Jump to content

Ant Dickson

Huffelpuf Zesdejaars
  • Content count

    41
  • Joined

  • Last visited

About Ant Dickson

OOC Profiel Informatie

  • Membergroups
    IC HM

Recent Profile Visitors

383 profile views
  1. [1836/1837] Growing up means making mistakes

    Ant wist van zichzelf heus wel dat hij een uitstekend kusser was, maar zo goed dat meisjes het uit gingen maken met hun vriendje? Wel hij kon het Agatha niet kwalijk nemen. Als hij ooit moest kiezen tussen Noah huil huil ik ben zo zielig ik kan niet eens staan Leadley of Ant hunk op alle mogelijke vlakken Dickson zou hij het ook wel weten. Al bleek hij niet meteen die plaats van vriendje in te gaan vullen. Des te beter eigenlijk, dat bespaarde hem een heleboel problemen en zorgen. Hij wreef troostend over haar arm, deed een stap dichter naar haar toe: "Hey ik begrijp het, iemand dumpen is nooit makkelijk, maar als je iemand zoekt voor troost, een vriend, kun je altijd bij me terecht" Want hey niets zo manipuleerbaar als triestige meisjes onzeker over hun eigen gevoelens toch. Allicht kon Agatha wel een extra duwtje in de rug gebruiken en hij kuste haar nogmaals. "Vrienden klinkt goed."
  2. [1837/1838] Pay the price

    "Ik weet alleen wat ik gezien heb en tja het is sowieso mijn woord tegen het jouwe, die Fransman is nu niet bepaald de meest geliefde persoon op deze school, zeker niet na dat gevecht met Chase, waarvan in nog altijd een tweede deel hoop te zien." Misschien dat hij dat als wederdienst kon vragen? Nah, die twee waren te gemakkelijk om tegen elkaar op te zetten, zoiets zou hij zelf ook nog wel gedaan krijgen. Hij deed een stap achteruit. "Ok Claude ik ben een heel redelijk persoon, die kus is van de tafel, spijt komt altijd later he," zei hij met een knipoog. "Laat me even nadenken." Wat was iets wat hij zelf niet kon krijgen, maar Claude hem wel zou kunnen geven? Of iets waar hij zelf moeilijk aan zou kunnen raken. "Wat dacht je van een date met één van je vriendinnen? Ze moet wel knap zijn," maar waarom Claude vragen om een date te regelen als elk meisje toch voor zijn charmes viel (shout out naar Elise). "Nee wacht. Ik wil dat je een slaapfeestje organiseert."
  3. [1837/1838] Pay the price

    Wat hem zou kunnen overhalen, nu werd het pas echt interessant. Tot wat zou hij Claude kunnen drijven in ruil voor het verzwijgen van wat hij had gezien? "Mmm" Hij zette een stap dichter naar haar toe, zijn gezicht peinzend over de mogelijkheden. "Wel je zou nog eens kunnen herhalen wat je met die fransman deed, maar dan met mij. Nu je een keer bent vreemdgegaan, maakt een tweede toch niet zoveel meer uit, als dat je eerste keer was natuurlijk." Als Claude zich verlaagde tot het kussen van Fransen dan twijfelde Ant er niet aan dat ze dat met hem ook wel zou willen en dan kon hij al zijn vrienden vertellen hoe een getrouwde ouderejaars zijn charmes niet had kunnen weerstaan. Dan had hij meteen nog een roddel om te vertellen, fantastisch.
  4. [1836/1837] Growing up means making mistakes

    "Ja dat is misschien beter." maar er was geen haast bij toch. "Wacht laat me je helpen." Hij stak zijn ene hand naar haar uit en legde de andere als steun op haar onderrug zodat ze makkelijker naar haar kant van de koets kon teruggaan, maar vooral om haar nog een laatste keer aan te kunnen raken. Dit kon een heel ingewikkelde situatie worden. Agatha has immers een vriend, maar was het in feite niet allemaal zeer simpel. Hij was een jongen die een meisje begeerde en aan haar blik te zien, aan de smaak van haar lippen op de zijne maakte hij op dat die gevoelens toch ergens wederzijds waren. Op de terugweg zei hij niet veel, uiteindelijk had hij toch iets gedaan waar hij zich schuldig over hoorde te voelen, al was dat slechts geveinsde onschuld in Ant's geval. Hij opende de deur voor haar, hield haar tegen voor ze Zweinstein kon binnen gaan. "Agatha ik weet dat onze kus misschien verkeerd was, maar zo voelde het niet. Misschien kunnen we nog eens afspreken, maar alleen als jij dat wilt natuurlijk."
  5. [1837/1838] Pay the price

