Jump to content

Elaine Foulkes-Davenport

Wij voor Witchcraft
  • Content count

    102
  • Joined

  • Last visited

  • Days Won

    1

Elaine Foulkes-Davenport last won the day on April 4

Elaine Foulkes-Davenport had the most liked content!

About Elaine Foulkes-Davenport

OOC Profiel Informatie

  • Membergroups
    WW
  • Naam
    Lily

Profile Fields

Recent Profile Visitors

  1. [1836/1837] Something brewing here

    Oh geen zorgen, Elaine had genoeg daddy-issues. Dat kreeg je wel als je vader afwezig genoeg was om je oudere broer meer als een ouder te laten voelen dan een daadwerkelijk ouder, en als deze broer in kwestie dan ook nog eens jaren verdween zonder reden of contact, en dan ook terug kwam uit het niets weer. (Ze zou het nooit zeggen want ze was blij toen hij terug kwam. Maar ergens, ergens had het gemak waarmee hij zijn leven weer had opgepakt, zich weer onderdeel van haar leven had gemaakt haar wel dwars gezeten. Want het was niet eerlijk dat hij jaren kon verdwijnen en ze nog altijd niks anders kon dan blij zijn dat hij terug was). Elaine was er trots op hoellang ze kwaad kon blijven en het was vervelend als er mensen waren die haar talent in de weg zaten. En nu werd ze direct geconfronteerd, en was er niemand anders meer om de schuld op af te schuiven en ze had geen leugen voor de hand dus besloot ze maar de waarheid te vertellen. Koppig zijn op momenten dat je er niks meer won was.. tijdverspilling . Zeker nu ze wist dat ze gewoon moest huilen om haar zin te krijgen, als hij niet blij was met haar antwoord gooide ze gewoon de watervallen weer open “Ik wilde de toverdank weggooien”, ze ging zitten en keek hem zo schuldig mogelijk aan. (Ze voelde zich niet schuldig absoluut niet. Want ze wist zeker dat ze gelijk had gehad en het enige probleem was dat Quintin het plan gezien had voor het af was. Als hij terug was gekomen nadat alles gebeurd was, nadat ze opnieuw waren begonnen dan was hij haar dankbaar geweest. Dan had hij vast iets gezegd in de trant van dat ze gelijk had gehad en het lot het waarschijnlijk met haar eens was geweest, of daar ging ze vanuit.) Maar het was te vroeg of zij was te laat begonnen en daarom zou hij nooit kunnen weten dat ze eigenlijk gelijk had gehad. En daarom moest ze schuldig kijken voor de sympathie. “Ik weet dat je niet opnieuw wilde beginnen, maar ik wel want eerlijk het leek gewoon niet meer te redden. En ik dacht.. ik dacht als ik hem liet vallen we extra tijd zouden krijgen, en iets nieuws konden verzinnen. Want eerlijk je ideeen waren goed, maar niet goed genoeg en mijn hele familie wil dat ik alles goed doe en ik kan geeneens een toverdrank verzinnen Het probleem met de waarheid spreken als je het niet vaak deed was dat het bevrijdend was. En dat je er te snel in doorschoot. En nu wist Quitin de helft van haar familie drama. Yay.
  2. [1836/1837] Something brewing here

    Met licht trillende handen nam ze de zakdoek aan en veegde ze wat tranen weg. Huilen was de beste truc ooit om onder problemen uit te komen er was alleen een probleem en dat was dat het al snel heel lelijk werd, momenteel was het ook meteen echt huilen geweest wat ze gewoon besloten had niet meer in houden, en dan kon je heel moeilijk het nog mooi en charmant houden zoals bij neppe en geforceerde tranen wel kon. En Elaine was ijdel dus terwijl ze haar tranen droogde met die zakdoek maakte ze zich toch een beetje druk of ze nu niet lelijk leek. Moest ze bijna weer van huilen. “Ja, ja het gaat wel”, ze snifte nogmaals terwijl ze zakdoek nog even vast hield voor het geval dat. “Ik ben gewoon zo zenuwachtig voor alles en ik wil niet dat je boos op me bent en..”, en ze keek heel zielig want ze wilde echt niet dat hij boos was. Elaine was goed in boos zijn maar niet goed in mensen die boos op haar waren.
  3. [1835/1836] Het is geen beste vriendin als je er geen shoptopic-in-Zweinsveld mee hebt

