Jump to content

Gideon Kingston

Zwadderich Zevendejaars
  • Content count

    73
  • Joined

  • Last visited

  • Days Won

    2

Gideon Kingston last won the day on April 18 2018

Gideon Kingston had the most liked content!

About Gideon Kingston

  • Rank
    We will walk away from empty gold

OOC Profiel Informatie

  • Membergroups
    DGP

Profile Fields

Recent Profile Visitors

272 profile views
  1. Its trash-can not trash-can-not

    “Nee ligt thuis”, mompelde hij even kort en maakte een wegwerp gebaar richting de uitgang van de steeg om thuis aan te wijzen. Niet dat dit meisje zou weten waar Wrens huis in Zweinsveld lag, het was meer een reflex dan iets anders. Hij viste een tweede sigaret uit zijn pakje, liever had hij niet gedeeld want hij had er niet veel meer. Maar aan de andere kant hoorde dat er een beetje bij als je iemand om vuur vroeg, hoorde het sowieso een beetje bij rokerscultuur dat je minstens een keer per dag moest delen, dus hij nam het maar voor lief. “Thanks”, hij boog zich wat voorover om de peuk tussen zijn lippen aan te steken aan haar toverstok en stak vervolgens de tweede sigaret naar haar uit. Een verlichtende zucht ontsnapte toen hij de nicotine eindelijk kon inademen hij voelde zich iets meer ontspannen toen hij tegen de vuilnisbak waar het meisje op zat aan leunde. Gek wat dat spul met je mentale staat kon doen. “Wat lees je eigenlijk”
  2. [1837/1838] Gamble everything for love, if you're a true human being.

    Hij wilde dit, hij wilde dat ze hem met rust liet op dit vlak, dat ze hem nu liet gaan zodat hij iets, iets kon verzinnen om uit de schulden te komen. Hij wilde het allemaal alleen doen maar het moment dat ze losliet voelde het alsof hij alsnog verloren had. Ze hield van hem, hij ook van haar maar hij kreeg het niet over zijn lippen om te antwoorden. In elk geval niet tot hij kwaad de duur achter zich dicht had gesmeten en de zachte ‘ik ook van jou’ die hij tussen neus en lippen door mompelde geen ander publiek had dan de kille buitenlucht. Anderhalf Cognac, Acht Bier, een paar uur en een hoop zelfmedelijn later had hij zijn woorden weer terug gevonden. En verbazingwekkend genoeg ook de weg naar huis. “Wren”, riep hij toen hij een klein beetje wankel, maar nog wel stabiel genoeg om niet om te vallen, het huis binnenwandelde. “Wren het spijt me, het spijt me”, hij zag haar op de bank zitten en ging er voorzichtig naast zitten. Heel even sprak hij niet veel, streelde gewoon met zijn hand door haar haren al was het maar om te weten dat ze er nog was. Toen leunde hij naar voren om haar te kussen, in hoop dat ze ook terug zou kussen, “je hebt gelijk, je wilde gewoon helpen, je hebt gelijk en het spijt me. Ik hou van je, ik hou van je”, mompelde hij toen zijn gezicht vlakbij dat van haar was.
  3. Its trash-can not trash-can-not

    Zaterdagnamiddag 2 Juni 1838 - Ergens in een steeg Een befaamde (oke niet zo befaamde uitspraak maar ik zou het leuk vinden als dat het werd) uitspraak die ik zelf ooit zwaar onder invloed gedaan heb was, “drank, drugs en sigaretten, zijn de laatste sporen van het communisme’. (Dit is natuurlijk niet waar want die industrie is echt niet ethisch maar) Maar het is best een cultuur waar het gaat om delen en momenteel was Gideon, die verder niks met communisme had asjeblieft zeg, op-zoek naar iemand die met hem wilde delen. Hij was namelijk net weggerend uit een kroeg omdat hij zijn derde bier niet kon betalen en wilde nu gewoon roken om de stress even uit zijn lijf te krijgen. Maar zijn toverstok had hij dom genoeg niet mee, terug de winkelstraat in zodat hij naar huis kon lopen was nog iets te riskant, en hij kon ook niet echt wachten want hij wilde nu een sigaret roken. “Hey, heb jij toevallig een toverstok of een aansteker mee”, hij haalde grijnzend even zijn hand door zijn haar en stopte alvast een sigaret tussen zijn tanden (niet als metafoor !!!) zodat hij nog wat duidelijker kon maken waarvoor. (Straks dachten ze nog dat hij de vuilnisbakken waar hij momenteel tegen-aanleunde in brand wilde steken) “Of vuurstenen, iets gewoon, ik heb echt behoefte om deze sigaret nu aan te steken namelijk” OOC: Met Gianna <3
  4. [1837/1838] Gamble everything for love, if you're a true human being.

