Jump to content

Lucretia Augeron

Heksen Hoog
  • Content count

    105
  • Joined

  • Last visited

  • Days Won

    5

Lucretia Augeron last won the day on February 10

Lucretia Augeron had the most liked content!

About Lucretia Augeron

OOC Profiel Informatie

  • Membergroups
    HH
  • Naam
    Gianna

Profile Fields

Recent Profile Visitors

342 profile views
  1. Hij had iets, moest Lucretia toegeven, ondanks dat hij zo zielig en gebroken in een ziekenhuis bad lag, maar ondanks dat had hij iets waardoor Lucretia hem graag wilde kennen, waarom ze met hem getrouwd was (heus niet alleen omdat ze zwanger was), waardoor ze toch op elke wijze ervoor wilde zorgen dat hij net zoveel om haar gaf als zij om hem. Maar het begin was er, toch? Hij was blij dat ze er was. "Natuurlijk," glimlachte ze warm naar hem en ze streelde even met haar duim over zijn hand heen. "Wat is er gebeurd?" vroeg ze toen bezorgd. "Hoe ben je zo in de problemen gekomen?" Wie wilde haar Achilles wat aandoen?
  2. [1838/1839] Too late for good connections

    Op momenten dat ze wilde, juist ja. Lucretia snoof even, want die momenten kwamen vast helemaal niet vaak voor. Misschien zelfs nauwelijks meer, als ze Jennifer een beetje kende, want als er iemand die het werkelijke leven doodsaai vond, was het Jennifer wel. Tragisch, hoor, want wat had Jennifer nou echt voor problemen? Ouders die alles voor haar hadden willen doen? Familie die altijd voor haar klaarstond? Meer geld dan ze ooit op zou kunnen krijgen? Maar oh nee, ze was zo tragisch dat ze zichzelf wel moest verdrinken in de drugs! Alsjeblieft zeg. Sommige mensen hadden echt problemen. "Nee, dank je," snauwde ze dus ook en ze duwde Jennifers hand weg. "Sommige mensen willen daadwerkelijk een goed leven voor hun kinderen en zich dus niet vol gieten met giftig spul." Ugh. "Kan me niet voorstellen dat Hiram dit prettig vindt."
  3. 15+ omdat Achilles een idioot is. 27 september 1838 - Na dit topic Lucretia had nooit verwacht dat met iemand trouwen zoveel werk opleverde. Een paar weken geleden had ze net een baby gekregen, één die nog steeds bijna elk uur van de dag een vieze luier leek te hebben, of borstvoeding nodig had, of gewoon wilde knuffelen, en dat was al zwaar genoeg, maar nu kreeg ze ook nog eens te horen dat haar man in het ziekenhuis lag. Oh, ze maakte zich zorgen, hoor, echt waar, maar in de tijd die het haar had gekost om een babysitter te vinden (tot Montague's grote frustratie was hij het slachtoffer tot Hiram thuis kwam) en eindelijk naar het ziekenhuis te gaan, begon ze zich ook af te vragen wat hij nou weer had gedaan. Ze zou zich schuldig voelen, hoor, als het niet zijn schuld leek te zijn, maar toen ze eindelijk zijn kamer in werd geleid, kreeg ze vooral te horen dat hij was neergestoken en verder niets wilde zeggen. Hij wilde niets zeggen! Waar sloeg dat nou weer op? Hij leek te slapen en dus sloop ze voorzichtig naar de rand van zijn bed toe, voor ze neerzakte in een stoel daar en zijn hand vastpakte. Hij was in ieder geval buiten levensgevaar, had ze gehoord, maar het had niet veel gescheeld... En hij wilde blijkbaar nog steeds niet zeggen. "Hey," fluisterde ze hem zachtjes toe. "Ik ben er. Het is oké." Hoopte ze. Privé!
  4. Sociale Kalender - BW

