Jump to content

Fanny Dickson

Huffelpuf Zesdejaars
  • Content count

    87
  • Joined

  • Last visited

  • Days Won

    2

Fanny Dickson last won the day on October 16 2018

Fanny Dickson had the most liked content!

About Fanny Dickson

  • Rank
    Pussy riot

OOC Profiel Informatie

  • Membergroups
    IC KO, HH
  • Naam
    Lily

Profile Fields

Recent Profile Visitors

414 profile views
  1. [1837/1838] There we were all in one place, A generation lost in space

    Slijmbal Examens - Jaar 1837/1838 Naam: Fanny Jasmine Dickson Geboortedatum: 22 Augustus 1822 Woonplaats: Breachache Castle, Schotland Afdeling: Huffelpuf Plaats van afname: Zweinstein Hogeschool voor Hekserij en Hocus Spocus Resultaten Dreuzelkunde : Dieptreurig Duelleren: Acceptabel Geschiedenis van toverkunst: Dieptreurig Heelkunde: Boven verwachting Kruidenkunde: Zwakzinnig Toverdranken: Boven verwachting Transfiguratie: Boven verwachting Spreuken en Bezweringen: Uitmuntend Verweer tegen de Zwarte Kunsten: Acceptabel Verzorging van Fabeldieren: Slecht Waarzeggerij: Acceptabel Commentaar commissie: Veel enthousiasme maar leer luisteren naar de opdracht . Meningen over student extreem verdeeld bij verschillende examinatoren
  2. [1837/1838] There we were all in one place, A generation lost in space

    Geschiedenis van Toverkunst - Vrijdag 18 Mei Ze had geschiedenis nooit echt leuk gevonden, had het alleen gekozen omdat ze proffesor Ryder leuk vond. En alle lessen en geschiedenis opdrachten kwamen die niet rechtstreeks uit de mond van haar afdelingshoofd kwamen vond ze dus gewoon stom. Ze hoefde dit vak dus ook niet te halen. Ze kon het zelfs als ze zakte vast gewoon nog volgen als ze Laurelle Ryder lief aankeek toch? Punt was ze had geen zin in deze opdracht, was sowieso al klaar met de examens in het algemeen want het waren kutopdrachten geweest. Dus ze schreef een betoog over het sexisme van Merlijn (waar vast serieuze stukken over geschreven zijn maar ik heb geen zin om onderzoeken door te spitten voor een post. Ik heb vakantie dus fantaseer er hier op los) en noteerde nog even voor haar lieftallige examinator All your faves are Problematic Het enige waar ze zich aan hield was het woordenaantal. Resultaat: Dieptreurig
  3. [1837/1838] There we were all in one place, A generation lost in space

    Toverdranken – Donderdagmiddag 17 Mei Normaal zou ze hier beter in zijn. Zou ze zo graag willen bewijzen dat ze goed was in logisch nadenken dat ze hier uit pure koppigheid een uitmuntend voor zou halen. Maar haar arm deed nog wat pijn van een spreuk van deze ochtend en hoe meer ze erover wreef, uit een soort van impuls omdat je dat deed met pijnlijke ledematen, hoe erger het leek te worden. (Kon ze alsnog niet mee stoppen. Fanny was het type dat altijd haar wonden open krabde omdat ze gewoon niet kon stoppen) Het nadenken en alles duurde veel te lang, ging veel te langzaam en hoewel ze geen een keer regenbogen had gekotst was ze nog niet helemaal klaar toen haar tijd om was. Uit pure frustratie nam ze toch nog na tijd een slok uit het vierde flesje (ze had het al in haar hand toen de examinator haar kwam halen!!) maar het mocht niet baten. Nu wilde ze heel snel iets anders drinken, kutopdracht Resultaat: Bovenverwachting
  4. [1837/1838] There we were all in one place, A generation lost in space