    Parijs was magisch, niet perse in de magische zin van het woord (hoewel de straten waar Elaine vaak kwam wel vaak de plekken waren voor rijke bewoners van de magische samenleving. Haar familie had het niet zo op dreuzels en dat was zwak uitgedrukt. Elaine zelf was gewoon niks anders gewend dan overal magie zien). Maar Parijs was sowieso magisch, met de mode, met alle grote winkelcentra en parfumerieën, met de mensen die ze stiekem leuker vond dan de mensen in haar eigen land. Met de vreemde taal die ze goed sprak en waar ze dan altijd blij van werd omdat ze een taal kon spreken die niet haar eigen was, en net zo lang kon oefenen tot haar stembanden en tong die taal hun eigen maakte. Ja, eigenlijk zou ze hier best willen wonen ooit. Maar dat was voor later veel later en die gedachte was ze vergeten toen ze ontdekte dat ze ergens midden op een weg verschijnseld waren (En er waren een hele hoop mensen die nu verbaasd stonden te kijken. Dan kon ze er alvast vanuit gaan dat ze niet in een van haar favoriete winkelstraten waren. Hoewel sommige mensen daar een beetje neerkeken op verschijnselen (het was slecht voor je haar en voor je huid om op die manier van de ene plek naar de andere te gaan volgens hen) was er nooit iemand verbaasd. “Eh volgens mij zijn we verkeerd”, fluisterde ze, “iedereen kijkt zo raar.”, ze greep Imogens hand vast en liep een stukje verder door, “maar we kunnen gewoon rondlopen, kijken wat we zien en we komen vanzelf of de winkelstraat wel tegen of iemand aan wie we het kunnen vragen!”. Want Parijs was niet gigantisch groot en magische straten zaten niet goed verstopt. Tuurlijk Elaine
  4. [1836/1837] Something brewing here

    Elaine was niet altijd een eerlijk persoon, was ze dat wel geweest dan hadden ze niet in deze situatie gestaan. Ze vertelde liever een leugen als het haar beter uitkwam dan de waarheid, praatte iedereen naar de mond en was een meester in spiegelen van andermans gedrag tijdens een gesprek zodat ze haar aardig vonden. Maar dat waren dingen die ze zichzelf had aangeleerd, of leugens waar ze over na had kunnen denken. Zo on de spot geconfronteerd worden met wat ze aan het doen was daar was ze dus absoluut niet goed in. “Ik. De toverdrank, ehm”, ze was op zoek naar de juiste woorden die ze kon vertellen zodat Quntin zou denken dat alles goed was en er geen problemen of conflict zouden komen (en natuurlijk zodat ze uiteindelijk gewoon kon doen wat ze wilde) “ik weet het niet”. En toen begon ze toch maar te huilen. Omdat ze gefrustreerd was, zenuwachtig was.. En omdat dat altijd werkte om onder problemen uit te komen.
  5. [1836/1837] Something brewing here

