament had teruggevonden voelde hij zich voor het eerst in tijden weer op zijn gemak bij iemand. “Eh nee niet echt”, zuchtte hij en gooide verveeld een steentje in het meer vanaf zijn hangmat om iets omhanden te hebben. Ze maakte hem nog altijd zenuwachtig , onder andere omdat hij naast haar vriendschap eigenlijk een hoop meer wilde, en dat hij zijn handen heel ergens anders wilde hebben dan om de steentjes die hij nu probeerde te gooien vanuit een gespeelde nonchalance. Maar hij had haar vriendschap gemist, en hij haar nodig dus nu moest hij gewoon die gevoelens verdrinken tot ze niet meer aan zijn oppervlakte zouden komen. “Moraine gaat trouwen dus het hele huis zal wel vol zitten met eikels, en eerlijk ik herken haar niet echt meer (zacht uitgedrukt), “dus zin in haar heb ik ook weer niet. En thuis is gewoon niet thuis en ik kan niet wachten tot volgend jaar, zodra ik een echtte baan heb ben ik weg daar en kom ik nooit meer terug. Sorry voor het verpesten van de sfeer, heb eh jij wel zin in je vakantie”
  2. Writing prompt challenge: deel II

  3. [1837/1838] And i just cant wait to be king

    Een ooit zou hij voor zichzelf in de rij staan en naar voren duwen tot de rest van de wereld achter hem stond. En dan zou hij vervolgens ook mensen betalen om voor hem stil te staan terwijl hij vooruit ging. Uiteindelijk zouden ze voor hem in de rij staan. Hij wist het zeker. Done <3
  4. [1837/1838] And i just cant wait to be king

    Drie uur in totaal had hij in die rij gestaan. Hij was uren voor de winkel openging er al geweest. En toen iedereen langzaam naar binnenschoof om een van die geliefde nieuwe bezems in zijn handen te krijgen duurde dat ook weer. Toen de kassa rij, weer wachten, het geld op tafel leggen, de rijen munten uitellen en zeker weten dat hij echt (ja echt) zo’n gigantisch groot bedrag neertelde voor die bezem. Puur om even het ding in zijn bezit te hebben, hij ging er toch nooit meer vliegen. Vijf minuten duurde het om het bezit weer te verliezen. Om de bezem in de handen van Caspian Twaithe te leggen die grappend een opmerking maakte dat hij ‘laat ‘ was. (Tuurlijk was hij laat hij had in die fucking rij gestaan) En het voelde bitter om de bezem af te staan en een bedrag te krijgen voor het stil staan in die rij, stil staan voor iemand anders niet eens voor zichzelf, dat niet eens een kwart was dan wat hij net voor die stomme houten stok had neergelegd. (Ja het was Caspians geld, en hij was net nog heel trots geweest op die houten stok. Maar nu hij het fijne gevoel van bezit ineens moest weggeven daalde het in zijn hoofd weer in waarde). Maar het geld dat hij kreeg was alsnog geld en dat voelde goed.
  5. [1837/1838] And i just cant wait to be king

    En dat kon hem niks schelen, dus toen het hem te lang duurde beukte hij met zijn schouder iemand bruut uit de rij voor hem zodat hij weer een plekje naar voren mocht.
  6. [1837/1838] And i just cant wait to be king

    De rij schoof door en hij vroeg zich af wat al deze andere mensen voor hem dachten. Welke mensen voor hem net zo nerveus en opgewonden waren als hij, voor welke mensen dit gewoon routine was, welke mensen hier niet waren maar wel die bezem zouden krijgen omdat ze simpelweg alles kregen, welke mensen net te laat in de rij zouden staan en niet meer aan de beurt zouden komen om de bezem als een van de eersten in hun handen te houden omdat er nou eenmaal niet genoeg was om uit te delen en eerst komt eerst maalt een concept was dat hier werkelijk telde. (als het overal zo ging zou hij echt wel vroeger opstaan. Maar hij was eigenlijk nooit de eerste (behalve behalve die keer dat Moraine hem op de eerste plaats had gezet maar hij werd ziek als hij daaraan dacht en hij moest hier nog wel even staan) omdat hij toch nooit wat kreeg. Want hoe vroeg hij ook op stond er was altijd wel iemand die beter of sneller was en het hele systeem was tegen hem. Maar hij geloofde ook dat je daar iets aan kon doen. Niet door alleen maar hard te werken of eerder op te staan (hielp wel) maar ook door alle competitie uit te schakelen. Je won de wereld niet door je best te doen maar door de beste te zijn. En je was de beste als de anderen slechter waren. Je won over de ruggen van anderen heen of je won niet.
  7. [1837/1838] And i just cant wait to be king