    Verweer tegen de zwarte kunsten Donderdagochtend 17 Mei Kijk, dit leek er meer op, dit was echt duelleren (of eigenlijk moest ze vooral de spreuken afweren maar ze kon het niet helpen om ook wat terug te proberen). Ze was gewoon geboren met een kleine overdosis vechtlust in haar bloed als het erop aankwam. In het begin was het leuk, spannend bijna, flink boven haar kunnen maar juist daarom voelde ze zich een stuk volwassener, en dat was uiteindelijk alles wat ze wilde. Na een tijdje werd het minder leuk en begon ze toch te denken dat duelleren met respect misschien toch niet zo erge opdracht was geweest. Maar ze was principeel tegen haar eigen principes veranderen dus dat was gewoon het moment dat ze het afkapte. Was sneller dan ze dacht dat het was, eerlijk gezegd. Ze had in elk geval een voldoende Resultaat: Acceptabel
  5. [1837/1838] There we were all in one place, A generation lost in space

    Heelkunde -Dinsdagmiddag 15 Mei Haar eerste plan was geweest om dit examen met opzet te verpesten. Omdat ze altijd hoorde dat heelkunde juist een van de dingen was waar ze goed in moest zijn, dat was al reden genoeg om er verschrikkelijk in te willen falen. Maar ze had al wat examens niet zo goed gemaakt en ze wilde echt niet nog een keer dit jaar doen. Dus met een zucht en een ontevreden gezicht stak ze haar toverstok in de neus van de patient, ervanuit gaande dat het waarschijnlijk een verstopte neus was. En mompelde, “Tergeo” de spreuk die alle snot en zooi eruit zou moeten krijgen. Het werkte en met een boos gezicht, nog steeds teleurgesteld dat ze dit niet kon verpesten zonder misschien problemen te krijgen, veegde ze haar besmeurde toverstok af aan een gordijn toen ze zo snel mogelijk het lokaal uitliep. Resultaat: Bovenverwachting
  6. [1837/1838] There we were all in one place, A generation lost in space

    Waarzeggerij – Dinsdagochtend 15 Mei De toekomst was het beste wat er was, ze wilde er heel graag heen. Ze wilde ouder, wijzer, vrijer, beter, volwassener en alles zijn wat in de toekomst lag. Waarzeggerij was dan ook een favoriet vak want dan kon je net wat dichterbij die lang verwachte toekomst komen. Ze mocht de toekomst van haar kat voorspellen, had haar kat meegenomen omdat het makkelijker was om de toekomst te voorspellen als het object of de persoon waar het over ging aanwezig was. Dit betekende wel dat tien minuten van haar tijd opgingen aan met Riot spelen en zorgen dat deze rustig was en niet rondjes door de kamer aan het rennen was. Maar de toekomst van haar huisdier zag er goed uit. (En als het er niet goed uit zag dan kon ze het in elk geval nog op die lieve toon die ze alleen voor haar huisdier wilde opzetten vertellen, was Riot net zo gelukkig) Onderweg naar buiten mompelde de examinator iets over dat katten eigenlijk niet thuis hoorden in de examenzaal. En Fanny riep nog net voor ze heel snel weg rende ‘dat de commissie dat maar aan die mishandelde Kwistel uit het fabeldierenlokaal moesten vertellen” Resultaat: Acceptabel
  7. [1837/1838] There we were all in one place, A generation lost in space

    Fabeldieren – Maandag 14 Mei Ze had zelf een kat, een kat die ook wel eens fel uit de hoek kon komen (had ze ook wel een beetje aangedreven, het was geweldig om een kwade kat naar vervelende familieleden te gooien) Dus de opdracht was niet heel moeilijk. Bij Kwistels moest je gewoon lief voor ze zijn dan ging het moordlustige er langzaam wel af. En goed ze werd een paar keer gekrabt maar daar wist ze wel weer wat spreuken voor. (Ok uit ervaring) (Het feit dat de Kwistel moordlustig was betekende alleen in Fanny’s optiek dat het beestje eerst niet goed behandeld werd. En uit een gevoel van rechtvaardigheid probeerde ze dan ook stiekem de kat mee de examenruimte uit te smokkelen.) Die ruzie koste haar dan wel weer wat punten. Cijfer : Slecht (Eigenlijk Boven verwachtig maar ze heeft de examinator proberen te vervloeken en tegen hem geschreeuwd toen ze de kat niet meekreeg. Oeps)
  8. [1837/1838] There we were all in one place, A generation lost in space