    Ant keek fronsend neer op een uitgeputte Claude die hem aankeek alsof haar leven in zijn handen lag. "Wel wel wel wie we hier hebben, dat was nogal wat in de gymzaal. Ik kan begrijpen dat je zelf liefst de eerste wilt zijn om dat nieuws te delen." Hij keek haar grijnzend aan, dit was zijn kans om aan de details te komen die hij niet had gezien, het wat vooraf ging. Het eerste waar Ant aan dacht was dat Claude het verhaal zelf wilde delen, maar bij nader inzien was dat toch maar vreemd gezien ze er niet bepaald goed uitkwam. Ja een jongen als hij kon honderduit vertellen over alle meisjes die hij had gekust, maar een getrouwde vrouw. Zomaar je sletterig gedrag verkondigen was niet iets wat hij Claude gauw zag doen. "Nee ik heb nog niet de kans gekregen jammer genoeg, maar dat betekent niet dat ik het niet ga doen. Geef me één goeie reden waarom ik het niet zou doen. Zweinstein gaat dit verhaal echt geweldig vinden, misschien dat er een vervolg komt op die vechtpartij, dat zou cool zijn toch." Hij besloot dus maar te liegen en Claude te vertellen dat niemand nog wist wat er tussen haar en die fransoos was gebeurd. Terwijl die roddel ondertussen al zijn eigen leven begon te leiden.
  6. [1837] OMG did you hear about...

    Wanneer Ant zijn neef aansprak was dat meestal om uit te vechten wie van hen twee de beste Dickson was. Jammer voor alle vrouwen op Zweinstein zou hun gesprek ditmaal niet uitlopen tot de zoveelste halfnaakte worstelpartij, alhoewel who knows. "Hawk, Hawk, wacht even dit ga je niet geloven." zei Ant opgelaten. Hij was zich er van bewust dat wat hij nu ging zeggen heel erge schade zou aanrichten aan levens van bepaalde mensen, maar hey het was niet zijn leven en wat was Zweinstein zonder een drama zo nu en dan. "Ok je kent Claude Bennet toch, maar natuurlijk je kent haar waarschijnlijk beter dan ik. Dus ik ging nietsvermoedend naar de gymzaal, open de deur, daar stond passioneel kussend met die Franse uitwisselstudent, wat is zijn naam ook alweer, Emile toch? Echt die twee waren elkaar bijna aan het opeten. Wie weet wat er nog meer tussen hen is gebeurd. Jij bent Chase's beste vriend dus aan jou de eer om hem te vertellen dat zijn vrouw het nogal losjes neemt met die huwelijksregels. Wel fijn je nog eens gesproken te hebben, maar ik moet dringend gaan. Hoofdmonitoren hebben het nu eenmaal heel druk, daag." en dat gezegd zijnde draaide Ant zich om op weg naar de volgende persoon waar hij de roddel mee kon delen. ___________________________________________________________________________ OOC: Het grote roddeltopic, kinda privé, zoals eerder gezegd is er een volgorde en wordt de roddel steeds aan een ander doorverteld.
  7. Nothing romantic going on here, nothing romantic at all [1837]