    “Oh prima”, enthousiast begon ze alle spullen bij elkaar te schuiven zodat ze snel weg kon. Hoe eerder ze hier weg was hoe eerder ze haar daadwerkelijke plan in werking kon zetten (al moest ze ook nog wachten tot iedereen het lokaal verlaten had natuurlijk. Dat was beter want dan hoefde ze niemand te vragen voor haar te liegen behalve te persoon die ze zou betalen) “Ik ga anders straks nog wel even naar de bibliotheek iets over geuren in toverdranken opzoeken, mompelde ze binnensmonds gewoon voor de vorm voor ze afscheid nam. Ze ging ook oprecht naar de bieb, ze moest ergens haar tijd doden tot ze eindelijk kon doen wat ze wilde, en hoewel focussen op boeken moeilijk was was zichzel in hyperfocus proberen te dwingen wel en goede afleiding. En toen vond ze oprecht een interessant boek en had ze geen tijd meer om iemand te vinden om haar klusje op te knappen. Was niet heel erg want hoewel ze liever delegeerde kon je ergens ook niet zeker weten of iets goed ging tenzij je het zelf deed. En alles ging goed tot het moment dat het niet meer volgens plan ging en ze met haar ketel toverdank verstijfd in het lokaal stond. Kut.
  6. [1836/1837] Strawberry fields forever

    Woensdag 3 mei 1836 - Kruidkunde Er waren van die vakken die ze gekozen had om redenen die totaal niks met het vak te maken hadden. Kruidkunde was er een van. Ze koos het omdat je veel buiten kon zijn, ze hield van de buitenlucht, buiten was altijd beter dan vier muren. Ze koos het omdat een paar van haar beste vriendin het koos en Elaine geen moment voorbij liet gaan om een sociale vlinder te zijn die vrolijk om haar vriendinnen heen fladderde (met Imogen Rosenvallen als haar favoriete bloem om omheen te vliegen). Ze koos het omdat sommige planten best mooi waren en ze het leuk vond om te leren welke planten er waren zodat ze dan zaadjes voor de mooiste kon bestellen en haar eigen tuin in de leerlingenkamer kon planten (ging nooit goed trouwens). Ze koos het niet omdat ze zo goed erin was, omdat ze echt oplette tijdens de lessen of een van die redenen. Ze had ook niet verwacht om te slagen voor haar examen met de fragmenten van kennis die wel aan haar geheugen waren blijven plakken. Maar gek genoeg was dit examen in haar voordeel. Op hopeloze momenten dat je geen hand meer voor ogen zag was ze altijd een stuk minder afgeleid en een stuk minder fladderend. Want dan ging het ineens om overleven. Resultaat: A
  7. [1836/1837] Strawberry fields forever

    Dinsdag 2 Mei 1836 - Leer van oude runen Deze opdracht was voor haar gemaakt Taal, vooral magische taal in alle vormen en maten hadden haar altijd geïnteresseerd. Ze las niet vaak, had altijd honderd andere dingen om te doen en kon zich niet meer dan tien seconden op een boek concentreren zonder dat haar hoofd al weer afgedwaald was naar andere plekken andere woorden, vaak in vorm van een dialoog die ineens opkwam omdat mensen altijd interessanter waren dan boeken. Maar taal had haar altijd geïnteresseerd als je mensen hun taal kon spreken kon je bijna hun ziel lezen en dat was beter dan welk boek dan ook. Dus op de momenten dat ze haar aandacht op een boek kon houden was het altijd een boek over een of andere magische taal geweest. En deze opdracht, waar het zowel om een vreemde taal als om je eigen ziel op het papier zetten gin,g was haar dan ook op het lijf geschreven. Resultaat: U
  8. [1836/1837] Strawberry fields forever

    Maandag 1 Mei 1836 - Fabeldieren Ze had dit vak alleen er toch maar weer bijgenomen omdat haar broer het gaf en het haar daarom wel leuk en makkelijk leek. Jammer genoeg had ze daar op haar examen niks aan. Resultaat: Z
  9. [1836/1837] Strawberry fields forever