    En tuurlijk, misschien was het een beetje misplaatst om hier zo opgewekt over te raken. Hij speelde niet eens zwerkbal, kennelijk werd je geen onderdeel van het team als je iemand ‘terug beukte’ nadat deze een beuker op je afvuurde. Maar toch, het maakte niet eens uit dat hij de bezem nooit zou gaan gebruiken, hij ging hem wel kopen. En dat was net zo goed toch? Hij vond van wel.
  8. [1837/1838] And i just cant wait to be king

    De kans dat hij ooit zoveel geld in zijn hand zou houden dat hij in staat zou zijn om zoiets duurs als de nieuwste zwerkbalbezem te kopen had hij nooit kunnen dromen. Maar hij deed het wel en het voelde goed. Alsof zijn hand gemaakt was om het geld vast te houden net zoals deze gemaakt was om de nieuwste bezem vast te houden. Zelfs de eindeloze rij voor hem met mensen die ook die nieuwe bezem wilde kopen kon hem niet raken vandaag. Want hij was onderdeel van deze rij. En dat was iets wat hij altijd had gewild.
  9. [1837/1838] And i just cant wait to be king

    Zaterdag 20 April - Ergens bij een zwerkbalwinkel Nieuwe spullen, Gideon hield van nieuwe spullen. Het was geen verslaving aan het kopen van spullen (hij was ook niet echt in de positie om zo’n soort verslaving te kunnen hebben). Het was het gevoel van iets bezitten waar een bepaalde waarde aan zat. Hoe hoger het prijskaartje hoe waardvoller het bezit, hoe nieuwer het bezit hoe waardevoller het bezit. Hoe meer bezit hoe meer status. Hoe meer status hoe meer kansen. Kansen, Gideon hield van kansen. Writing prompt <3
  10. [1836/1837]I did not sign for Cinderella

    Kai Ze koos Kai Of, ergens koos ze hem door Kai te kiezen. Het maakte hem niet uit wat ze koos, het maakte hem uit dat ze koos. Hij haatte dat ze koos. Hij haatte de wereld waarin hij nooit een keuze had gehad Hij haatte, haatte, haatte zijn grootouders en hun eeuwige keuzes. De ‘Faulkes-Davenports’ boven de ‘Kingstons’ (terwijl ze in se hetzelfde waren) Familie boven alles kiezen, tenzij je familie niet jou koos. Volbloed boven halfbloed en dreuzelbloed had geen eens keuzes of bestaansrecht in hun ogen. Hij haatte de verdeeldheid van kiezen, de verdeeldheid die letterlijk in zijn bloed stroomde. Hij haatte alle keuzes en elke keuze die hij nooit hat kunnen maken, hij haatte de wereld, de mensen en alles inbegrepen. Hij haatte Moraine. Hij haatte zichzelf, (Want hij wist dat als hij in haar schoenen stond hij diezelfde keuze had gemaakt En dat als hij er voor kon kiezen hij ergens diep, diep vanbinnen in haar schoenen wilde staan. Ook de kans hebben om beter te zijn dan hoe hij geboren was) Maar die keus had hij niet, dus koos hij haar te haten.
  11. [1836/1837]I did not sign for Cinderella