    "Wel,wel,wel wat hebben we hier." Ant stond smalend in de deuropening van de gymzaal. Hij had even toegekeken op het koppel dat zoveel aandacht aan elkaar leek te besteden dat ze niet eens hadden opgemerkt hoe hij stilletjes de deur had geopend bij het horen van enkele stemmen. Hij was van plan geweest wat oefeningen te doen, want een lichaam als het zijne kreeg je niet vanzelf. Echter die oefeningen waren voor een andere keer. Eerst zou hij heel de school vertellen dat Claude Bennet, de vrouw van de beste vriend van zijn neef intiem bezig was met de Franse uitwisselstudent. Hij had niet bepaald veel gezien, maar zijn verbeelding was goed genoeg om er allerlei details bij te verzinnen waar iedereen van zou smullen. Hey wist je dat Claude zo af en toe houdt van een Franse baguette, zo ging hij beginnen. "Als Chase dit te horen krijgt, zijn reactie is vast goud waard." en toen rende Ant snel weg, want een roddel moest je verspreiden als hij vers was.
  8. [1837/1838] Openingsfeest: watch the queen conquer

    "Elise, mijn liefste Elise waarom zo'n overhaaste beslissingen nemen? Als je me een kans zou geven om me beter te leren kennen zul je er snel achter komen hoe spannend we het met elkaar kunnen hebben." Hij schoof wat dichter naar haar toe, deed een poging haar hand in de zijne te nemen, maar ze trok hem snel weg zodat Ant's hand zich tevreden moest stellen met het hout van de tafel. "Want geef nu eerlijk toe waarom zou ik in een hoekje gaan huilen als ik tijd met jou kan spenderen. Ik weet wel dat je me op een date wilt vragen, maar gewoon te verlegen bent, morgen na het avondeten? We kunnen naar het verboden bos gaan, gezien je toch van spannend houdt." Daarbij huilen? Hij was een man en mannen deden niet aan huilen, dat hoorde ze toch te weten, maar ach langs de andere kant bleef Elise een meisje natuurlijk.
  9. [1837/1838] Derde, vierde en vijfdejaars: Dit is alweer een slecht idee

    Ant hield van groepswerken, dan konden mensen zien hoe slim en getalenteerd hij was. Zodra professor Astoria de opdracht uitlegde ging hij meteen aan de slag. Voornamelijk omdat hij het resultaat van zijn drankje wilde zijn, niet omdat hij een ijverige leerling was. Eerst had hij als positief drankje amortentia willen brouwen, want wat was er nu leuker dan verliefd worden op hem. Echter deze toverdrank was niet makkelijk te brouwen en toen realiseerde hij zich dat een jongen het ook zou kunnen drinken en dan zou hij één of andere verliefde dude achter zich hebben aanlopen. Daarbij waren alle meisjes sowieso al verliefd op hem, dus amortentia brouwen was overbodig. Dan zou hij maar beginnen met een negatief drankje. Keuze te over, sowieso iets zichtbaar. Hij twijfelde tussen het gigantisch maken van de neus of voeten, maar koos uiteindelijk voor een omgekeerde manegro toverdrank. In plaats van dat je haar met grote snelheid groeide, viel het allemaal uit en was je een paar dagen volledig kaal. "Weet je Virginia dat is nog niet zo'n slecht idee." Wie had ooit gedacht dat er nog eens iets zinnig uit een vrouwenmond zou komen. Dus als positief drankje brouwde hij de manegro toverdrank, in de hoop dat er straks iemand kaal zou zijn en iemand anders overbehaard. "Ik ben klaar, wie wilt proberen." riep hij uit en smakte de twee flesjes in het draaibord. Stiekem hoopte hij dat hij Ayden's positieve wisseldrank te drinken zou krijgen, want wie wilde er nu niet voor een uur in een knappe vrouwelijke professor veranderen. Want zoals Ant er over dacht, kon je veel doen op een uur tijd.
  10. [1837/1838] Openingsfeest: watch the queen conquer