    Wat is het? Een kerstdiner georganiseerd door Lucretia en Achilles om te vieren dat dit hun eerste kerst als familie is!!! Waar? In het huis van Lucretia en Achilles in Liverpool. Wanneer? Dinsdag 25 december 1838 Uitgenodigden: - Hiram & Jennifer Churchill, hoewel Jennifer niet hoeft te komen hoor, echt niet, zou Lucretia helemaal niet erg vinden, en de kinderen. - Andromache & Hector Moyle, hoewel die echt niet hoeven te komen hoor, zou Lucretia ook helemaal niet erg vinden. - Leon & Adele Marks - Celia & Isaiah Haysward - Hannah Haysward - Isabella & Lucian Rosenberg en de kinderen - Joseph Saint & Amber Ryder Gespeeld? Nah.
  5. [1838/1839] Too late for good connections

    Nee, natuurlijk vond Jennifer het niet, maar terwijl Lucretia dol was op haar zoon, zou het haar verbazen als Jennifer meer dan vijf keer een blik in de richting had geworpen van haar zoontje. Kijk nou wat ze überhaupt deed met haar thee, alsof Lucretia het niet zag! "Nee," beet ze direct terug, toen Jennifer vroeg of Narcissus scheel keek, maar angstig wierp ze toch een blik naar haar kind. Nee, toch? Dat zag er gewoon prima uit. Er was niets mis met Narcissus, want Lucretia had goed voor zichzelf gezorgd terwijl ze zwanger was en Lucretia had daarbij hiervoor gestudeerd en wist perfect wat je wel of niet met een kind kon. In tegenstelling tot Jennifer. "Als er iemand is die dingen verkeerd ziet, ben jij het wel," zei ze dus kil, terwijl ze nog een laatste keer glimlachte naar Xavier en toen zich terug trok met Narcissus aan haar kant van de tafel. "Ben je nog steeds in staat om de werkelijkheid te kunnen onderscheiden van dat spul of niet?"
  6. [1837/1838] Undimmed by time

    Nou, ja, Achilles ging er in ieder geval niet met Jennifer vandoor, dat scheelde alweer wat zorgen. Ja, Lucretia had gehoopt dat hij dat niet zou doen, maar zo goed kende ze haar gloednieuwe man nou ook weer niet en wat ze wel kende van Achilles, was dat hij niet echt het type was dat verleidingen kon weerstaan. En je kon veel over Jennifer zeggen, blijkbaar was ze wel één of ander type van verleiding, omdat ze vaak haar zin nog kreeg ook. Was op zich makkelijk, Hiram probeerde iedereen zijn zin te geven en Montague was... Montague. "Nou, altijd..." lachte Hiram ongemakkelijk. "Ze vechten een beetje als zussen, he?" Lucretia wierp hem een woedende blik toe. "Als je Jennifer niet onder controle kunt houden, wil ik dat je haar wegstuurt," beet ze naar haar broer. "Wees eens een keer niet zo'n lafaard." Ze greep Achilles zijn hand vast. "Kom, ik wil weer dansen." Wilde ze niet, haar voeten deden zeer, maar ze wilde vooral bij Jennifer uit de buurt blijven. Kreng.
  7. [1838/1839] Save my soul