    Wie heeft voor jou meer waarde Kai was bang. Want hij had altijd geleerd dat hij net wat minder waarde had dan de rest, die al redelijk waardeloos waren, dus dat soort vragen riepen bij hem meteen een antwoord op. Gideon, Gideon die de luxe had om niet meteen die assocatie te moeten krijgen omdat hij nooit in Kai’s positie had gestaan werd vooral nog bozer. Iets wat pijnlijk was, want als woede niet los kon laten omdat je momenteel magisch gedwongen werd om te blijven zitten dan drukte het zich op je hart. En dat deed pijn en het moest eruit, hij wilde iets slaan, iemand slaan, bij voorkeur zijn grootvader, bij voorkeur net zolang en net zo hard tot de man niet meer op zou staan. Nooit meer op zou staan. Want hoe durfde hij, hoe durfde hij überhaupt die vraag te stellen? “Jullie zijn gek geworden”, lachte hij cynisch naar zijn grootouders. Want zolang hij niks fysiek kon doen zou hij het verbaal moeten houden. Daar was hij een stuk minder handig, minder in gegroeid dan vechten. Maakte ook verder niet uit want zelfs was hij in staat geweest goed te zijn met woorden dan hadden ze alsnog nooit geluisterd. (Daarom was geweld uiteindelijk beter dan dwong je mensen om te luisteren. “Ze gaat echt niet kiezen, ze niet gestoord, niet zoals jullie”, hij spuugde de woorden uit en spuugde voor het gevoel maar ook echt richting zijn grootvader. “Ze gaat het niet doen”, herhaalde hij nogmaals met alle zelfverzekerdheid die hij kon vinden en keek zijn zusje dwingend aan, “toch Moriane?.
  12. [1836/1837]I did not sign for Cinderella

    Hij wist niet wat er gebeurd was. Hij begreep niet wat er gebeurd was. Het ene moment was hij op weg naar Zweinsveld, hij had een stom excuus moeten verzinnen voor wat mensen die dachten dat het een een leuk idee was om samen te lopen (hij was nooit sociaal waarom was vandaag ineens houdt Gideon gezelschap dag) (Waarschijnlijk omdat hij de laatste dagen wel veel socialer was geweest, omdat die toekomst die hij zo graag wilde hebben eindelijk op de officiele planning lag. En mensen waren nou eenmaal geïnteresseerd in die plotselinge karakterverandering.) En eerlijk het was niet alleen zijn hart die zo verguld was met hoop dat hij een leuker mens werd. Het was ook deels arrogantie. Hij ging wegelopen, hij wilde weglopen meer dan wat dan ook. Maar een klein deel in hem wilde ook heel graag herinnerd worden en dan moesten er wel genoeg mensen zijn om je te missen als je er niet meer was. Maar dat was tien minuten geleden geweest. Nu stond hij half te vechten met zijn grootvader in de ontmoetingsplaats. Wat vooral betekende dat hij aan het vechten was en zijn grootvader hem gewoon zo stevig vast hield dat hij niet kon loskomen hoeveel hij ook schopte. En toen binnen een oogwenk waren ze verschijnseld naar het huis van de hel aka thuis en leek die hele gelukkig tien minuten van net zo ver terug dat hij niet eens wist of het allemaal wel zo was geweest. Hij was.. gewoon nog niet klaar om het toe te geven. “Moraine”, hij zag zijn zusje en was.. opgelucht want ze waren nog een soort van samen en dat maakte ze nou eenmaal sterker. Hij en Moraine apart waren allebei een opdracht opzich maar samen waren ze ergens compleet. Hij zou willen dat hij kon zeggen onverslaanbaar maar.. ja. “Moraine, laten we gewoon niet opgeven heb je je toverstok? ”makkelijk om door te praten want ze deden heel erg hun best om hem vooral te laten stoppen met praten maar hij had dat kleine beetje vuur nog zitten dat voortkwam uit zijn eeuwige woedeprobleem, een familiekwaal voor in elk geval de mannelijke leden van de Kingstons. “ Vervloek ze!” Hij ontweek een klap. Hij ontving er een. Hij gaf een nieuwe schop. Het was tergeefs maar hij was de laatste die dat zou gaan zeggen Hij was nooit de slimste van het stel geweest.
  13. [1836/1837]I did not sign for Cinderella