    Een koninklijk thema, NICE. Ant had zijn gewaad geruild voor een simpele broek, een grote kroon en een lange rode cape, zoals koningen die weleens droegen. Een shirt kwam niet aan zijn outfit te pas, zo konden die eerste jaars ook meteen zien wie de hunk van Zweinstein was. Niet dat hij echt iets zou proberen met een eerstejaars, ze waren zo jong en onbekwaam, maar alhoewel stel dat het een knappe eerstejaars was. Hij had hoe dan ook een ander op het oog die avond. Er waren twee categorieën meisjes op Zweinstein. Meisjes die zijn neef al hadden gekust en meisjes die dat nog niet hadden gedaan. Als Ant iemand kuste die Hawk eerder veroverd had, kon hij dat toch geen overwinning noemen. Hawk zou hem gewoon uitlachen. Het was alsof je de korsten opat van een boterham waar iemand eerst al een flinke hap uit het midden had genomen. Nee Ant richtte zich op meisjes die voor zijn neef onbereikbaar waren, die zich niet makkelijk gewonnen gaven, meisjes zoals Elise Stonetree. Zijne eerste poging tot flirten met haar was niet bepaald goed afgelopen, maar hey hij had vast wel een goede indruk op haar nagelaten. Waarschijnlijk droomde ze zelfs over hem. "Heb je gezien hoe die Zwadderaar een Griffoendor in het gezicht sloeg, doet me wat denken aan onze eerste ontmoeting. Was best wel kinky toen vond je ook niet. Wat denk je ervan als we samen zouden wegsluipen, het openingsfeest is toch maar saai en schat ik zou je echt als een koningin behandelen."
  11. [1836/1837] Growing up means making mistakes

    "Oh nee het geeft niets hoor. Je hebt je toch niet bezeerd?" Hij keek haar aan, hun gezichten waren slechts enkele centimeters van elkaar verwijderd. Natuurlijk had Ant Agatha niet zomaar meegevraagd op een ritje in zijn koets. Hij had een doel voor ogen gehad. Nu had hun date nog maar net aangevangen, maar als de kans zich voordeed waarom zou hij dan treuzelen. Nu was het geschikte moment, de spanning hing nog in de lucht. Wie weet zou zich nooit meer zo'n moment voordoen. Hij moest nu zijn kans wagen, alles of niets. Voorzichtig leunde hij naar voren, plaatste zijn hand op haar gezicht en kuste haar. Nu zou ze haar huidige vriendje vast wel verlaten. Een kus van Ant Dickson liet je immers niet onberoerd. Echter hij was op de hoogte van haar huidige relatiestatus en meteen gaan lopen pronken zou hem niet bepaald voordelig uitspelen. "Sorry, ik had dat niet moeten doen. Het spijt me Agatha, het was gewoon sterker dan mezelf." ha sterker dan hemzelf, nee er was niets dat sterker was dan Ant Dickson, maar dat hoefde Agatha niet te weten.
  12. "Grote woorden voor iemand die gaat verliezen!" reageerde Ant en klemde zijn armen om zijn neef. Ant had een paar dagen eerder bij Laurelle gepolst naar de vrije hoofdmonitor positie. Zo'n badge had enkel voordelen. Hij kon mensen commanderen en het was toch algemeen bekend dat meisjes een jongen met macht wel aantrekkelijk vonden. Ant was geen opgever. Hij was professor Ryder blijven achtervolgen, bleef haar vertellen over zijn goede kwaliteiten, totdat ze uiteindelijk toegaf en hem de positie beloofde. Hij had al een hele speech geoefend voor het moment dat hij de badge in ontvangst mocht nemen, zijn gewaad laten strijken zodat hij er piekfijn uit zou zien wanneer hij met zijn nieuwe pronkstuk door Zweinstijn zou paraderen. En toen werd er roet in zijn eten gegooid en dat door zijn eigen familie. Ant zou het niet zo erg hebben gevonden mocht Hawk de positie krijgen, maar dat was enkel in het geval hij zelf niet zou meedoen en zeker niet wanneer hem die positie duidelijk was toegekend. Erom vechten vond hij geen probleem. Een hoofdmonitor hoorde sterk te zijn, gezag uit te oefenen door in dit geval zijn tegenstander neer te krijgen in de modder. "Ik hoop dat je de smaak van modder lekker vindt!" riep hij uit en probeerde zijn neef onderuit te halen.
  13. [1836/1837] Life is great, booze is better