    Hij had een fantastische vriendin. Ze gaf hem alles wat hij nodig had, meer dan hij verdiende, ze was er altijd voor hem, wilde hem altijd helpen, wilde alles voor hem opgeven, zelfs nu nog. En alles wat hij kon voelen was woede. Hij haatte zichzelf erom maar dat maakte hem alleen maar nog bozer. Als hij zich zo voelde werd elke negatieve emotie gewoon opgeslokt door woede. “Luister!”, schreeuwde hij nu, het luchtte op om te schreeuwen maar niet genoeg. Het was nooit genoeg. “Ik wil je hulp niet, ik heb manieren waarop ik aan het geld kan komen geef me tijd, geef me gewoon tijd”, en rust, en vertrouwen, en het voordeel van de twijfel asjeblieft. En uit pure frustratie pakte hij een half lege koffiekop waar hij daarstraks nog uit gedronken van de vensterbank en smeet deze kapot tegen de muur. Als de schreven niet zo kalmerend klonken was hij er vast van geschrokken.
  5. [1837/1838] Gamble everything for love, if you're a true human being.

    Hij wilde geen hulp, hij wilde het zelf oplossen, hij wilde Wren bewijzen say hi het [/i]kon[/i] oplossen, hij wilde dat er helemaal niks op te lossen viel, dat hij gewoon rijk genoeg was om geen schulden te hebben, dat de wereld eindelijk eens goed voor hem was. Hij wilde de wereld maar alles wat hij had was een bemoeizuchtige vriendin en een huis dat niet van hem was. Want hoe erg Wren ook zou roepen dat hij mocht doen alsof hij thuis was, dat haar huis zijn huis was, het was nog altijd niet zijn bezit. Dus hij had nog altijd niks. "Je hoeft niks te verkopen, beet hij haar toe. Hij zou aardiger moeten zijn, ze had hem meer geholpen dan hij verdiende en wilde hem nog meer geven. Meer dan hij verdiende. Maar dat was het probleem, hij wilde geen charity case zijn die gered en geholpen moest worden door de gulle mensen in de wereld, zelda niet als dat Wren was. Want er waren weinig mensen zoals Wren , de wereld over het algemeen was kut en je redde het alleen als je jezelf kon redden. "Dit is niet eens mijn huis dus als we ze dat gewoon duidelijk maken heb je hier niks mee te maken. , hij schoof zijn stoel hardhandig naar achter en sommeerde zijn jas. Onbewust vroeg hij zich af of die winterjas wat waard was en streek even over de ruwe stof. "Ik ga. Met ze praten, of geld verdienen een van die twee. Waag het niet je oven te verkopen . Hij probeerde niet te schreeuwen maar stuk wel zijn hadden in zijn zakken zodat je niet kon zien hoe ze trilden van woede.
  6. [1837/1838] Gamble everything for love, if you're a true human being.