    Het was waar dat hij een hekel aan shoppen had, het was gewoon onnodig want hij kon toch niet de kleren kopen die hij zou willen. De kleren met de veel te hoge prijskaartjes die je de uitstraling gaven dat mensen je wel moesten respecteren gewoon door de uitstraling die je had. Hij had dat verlangen om respect af te dwingen door gewoon een kamer in te lopen, dat was iets wat hij bij zijn grootouders had gezien (en zich vervolgens meteen tegen verzet had want hij kon er niet tegen dat zij het wel hadden en hij niet) en misschien enige dingen waar hij ooit een beetje ontzag voor had gehad als het op hen aankwam. Natuurlijk had hij het nooit laten merken want Gideon zou eeuwig tegen het systeem blijven aanschoppen tot hij op de plek stond die hij daar wilde hebben. Maar van mijn part gingen ze shoppen, hij had er alles voor over om dit plan precies te laten werken zoals hij wilde en hij wilde Cassey mee. Als hij daarom even een winkel moest bezoeken dan was dat het waard. “Als we met dreuzelvervoer gaan zijn misschien dingen als .. iets wat geen tovernaars kleren zijn ook wel handig denk ik. We moeten zo min mogelijk opvallen ”. Iets waar hij een moeilijke relatie mee had. Aan de ene kant waren ze nooit echt opgevallen in hun omgeving want ze waren nou eenmaal ‘niet zo belangrijk’ aan de andere kant kon je als levende herinnering van de fouten die je moeder gemaakt had niet echt niet opvallen in een omgeving die het haar waarschijnlijk nooit vergeven had. Maar nu was niet opvallen belangrijk want hoe langer ze niet opvielen hoe meer voorsprong ze kregen. Als die voorsprong niet meer belangrijk was. Als ze weg waren, echt weg waren dan mochten ze eindelijk opvallen. Want dan zouden ze alles en iedereen kunnen zijn wie ze wilden zijn. “Kopen jullie maar wat we nodig hebben ik zie wel”, hij knikte zijn zusjes bemoedigend toe. Moraine kreeg hem misschien niet aan het shoppen maar ze kreeg wel vrij spel. Hij zou alles dragen wat ze hem aanreikte want het enige wat hij nog voor ogen zag momenteel was het doel en waar het doel voor hem altijd al de middelen heiligde was hij om dit moment zo in extase voor dat doel dat hij verblind was en die middelen niet eens meer kon zien. Dus dat mocht de rest doen. “Dan zijn we klaar en is alles rond toch? ”, vroeg hij hoopvol, ongeduldig. Ergens wilde hij nu snel wegrennen van dit gesprek, dit was een hoogtepunt en alles wat hierna zou komen maakte hem zenuwachtig. Voor iemand die graag aan de top van de wereld wilde zitten was hij verbazingwekkend bang om naar beneden te vallen.
  14. [1836/1837]I did not sign for Cinderella

    “Ja Kai gaat mee dus je hoeft echt niet bang te zijn dat je tot last bent want hij is sowieso erger”, voegde hij Moraine bij en bewees nogmaals dat zijn zusje zoveel beter was in dit hele ding met omgaan met mensen en de juiste dingen om het juiste moment zeggen. Hij ging er niet om liegen het zou vast lastig zijn met Cassy er ook bij, want met niet magische mensen was het altijd moeilijker en daarnaast met hoe meer mensen je was hoe moeilijker het was. Want iedereen droeg een gebruiksaamwijzing en dingen waar je rekening mee moest houden mee en dat was nooit ideaal als je een meesterplan had om een beter leven te vinden. Maar het maakte momenteel even niet uit want het ging erom dat ze een beter leven gingen vinden en dat hij zijn oudere zus erbij wilde of ze nou lastig was of niet. Daarnaast ze hadden een plan dus het kwam goed. “En je hoeft je echt geen zorgen te maken we hebben het uitgedacht. ”, drie minuten geleden maar nog altijd uitgedacht en ze konden zelfs nog een extra vergadering hebben, allees op papier zetten, als mensen dat prettig vonden. Hij hoopte dat iemand dat prettig vond, hij namelijk wel maar dat ging hij dan weer niet zeggen. Gideon had geaccepteerd dat mensen soms een gebruiksaanwijzing hadden om rekening mee te houden zelfs als dat wat meer moeite en tijd koste of wat minder logisch was. Hij had niet geaccepteerd dat hij soms zelf de persoon was die dat was. “Moraine heeft een hoop geld van die eikel gekregen, een ring en genoeg geld om een bruiloft te regelen maar gezien die bruiloft niet doorgaat en verspilling zonde is kunnen wij het mooi gebruiken niet? We kunnen boottickets kopen, we moeten zoveel mogelijk dreuzelse manieren vinden om te reizen want onze familie moet altijd een paar drempels over voor ze zich daar uberhaupt in gaan verdiepen dus daar kan jij mooi mee helpen. We kunnen overal heen waar we willen zijn Cassey je gaat daar toch geen nee tegen zeggen omdat je een bediende voor Irwin wilt zijn” Hij ging het niet accepteren als dat zo was.
  15. [1836/1837]I did not sign for Cinderella