    1 Mei - Bezweringen Zelf had ze niet perse een hekel aan de winter. Sneeuw was mooi en sprookjesachtig, kerst was een van die momenten dat haar familie zich weer allemaal bij elkaar verzamelde en waar de rest waarschijnlijk net alsof deed vond Elaine het oprecht fijn om met iedereen samen te zijn. Dat waren immers haar mensen en die gedwongen feesten waar de rest misschien een hekel aan had waren prettig omdat ze lieten zien wie precies haar mensen waren, want als je geen uitnodiging kreeg dan was dat duidelijk van niet. Elaine had zich altijd goed gevoeld in groepsdynamieken, hoe sterker hoe beter. Dus ja, het was fijn. Maar ze was goed in bezweringen dus als de examinator wilde dat ze een zwembad toverde dan wilde ze dat met alle liefde doen. Toen ze een cocktail aangereikt kreeg besloot ze dat ze het goed genoeg gedaan had en niet een vakantie naar een of ander warm magisch hotel-oord hoefde aan te bieden als ~vriendendienst~ Resultaat: U
  10. [1836/1837] Something brewing here

    “Maar ze zouden wel een stuk gelukkig zijn niet?”, humde ze een beetje. Alsof dat het was waar het om ging, alsof ze het niet net een klein beetje serieus gemeend had maar nu ineens nog een heel stuk meer. Want als Quintin gelijk hierin had, en daar wilde ze hem best het voordeel van de twijfel geven want daar was ze toch al mee begonnen het had geen zin om ineens daarmee te stoppen, dan zou liefdesdrank zorgen dat ze zich niet konden concentreren om de toverdrank. Dan was er net een klein beetje meer kans dat hun drank beter zou zijn. En het was niet dat ze iemand kwaad deed, want het zou Andie en Sarah niet eens meer kunnen schelen als ze hopeloos verliefd waren. Iedereen won dan. “Misschien zou het zelfs beter voor ze zijn, als je zoveel stress en ruzie krijgt van het maken van een toverdrank dan moet je het misschien maar niet doen” Nee, ze had de ironie oprecht niet door.
  11. [1836/1837] Something brewing here

    Ik wist niet zo goed wat Elaine’s lievelingsbloemen waren maar volgens haar sterrenbeeld en het magisch netwerk genaamd google zijn witte rozen de bloemen die het beste bij haar zouden passen. Gezien Elaine nooit moeite heeft gehad met zich aan te passen aan vooroplegede vooroordelen over haar bestaan en het bestaan van de wereld om zich heen gaan we dus ook passend en stereotypisch voor witte rozen. “Witte rozen zijn mijn lievelingbloemen maar je hebt wel hele verse nodig voor die geur. En anders honing? Honing ruikt ook lekker, wat is jou lievelingsgeur eigenlijk”, nu ze besloten had dat ze een oplossing had om straks toch haar zin te krijgen was haar humeur weer helemaal opgeklaard en dat betekende dat ze weer interesse in iemand anders dan zichzelf kon tonen. Elaine was op haar best als de wereld precies was zoals die moest zijn. “Stiekem wel sneu”, maar ze kon het niet lachen om ergens tevreden te zijn. Als andere faalden was er meer kans van slagen. Aan de andere kant was het wel naar als je echt niet kon opschieten met wie je werkte. Ze wenste de rest misschien wel een slechter cijfer maar geen slechtere tijd toe. “Misschien moeten we eerst even snel een liefdesdrank voor hen maken om ze te helpen”, fluisterde ze. Echt een grapje hoor.
  12. [1836/1837] Something brewing here

    Hij probeerde haar te helpen en het was lief en ze waardeerde het, maar het was niet de oplossing. Want Elaine had in haar hoofd gekregen dat het anders moest en dat ging er niet meer uitkomen. Maar hij deed zijn best en ze vond het ook niet gepast om gewoon te zeggen dat het slechte ideeën waren (waren het ook niet maar het was gewoon niet exact tot op de punt na wat ze wilde ). Dus ze wilde het best proberen. Vanavond ging ze iemand omkopen om perongeluk hun drank om te stoten tijdens toverdranken. “Ja je hebt vast wel gelijk”, ze glimlachte liefjes en sommeerde een boek over toverdranken en geuren. “Als we het lekker laten ruiken misschien is dat wel beter, heb jij een idee waarnaar? “Weet jij trouwens wat anderen mensen als drank gaan maken” Want ze had nog meer nodig om over te stressen!!
  13. [1836/1837] Know the water's sweet but blood is thicker