    Huh? Herhaalde Lucretia spottend in haar hoofd, want nu ze zag dat Achilles en Narcissus allebei oké waren (of tenminste zo oké als ze op eerste oogopslag kon zien), voelde ze zich een stuk minder bezorgd en een stuk meer... kwaad. Want hoe haalde hij het in zijn hoofd om zo lang weg te blijven, zonder ook maar iets van zich te laten weten, en ook nog eens hun kind mee te nemen? Ja, bla, bla, ouders waren gelijk en vaders moesten ook tijd doorbrengen met hun kinderen, prima, maar laat iets weten?! "Ja," beet ze dus ook naar hem, terwijl ze hem snel volgde en even een blik wierp op Narcissus om te zien of hij er inderdaad nog heel uitzag, voor ze zich naar Achilles richtte. "Denk je dat ik überhaupt aan eten dacht terwijl mijn kind en mijn man vermist waren?" Gefrustreerd sloeg ze haar armen over elkaar. Ze wist wat voor type Achilles was, ze wist dat hij met een bepaalde joie de vivre door het leven danste zonder te denken aan de verplichtingen die hij had, maar ze had gedacht dat het ergens toch... anders zou worden als hij eenmaal echte verplichtingen had. Zijn baan had hij ook altijd serieus genomen, voor zover ze kon zien. "Waarom heb je niet wat laten weten? Waar ben je geweest? Waarom zolang?" Er waren nog duizenden vragen die ze wilde stellen, maar boos beet ze op haar eigen lippen, in een zielige poging zichzelf te kalmeren.
  8. Zaterdag 22 september 1838 - 's middags - Churchill huis Stiekem vond Lucretia het vreselijk dat haar prachtige zoon Narcissus zijn geboortedatum moest delen met zijn neefje, Xavier. Ja, ze wist best dat ze het Xavier niet kwalijk moest nemen, hij was ook maar een baby en kon er niets aan doen dat zijn moeder Jennifer was, maar had hij echt niet een dag eerder geboren kunnen worden? Of nee, het was beter geweest als hij een dag later was geweest. Hoewel, met Jennifer wist je het nooit. Lucretia moest vooral denken aan hoe het zou zijn als ze allebei een verjaardagsfeestje organiseerden, maar in beide gevallen zou ze wel een manier weten te vinden om alles te kunnen verpesten. Nu was het alleen nog een heel stuk erger, dus om zichzelf beter te laten voelen, was Lucretia eens langsgegaan op een zaterdagmiddag, want haar zoon was de meest perfecte zoon ter wereld en dat zou ze Jennifer laten zien ook! "Ach, wat is Xavier toch een schatje," kirde ze wel verplicht, terwijl ze even in zijn wieg staarde. "Wel een groot hoofd, vind je niet? Hopelijk trekt dat nog wat bij." Hopelijk niet. Privé!
  9. [1838/1839] Save my soul

    Dinsdag 25 september 1838 - 's avonds laat - Achilles en Lucretia's huis Ergens tussen de middag was Lucretia even samen met Narcissus een dutje gaan doen. Heel rustig, omdat Narcissus sowieso een dutje moest doen en Lucretia nog op die tijd zat dat het een goed idee was om te slapen zodra je baby sliep. Dus Lucretia was gewoon voor een paar uur gaan slapen. En toen ze wakker werd, was het huis niet alleen leeg, maar zag het er ook uit alsof er een storm overheen was getrokken. Er lagen overal kleren, schoenen, haarproducten en wist zij veel wat, en dat was op zich prima, ze was al eerder tot de ontdekking gekomen dat Achilles redelijk chaotisch was, maar Achilles was nergens te vinden en veel erger: Narcissus ook niet. Zelfs de huiself leek in het niets te zijn verdwenen! De eerste vijf minuten ging ze er nog maar vanuit dat Achilles een wandelingetje aan het maken was. Het eerste uur dacht ze dat hij misschien op bezoek was bij zijn moeder. De eerste twee uur dacht ze dat hij misschien even terug had gemoeten naar kantoor. Maar zo onderhand was het 's nachts en was Achilles nog steeds spoorloos samen met Narcissus. Ze had een brief gestuurd naar zijn kantoor, ze had Hiram gevraagd of hij iets had gezien, ze had geprobeerd haar huiself te roepen, maar net op het moment dat ze de schouwers wilde inlichten, viel er in de gang een vaas op de grond. Lucretia spoedde zich naar de deur. "Achilles! ... Ben je dronken?!" Maar hij had tenminste Narcissus bij zich. Privé!
  10. [1837/1838] Undimmed by time