    Ja Cassy mocht best mee. Uiteindelijk was er niemand van zijn familie (als in het Kingston gedeelte niet de rest, ew) die hij niet op sleeptouw zou nemen als ze erom vroegen. Bij sommige, Kai en Oliver bijvoorbeeld, zou hij net wat moeilijker doen dan bij anderen maar uiteindelijk was dit wie ze waren, was dit wie ze hadden. Gideon geloofde niet in de emotionele banden van familie, was sowieso nooit goed geweest in de emotionele dingen, maar eind van de dag was je familie alles wat je had en moest je voor elkaar zorgen. Als het moest dan deed hij het. Verder was Cassey ook een van de familieleden waar hij de minste moeite mee had. Ze was net zo lief en zorgzaam als Moraine, iets wat hij stiekem al ging hij dat niet toegeven best wel fijn vond ergens, maar er was minder van het onderhuids zeer dat hij bij zijn zusje een beetje had. Als hij moest kiezen wie hij het meest vetrouwde was het Moraine omdat het sinds Zweinstein altijd hen twee was geweest, maar Cassey was dan weer iemand waar hij liever tijd mee doorbracht. Hij grijnsde even en haalde zijn schouders op want uiteindelijk maakte het niet uit wie hij mocht wie hij niet mocht, wie hij prefereerde. Het was geen keuze want familie liet je niet achter, dat deed je gewoon niet. “Tuurlijk kan Cassy mee, maar we moeten Irwin enzo wel er buiten houden hoor. Ik weet dat zij hem vast prima vind maar ik moet hem niet”, want het was een Faulkes-Davenport en als je die achternaam had kon je in Gideons ogen nooit meer iets goed doen. Gelukkig maar dat ze nu wegingen voor Moraine diezelfde vloek kreeg. “Ierland is goed, en de States.. ik wil wel ik wil heel graag want daar schijnt alles mogelijk te zijn. Maar is het niet dichtbij Canada? Hoeveel van die parasieten wonen nu eigenlijk nog daar. We komen er wel uit hoor”, en zonder verder nog iets te zeggen, hij wilde zoveel zeggen hij wilde zoveel plannen, zijn hoofd liep bijna over van ideeeën en enthousiasme maar het was beter om te wachten tot ze bij zijn oudere zus waren want anders moest alles weer opnieuw. “Cassie, Cass!”, schreeuwde hij toen hij haar gevonden had, en Kelly mag bedenken waar want ik heb geen idee, hij liet Moraine’s hand los nadat hij haar mee getrokken had door het hele kasteel en moest moeite doen om niet meteen te beginnen met een plan maken voor Cassidy uberhaupt wist waar het over ging. Controle en kalmte was nu net zo belangrijk als altijd. “Cass we gaan weg, met ze allen, Kai ook en de rest van ons gezin die meewil. Moraine moet trouwen met een klootzak als we niet weggaan en eerlijk het wordt wel tijd dat we gaan niet, we verdienen allemaal beter dan wat we nu hebben. Geen zorgen er is een plan ” en hij keek haar hoopvol aan.
×