    Gideon was opgegroeid tussen twee werelden. In het huis van zijn grootouders, met al hun rijkdom , pracht en praal. Altijd de ongewenste gaat in de wereld die nooit van hem zou zijn maar die hij zo graag wilde hebben. Dus kon je het hem kwalijk nemen? Dat hij drugs dealer op school en zichzelf alsmaar voorhield dat hij het gewoon voor de spanning deed en echt niet omdat het fijn was eindelijk eigen geld te hebben. Dat hij zo nu en dan geld leende om meer drugs te kunnen kopen los van de gangs af zodat hij alles zelf kon houden wat hij verdiende. Dat hij nog meer geld leende, gewoon omdat het makkelijk was, omdat hij nu hij met Wren samen was niet voor haar wilde onderdoen, omdat boxen zijn stand leven een fijner leven was dan hij ooit gehad had. Het had gewoon gevoeld alsof hij eindelijk kreeg waar hij recht op had. Hij had er niet eens over gedacht dat hij wel eens iets terug zou meeten betalen. Tot nu. Fuck. "Verdomme ", kwaad sloeg hij met zijn vuist op tafel en schrok even van zijn eigen woede. "Luister hij keek Wren verontschuldigend, bijna smekend, aan, "ik los het wel op oke? Ik belief het. Ik heb het al vaker opgelost. Ze hadden nooit hierheen mogen schrijven het spijt me.
  7. [1837/1838] I desire the things that will destroy me in the end.

    “Misschien moeten we de muren maar geel maken”, grapte hij (want geel was lelijk dus hij kon het nooit echt menen, “Rood en groen samen weet je wel”. Nee, hij had niet nagedacht voor dat hij het gezegd had want anders had hij zich vast veel te druk gemaakt of Wren door zou hebben dat er meer was, of dat hij in elk geval meer voelde dan hij wilde voelen, en meer wilde van haar dan hij wilde toegeven. En dan kwamen en vragen die hij niet wilde beantwoorden, dus nee, als hij ook maar een seconde had nagedacht over wat hij hier allemaal zei had hij waarschijnlijk op elke slak zoveel zout gelegd dat hij compleet stil was geweest. Maar hij dacht nooit zoveel als normaal als hij met Wren was, dat was het probleem. Vooral ook omdat het een manier van niet nadenken was die hem in eerste instantie niks opbracht, behalve dat hij zich iets luchtiger, losser, gelukkiger, voelde. Maar daar had niemand wat aan toch. Als hij niet nadacht tijdens woedeaanvallen kon hij in elk geval nog wat rake klappen uitdelen. “Hmmm, bloemen misschien”, zijn moeder was dol geweest op bloemen had het in elke kamer willen hebben en toen ze weg was had hij ze nergens meer willen hebben. Maar dat hoefde Wren niet te weten. “Ik weet eigenlijk nooit zo goed wat er nodig is in een woonkamer heb nooit echt iets mogen zeggen over de inrichting thuis” Hij probeerde te glimlachen maar het was nogal wrang.
  8. There's something about hanging out with the wicked kids

    Ja, nee. Hij wilde gewoon zijn zin, veel liever had hij Raine en zijn stomme clubje helemaal niks gegeven want hun drug was beter, dus ze hadden meer recht op monopoly. En Gideon gaf niet graag dingen weg, dingen hebben, jezelf dingen kunnen toe-eigenen dat voelde gewoon goed. En hij was niet eens zo onredelijk geweest, de kamer van de hoge nood was een geweldige locatie en konden ze gewoon dankbaar zijn. Nee? “Wij willen de kerkers, de complete kerkers, dus ook de Zwadderich en Huffelpuf leerlingenkamer, jullie mogen Griffoendor en Ravenklauw wel hebben”, hij fronste zijn wenkbrauwen en dacht even na , “waarzeggerij mogen jullie ook wel (hij ging wel een plan bedenken om ze daar betrapt te laten worden als het even kon, “maar ik vind het verboden bos wel een beetje oneerlijk om zomaar op te eisen niet, niemand weet uberhaupt hoe groot het bos is dus we kunnen het niet meten. Het bos is van iedereen”, hij grijnsde even en stak een nieuwe sigaret aan en stak zijn doosje even uit naar de anderen (zelfs de tegenstanders dan was beleefd) “Tenzij jullie erom willen vechten natuurlijk", en wierp alle mensen tegenover hem een spottende blik toe. Want dat won zijn kant vast makkelijk.
  9. [1837/1838] I desire the things that will destroy me in the end.