    Ze wierp hem even een half glimlachje toe en concentreerde zich heel even op het goudtrekken van de mouw van de huidige jurk al was het maar om niet meteen te moeten antwoorden. Dit was geen fijn gesprek, dit was geen gesprek wat ze wilde houden en al helemaal niet met Irwin. En ergens was ze bang dat hij het niet zou begrijpen, want als hij het begreep dan zou hij deze vragen niet stellen toch, deze zorgen niet echt hebben. Maar ze wilde hem wel geruststellen. Ze wilde altijd de hele wereld geruststellen zodat iedereen zich goed voelde en het beste uit henzelf kon halen, zenuwen zaten je alleen maar in de weg. Maar hem nog altijd een beetje meer dan de rest van de wereld, want hij was haar broer en ze hield van hem, en hij had de neiging overal problemen te zien en ergens. ergens hoopte ze dat ze dat een keer kon verhelpen want het was een tragisch bestaan als je je altijd maar druk moest maken. Leek haar heel vermoeiend. “Het is ..het is niet echt een schande niet”, begon ze voorzichtig terwijl ze hem aankeek via de spiegel (dat was altijd makkelijker om mensen niet recht aan te kijken met lastige gesprekken). “Het is een schande als je het zo duidelijk doet dat mensen het niet kunnen ontkennen, als het makkelijk was zou iedereen het doen ook mensen die er niet overna dachten en daar wordt niemand beter van. Maar als je het gewoon doet zoals het hoort, zorgt dat er niet teveel over gesproken wordt, desnoods afspraken erover maakt met je echtgenoot dan kan het prima. Je moet gewoon de regels goed kennen voor je ze buigt. Als het echt erg was zou niemand het doen toch? En iedereen doet het”, ze haalde haar schouders op. “Ik hoef trouwens ook niet perse een affaire hoor, maar ik bedoel meer het is een optie. Kan je trouwens de sluiting dichtmaken ik kan er net niet bij denk ik”, ze verschoof snel wat van haar krullen zodat de sluitingen beter zichtbaar werden.
  14. Persoonlijk Topic Dump

  15. [1836/1837] Something brewing here

    Wat ging er mis? Alles ging mis omdat ze gewoon niet honderd procent zeker wist of het goed ging en als iets niet goed was of goede voelde dan wilde ze iets anders, en ze wist niet wat ze aan moest passen want ze wist niet wat het was. Het enige wat mis was was dat haar ouders haar uitgehuwelijkt hadden aan haar neef en dat ze bang niet goed genoeg te zijn, het niet goed genoeg te doen in wat voor haar familie de beste match was die ze ooit gemaakt hadden omdat nu alle problemen tussen de twee takken waren opgelost. Omdat van alle huwelijken waar niks mis kon gaan deze bovenaan stond, omdat ze ook nog voelde dat het niet mis kon gaan omdat ze moest compenseren waar de rest het allemaal verpest had (en ook niet wilde toegeven dat de rest het allemaal verpest had want dat was onaardig.) Het was allemaal verantwoordelijkheid waar ze zowel gevleid bij was dat ze het mocht dragen als zenuwachtig omdat ze sowieso het gewicht niet aan zou kunnen. Maar dat kon Quintin niet oplossen tenzij hij iets aan het drankje kon veranderen waardoor het iets werd waardoor ze of nooit meer onzeker was of dat haar huwelijk met honderdprocent garantie een succes werd. Dat ging je niet oplossen met iets aanpassen. “Ik vind het een veel te treurige drank. We moeten iets maken waarvan we zeker weten dat iedereen het leuk vindt daar winnen we vast veel meer punten mee. En ik weet niet wanneer ik dit bedacht heb maar ik twijfel al sinds begin dit jaar ” Want dat was het moment dat het huwelijk aan je begon te knagen en je over alles bent gaan twijfelen, Elaine.
×