    Bezweringen – Vrijdagmiddag 11 Mei Eindelijk iets spannends. Dit was sowieso een van haar favoriete spelletjes, ze klom graag op dingen, in dingen, want op elke verhoging werd je beter gezien, luider gehoord en daarnaast was het nog leuk ook. Niet wetende of ze nog een keer deze week een leuke opdracht zou krijgen (trowhback naar respectvol verliezen en onkruid-wieden??) nam ze het er maar van. Toverde bruggen en touwen om op en in te klimmen, veranderde het lava in ijs om het minder eng te maken en toen maar terug in lava omdat ze het liever spannend had. Lachend kwam ze aan de overkant. Eindelijk weer even in haar element. Resultaat: Uitmuntend
  9. [1837/1838] There we were all in one place, A generation lost in space

    Kruidkunde - Donderdagmiddag 10 Mei Ze had een haat liefde verhouding met Kruidkunde. De ene keer was het geweldig, dan leerde je de meest interessante dingen die je met planten kon, de andere keer was het dit. Onkruid wieden? Dachten ze dat ze hun dienstmeid was? Onbewust vroeg ze zich af of de jongens dezelfde opdrachten kregen. En alleen die gedachten al maakte haar zo boos, dat ze demonstratief haar tijd in de kas besteedde aan het roken van twee sigaretten. Ze had vast wat onkruid in de fik gezet tijdens het uittrappen, en misschien zelfs uitgerookt. -Resultaat: Zwakzinnig
  10. [1837/1838] There we were all in one place, A generation lost in space

    Transfiguratie -Donderdagochtend 10 mei Ah eindelijk iets wat ze leuk vond. Transfiguratie was misschien niet haar beste vak (haar beste vak was duelleren, maar eh), maar wel een vak waar ze oprecht plezier uithaalde en ook wel kon. Bovendien, een metalen masker was geweldig, dat kwam vast vaker nog van pas. Als ze iets stiekem wilde doen, of ruzie had. (Geen idee of ze hem mee mocht nemen maar ging ze gewoon doen!) Fanny was nooit een precies persoon geweest dus perfect passen deed het niet. Maar goed genoeg om nuttig te zijn voor verder gebruikt. Ze was tevreden Resultaat: Boven verwachting
  11. [1837/1838] There we were all in one place, A generation lost in space

    Duelleren - Dinsdagmiddag 8 Mei Ze had verwacht dat dit een vak was wat ze makkelijk zou halen. Ze was goed in duelleren, ze wist de technieken, ze vond het leuk om zichzelf spreuken aan te leren (vooral omdat haar familie altijd zei dat duelleren niks voor meisjes was, gaf haar vooral nog meer de drang om zichzelf te bewijzen). Dus ze had zich geen zorgen gemaakt over dit examen. Maar natuurlijk zat de wereld haar tegen en was het examen iets wat draaide op eervol verliezen (Of winnen maar daar had ze geen moeite mee. Er bestond geen eervol verlies. En als je iemand duelleerde deed je dat om te winnen, deed je dat waarschijnlijk ook omdat de persoon niet echt een respectvol persoon zelf was. Tenzij het voor oefenen of voor je plezier was (waar winnen en verliezen niet eens uitmaakte) was het strijd er was geen ruimte voor respect in strijd. 100% dat Fanny, hoe leuk ze praten ook vind, een hekel zou hebben aan de 2018 versie van het woord ‘in dialoog gaan’ Punt was dat het heel veel op haar tong bijten was en ze daar niet echt goed in was. (In elk geval niet in deze context). Ging allemaal maar net. Resultaat: A
  12. With no time left to start again Dreuzelkunde – Dinsdag 8 Mei Ze had al vaker brieven met de hand geschreven. Geheime briefjes, met roddels, en lelijke karikaturen van docenten. Tuurlijk was het makkelijker met magische inkt, op magisch papier. Maar zodra er magie aan te pas kwam was het ook veel makkelijker om te traceren waar die papiertjes vandaan kwamen. Zonder magie van haar kant kon het met magie net iets makkelijker meteen naar haar terugkomen omdat er gewoon minderen sporen waren. Ze had zo vaak van die briefjes naar Butterfly doorgegeven in de les, als ze zich verveelde, of gewoon als ze iets te zeggen had wat ze haar zus nu moest vertellen. Ze werd er bijna nostalgisch van. Zo nostalgisch dat ze halferwege in haar examen vergat dat ze een specifieke opdracht had en niet gewoon dingen op papier mocht zetten. Dat ze een brief aan het schrijven was aan haar ‘dreuzelvriend’ en niet aan haar tweelingzus. Na een wanhopige blik op de klok kwam ze erachter dat opnieuw beginnen geen optie was dus probeerde ze zo goed als het kan alle emotionele dingen door te krassen zodat het onleesbaar was. Want no-way dat ze wilde dat die onbekende examinator het ineens las. Ze kreeg punten voor haar mooie handschrift maar de rest was een beetje verloren. Resultaat: Dieptreurig
  13. [1837/1838] Seasons change, people don't