    Gideon had zich nooit echt ergens thuis gevoeld. Hij was geboren in een huis dat niet van hem was met mensen die hem liever kwijt dan rijk waren, hij had een familie die al gebroken was voor hij zelf bewust en aanwezig genoeg was om dingen kapot te maken (al had hij dat ook gedaan), hij was afgescheept naar Zweinstein waar het misschien beter was dan waar hij zijn zomer rondbracht maar hij ook daar zich nooit comfortabel gevoeld. Gewoon, omdat hij wist dat zijn grootouders hen alleen daarheen stuurden met bepaalde verwachtingen, omdat ze als magische generatie nog de kans hadden om beter te zijn dan de broers en zussen die geen magie in hun aderen hadden. Het was allemaal tijdelijk, het was allemaal voorwaardelijk, het was allemaal instabiel en elk fundament dat hij had kon elk moment onder hem vandaan getrapt worden. En dat wist hij en daarom wilde hij er nooit op landen, gewoon een stukje boven de grond zweven. Het was niet erg om geen fundament te hebben, het was erger als je het idee had dat je iets had en het werd van je afgepakt. Het enige fundament dat hij ooit zou accepteren was het gene wat hij voor zichzelf zou maken. Maar daar was hij nog niet. En Wren, Wren daar wilde hij graag zijn fundament mee maken, van maken, maar hij was ook bang dat ze hem af zou leiden van het daadwerkelijke doel en net zo instabiel en tijdelijk bleek als al het andere. En hij had simpelweg geen tijd voor dat gedoe. Betekende niet dat hij niet ontzettend blij was toen ze aanbood dat hij in haar huis mocht overnachten. Zeker wel, alles beter dan thuis zijn, thuis dat nooit zijn thuis was, wat nu ineens wel Moraine’s thuis was, waar de leegte van het gemis van zijn moeder nog steeds was, waar zijn grootouders veel te aanwezig waren, en waar Kai in de kelder zat. Nee dan had hij liever een luchtige zomer met Wren in haar gewonnen huis. En zolang hij al die ingewikkelde gevoelige dingen negeerde kwam het goed. “Een rondleiding is goed, heb je zelf al wat ingericht of?”, hij had geen idee wat hij zou doen als hij ineens een huis zou winnen. “Ik kan je trouwens wel helpen hoor”, en zonder te wachten of ze dat wel wilde pakte hij haar koffer over want dat was galant enzo. Hij had wel een soort van manieren.
  10. Dinsdag 17 Oktober 1837, Nacht, Achter de kassen. Het was vast niet het beste wat hij zou kunnen doen maar sinds het eerst voelde hij echt weer alsof hij een doel in zijn leven had. Tuurlijk, meedoen aan een drugshandel op school was misschien niet het beste doel maar het was een doel. Hij kon geld verdienen, hij had iets om tegen te vechten, hij kon iets opbouwen met het weinige geld dat hij hiermee verdiende, hij had iets te doen, hij was nuttig hij voelde zich eindelijk op zijn plek. En vandaag had hij met de ‘vijand’ afgesproken want kennelijk gingen er nu ineens twee soorten drugs door de school en dat kon niet. Stiekem vond hij het wel leuk, want dan had hij iets om tegen te vechten, maar het moest alsnog opgelost worden. (Hij negeerde ook voor het gemak dat hij zich pas hierbij aangesloten had toen alles allang begonnen was en dat de drug die hij verkocht misschien wel later was gekomen) Hij had de rest laten weten dat hij dit ging doen maar het was aan hen of ze kwamen. Gideon had nogal moeite met het hele team gedoe van een groep zijn. Hij wilde zijn eigen plan trekken en niemand nodig hebben. Dus hij had niet echt gevraagd gewoon medegedeeld. “Dus”, hij rookte het laatste stukje van zijn sigaret (die hij puur en alleen was gaan roken voor de aestetic want eerlijk hij had er het geld niet voor stiekem) op voor hij deze uittrapte. Het best donker, best koud ook, maar met het licht van zijn toverstok kon hij nog net Raine’s gezicht herkennen. Hij negeerde even dat ze gewoon vrienden waren naast dit, dit was serieus. “De kerkers het terrein, wij willen dat gebied, jullie mogen wel de kamer van de hoge nood hebben of iets vast ook een stuk warmer en gemakkelijker dan buiten dus je mag me maar dankbaar zijn”. Beter was Raine het eens. OOC: Ik heb een topic geopeend voor gang wars! Gideon is lowkey aan het freestylen dus je kan zeggen dat je karakter hier ook komt en ze hoeven het ook niet met hem eens te zijn zelfs al zitten ze in dezelfde groep. Open voor iedereen maar vooral voor gangplot ppl en het zou chill zijn als er niet meteen een leraar komt like h e l l o
  11. [18361/1837] Never ending story