    Hij tikte Aydens beker aan met de zijne terwijl hij zijn t-shirt opnieuw aandeed. Magie was geweldig, maar soms wenste hij dat bepaalde spreuken, zoals droogspreuken, niet bestonden. Hij had hoe dan ook zijn buikspieren kunnen tonen, dus voor Ant was de avond reeds geslaagd. Al kon hij nog wel een paar dingen bedenken die de avond nog beter zouden maken. "Je weet wat ze zeggen over Huffelpuf, dat we goed zijn in dingen vinden en dat geldt dus ook voor goed gezelschap." Hij kon het niet laten voornamelijk zijn blik op Agatha te richten bij het spreken van deze woorden. Wat Blanche betrof, Ant vond haar aanwezigheid absoluut niet storend. Integendeel, er mochten nog wel wat meer knappe dames op komen dagen. Daarbij was hij zelf hoofdmonitor geweest dan zou hij die macht ook zeker misbruiken voor het geven van de meest geweldige feesten. Een poolparty in de baden van de klassenoudsten bijvoorbeeld, dat niemand dat nog had geregeld. Wat hem wel op de zenuwen begon te werken was zijn nichtje Fanny. "Ik weet niet wat ik irritanter vind je stem of dat getrommel." Hij sprak een spreuk uit waardoor ze haar stem weer terugkreeg. "Zo nu kun je meteen een antwoord geven op Blanche's vraag, of mag ik de inkt bovenhalen?" Nu had Blanche's vinger meer in zijn richting gewezen, maar ach om eerlijk te zijn zag Ant liever anderen opdrachten uitvoeren, tenzij de opdracht het uitdoen van kleren was natuurlijk.
  14. [1836/1837] Life is great, booze is better

    Wanneer er een feestje was, was Ant natuurlijk van de partij. Ah ja wie moest anders voor de sfeer zorgen? Sfeer die meteen werd verpest door het saaie spel van zijn nichtje Butterfly, er kwam niet eens alcohol aan te pas, maar drama des te meer. "Kunnen we dit voor altijd zo houden. Fanny die niet kan praten maakt het leven van iedereen een stuk aangenamer en dit feestje leuker," grapte hij. Ergens had hij kunnen verwachten dat Fanny zelf niet al te blij zou zijn met de vervloeking. Ze was zo zuur soms, lachte ook nooit met zijn grapjes, hoewel die echt wel grappig waren. Haar het zwijgen opleggen was duidelijk niet genoeg om de feestsfeer te redden. "Waar was dat nu weer voor nodig. Agatha ben je ok? Hier je mag mijn shirt wel aandoen. Ik heb hem toch niet nodig." Hij trok zijn shirt uit en stak het haar toe. Ant greep elke kans aan om halfnaakt rond te paraderen, zeker in het bijzijn van knappe dames die hem wel konden bekoren. Dat zijn irritante nichtjes ooit nog goeie wingwomen zouden zijn, had hij nooit verwacht.
  15. [1836/1837] Growing up means making mistakes

    "Denk je echt dat ik eender welk meisje op een ritje zou trakteren in deze koets, met alles erop en eraan?" antwoordde hij quasi verbaasd terwijl hij tegenover Agatha plaatsnam. Hij had lang nagedacht of hij naast, of tegenover haar zou zitten. Naast haar gaf hem de kans zijn arm om haar heen te slaan, dicht naar haar toe te schuiven. Hij had dan toch voor tegenover haar gekozen. De koets was niet immens groot. Hun knieën raakten elkaar net niet aan en op deze manier konden ze elkaar diep in de ogen kijken, of hij haar toch. "Eerlijk toegegeven heb ik misschien aan een paar mensen gevraagd wanneer je langs zou komen, zodat ik je kan onderscheppen. Dat klinkt nogal kinderachtig sorry, maar ik wilde er echt een verrassing van maken." Ant had niet speciaal op Agatha gewacht. Hij was heel blij dat juist zij diegene was die als eerste was op komen dagen, maar hij had even goed een ander meisje meegenomen. Ik bedoel hij zou die koets aan heel de school laten zien. Het bezitten van een zelfrijdende koets maakte je toch een stuk populairder, dat dacht hijzelf althans. "Ik had het zelf niet verwacht, maar er waren nog aardbeien in de keuken en ze zijn verrukkelijk. Je moet er echt eentje proeven." Hij leunde iets naar voren en stak haar de rode vrucht toe. Exact op het moment dat ook zij iets naar voren leunde, kwam de koets met een schok in beweging.
×