    Toen Butterfly wegrende was haar eerste impuls achter haar zus aanrennen. Ze had haar stoel al half van de tafel verschoven en als het niet de priemende blik van haar ouders was dat ze het niet moest wagen om ook dramatisch weg te rennen dan had ze waarschijnlijk om haar impulsen gereageerd. Maar ze deed het niet, want ze moest doen wat juist was, en wat juist was waren voor de verandering niet haar eigen impulsen. Want die waren gebaseerd op een relatie met haar zus die momenteel niet zo solide en veel meer wankel was dan anders, en het was niet realistisch om dan te doen wat ze altijd deed. Dus ze bleef zitten. Ze stelde zich voor dat ze aan haar stoel gelijmt zat en daarom niet weg kon, en als ze dat vaak genoeg tegen zichzelf zei dan voelde het vast zo. (Net zoals het hielp om je voor te stellen dat je onder een brandende zon stond op momenten dat het ijskoud was. Dan kreeg je het ook altijd heet). Dan stopte haar handen vast met tikken tegen de tafel rand omdat ze zich er toch echt van af wilde duwen, en dan voelden haar benen niet zo zwaar omdat het haar zwaar viel het toch niet goed te maken met haar zus. Het kwam wel goed. Als Butterfly eerst sorry zei want dan kon zij het daarna doen zonder haar trots te verliezen. “Ze loopt nu gewoon weg omdat ze weet dat ze fout zit” mompelde ze kwaad, boos zijn was makkelijker dan gekwetst zijn. Haar ouders zuchtten wanhopig, haar vader bestelde nog wat drank al was het meer om een groot bedrag hier uit te geven in het restaurant om de scene van net goed te maken dan omdat hij zin had om hier nog langer te blijven, en begon een preek over je gedragen en alles wat ze fout deed binnen dat spectrum. Haar moeder, vast blij dat ze uit de scene kon, ging toen maar achter haar zus aan. Ze zag liever haar beide ouders niet te vaak maar toen haar moeder wegliep naar het andere kamp voelde het toch als verraad. Dat er ineens twee kampen waren voelde als verraad naar zichzelf maar die bittere gedachte spoelde maar snel met een slok water van haar tong.
  14. [1836/1837] Live fast, die young, bad victorian girls do it well

    KIjk Fanny was niet de beste persoon als ze in een zenuwachtige situatie kwam zoals deze. Ze was niet goed in liegen on de spot, kon alleen de leugens verkondigen die ze ver van te voren had bedacht omdat het dan gewoon dingen opdreunen was. Fanny hield van speeches, van spreekbeurten en als ze iets in die trant kon voorbereiden dan was ze daar best goed in. Maar zo on the spot moest ze improviseren en dan ging je al redelijk snel naar reageren op emotie. Soms was dat goed, je kon hele goede dingen preken als je gedreven werd door woede. Maar nu was ze nerveus en dat was geen goede basis voor haar rateling aan woorden. Maar die kwam er wel. “Nee inderdaad we zijn bezig met huiswerk! Voor Kruidekunde, vind u het ook niet raar dat we huiswerk krijgen in de nacht. Dat is best wel onverantwoordelijk vind u ook niet? Misschien moeten we eens daarmee naar het schoolhoofd stappen, heeft u ervaring met hoe dat moet, ik kan wel een idee voorleggen hoe we dat doen, volgende week dinsdag misschien, mooie schoenen heeft u aan trouwens, het is best koud hier.”, ze hapte even naar adem toen ze niet echt iets meer wist om de stilte te vullen en de strenge blik te negeren. “Ik ben klassenoudste dus we mogen hier zijn!”, en ze viste haar badge uit haar gewaad om ermee te zwaaien. Nailed it?
×