    Hij had nooit veel mensen om hem heen gehad die hij vertrouwde, en nu Moraine die vreselijke stunt pulled had en hem verraden had door net zo te zijn als elke andere Faulkes-Davenport waar hij een diepe, bittere, onderhuidse en bovenhuidse woede voor koesterde, waren het er nog wat minder. Maar Wren was Wren en ze as altijd er geweest zelf in tijden dat hij daar niet echt bij stilgestaan had of zelfs zijn best had gedaan om het vooral te ontdoen en haar zover mogelijk weg te duwen. Dus nu hij hier met Wren in de hangmat lag en hun vriendschap weer een klein beetje het fundament had teruggevonden voelde hij zich voor het eerst in tijden weer op zijn gemak bij iemand. “Eh nee niet echt”, zuchtte hij en gooide verveeld een steentje in het meer vanaf zijn hangmat om iets omhanden te hebben. Ze maakte hem nog altijd zenuwachtig , onder andere omdat hij naast haar vriendschap eigenlijk een hoop meer wilde, en dat hij zijn handen heel ergens anders wilde hebben dan om de steentjes die hij nu probeerde te gooien vanuit een gespeelde nonchalance. Maar hij had haar vriendschap gemist, en hij haar nodig dus nu moest hij gewoon die gevoelens verdrinken tot ze niet meer aan zijn oppervlakte zouden komen. “Moraine gaat trouwen dus het hele huis zal wel vol zitten met eikels, en eerlijk ik herken haar niet echt meer (zacht uitgedrukt), “dus zin in haar heb ik ook weer niet. En thuis is gewoon niet thuis en ik kan niet wachten tot volgend jaar, zodra ik een echtte baan heb ben ik weg daar en kom ik nooit meer terug. Sorry voor het verpesten van de sfeer, heb eh jij wel zin in je vakantie”
  12. [1837/1838] And i just cant wait to be king

    Een ooit zou hij voor zichzelf in de rij staan en naar voren duwen tot de rest van de wereld achter hem stond. En dan zou hij vervolgens ook mensen betalen om voor hem stil te staan terwijl hij vooruit ging. Uiteindelijk zouden ze voor hem in de rij staan. Hij wist het zeker. Done <3
  13. [1837/1838] And i just cant wait to be king

    Drie uur in totaal had hij in die rij gestaan. Hij was uren voor de winkel openging er al geweest. En toen iedereen langzaam naar binnenschoof om een van die geliefde nieuwe bezems in zijn handen te krijgen duurde dat ook weer. Toen de kassa rij, weer wachten, het geld op tafel leggen, de rijen munten uitellen en zeker weten dat hij echt (ja echt) zo’n gigantisch groot bedrag neertelde voor die bezem. Puur om even het ding in zijn bezit te hebben, hij ging er toch nooit meer vliegen. Vijf minuten duurde het om het bezit weer te verliezen. Om de bezem in de handen van Caspian Twaithe te leggen die grappend een opmerking maakte dat hij ‘laat ‘ was. (Tuurlijk was hij laat hij had in die fucking rij gestaan) En het voelde bitter om de bezem af te staan en een bedrag te krijgen voor het stil staan in die rij, stil staan voor iemand anders niet eens voor zichzelf, dat niet eens een kwart was dan wat hij net voor die stomme houten stok had neergelegd. (Ja het was Caspians geld, en hij was net nog heel trots geweest op die houten stok. Maar nu hij het fijne gevoel van bezit ineens moest weggeven daalde het in zijn hoofd weer in waarde). Maar het geld dat hij kreeg was alsnog geld en dat voelde goed.
  14. [1837/1838] And i just cant wait to be king

    En dat kon hem niks schelen, dus toen het hem te lang duurde beukte hij met zijn schouder iemand bruut uit de rij voor hem zodat hij weer een plekje naar voren mocht.
×