    Ugh! Iedereen in haar (deels kersverse) familie gedroeg zich echt als een kind, dat was maar weer duidelijk. Jennifer was een kleuter die het niet uit kon staan dat er een feestje voor iemand anders werd gegeven, Achilles vertelde iedereen en alles zijn problemen en Hiram kon gewoon helemaal niets, omdat hij misschien iemand eens zou kwetsen! De enige die hier dus last van had, bleek maar weer Lucretia te zijn, want iedereen ging vrolijk doorbrabbelen. "Ja, ik wil werken," mompelde ze tegen Achilles, maar dat zou Jennifer ook wel weer afnemen, blijkbaar, nu ze ook al direct haar hele bruiloft af had genomen. Ze wilde ook uit de grip van haar man ontsnappen, maar tegelijkertijd ook weer niet, want het was wel haar man en ze wilde ook gewoon... gelukkig zijn. Op de één of andere manier. En ja, op zich had Achilles er wat over te zeggen, maar dat zou hij niet doen, toch? Het was niet alsof ze het tweede inkomen niet nodig hadden, eigenlijk. Ze zei niets op dat Achilles het wel of niet beter zou doen, maar staarde alleen boos naar Jennifer. "Heb je nog een bruiloft te verpesten vandaag? Want van mij mag je daar wel heen gaan, nu." "Lucretia," zuchtte Hiram, nutteloos. Klootzak.
  11. IC Buitenwereld Mededelingen

    Achilles en Lucretia Augeron kondigen aan de geboorte van hun zoon Narcissus Paris Augeron Geboren op 31 augustus 1838
  12. [1837/1838] Undimmed by time

    Hiram had het eigenlijk best moeilijk, want het was niet dat hij alleen Jennifer wilde redden, hij wilde Lucretia ook redden en dat zorgde ervoor dat hij zo goed als nutteloos een beetje de boel probeerde te sussen met: "Jongens, laten we het een beetje leuk houden! Het is een bruiloft, dan moet iedereen het gezellig hebben." Gezellig, wat een kutwoord, eigenlijk. "Achilles!" siste ze boos naar haar man, want ze waren net getrouwd en hij stond nu al niet meer aan haar kant?! Dat hoorde je automatisch te doen! Maar Achilles leek nooit te weten wat je automatisch wel of niet moest doen, want met iemand samen zijn betekende ook dat je automatisch niet vreemd ging en die les had hij ook nooit geleerd. Plotseling had Lucretia er veel spijt van. "En alsof jij je er zorgen over maakt wat je wel of niet kunt zeggen in de buurt van iemand anders!" keerde ze zich weer terug naar Jennifer. "Dit is mijn bruiloft, maar je kunt het echt niet hebben dat iemand anders eens een keer de aandacht krijgt, he?" Verdorie, het enige wat ze had hoeven doen was één dag wachten! Was dat echt zoveel moeite? Eén dag wachten? "Oh, wat ga je doen, over me klagen bij het ziekenhuis?" snoof ze, maar... shit. Ze wilde niet echt haar baan kwijtraken. "Nee, natuurlijk niet," suste Hiram.
  13. [1837/1838] Teardrop on the fire

    Ja, het kwam vast allemaal wel goed. Met een beetje hard werd konden ze het vast voor elkaar krijgen om hun verschillende levens in elkaar te laten vouwen, op precies de juiste manier om een kind in te kunnen opvoeden. Het zou vast wel wat moeite kosten, maar ze kon het. Dat probeerde ze zichzelf het hele gesprek al van te overtuigen, dus ehm... ja. "Ja, ik weet het," glimlachte ze opgelucht naar hem. "Ik was bang dat je niets meer met me te maken wilde hebben, eigenlijk." Maar kijk, in plaats daarvan gingen ze trouwen! Het leven was goed. "Je moet vast weer aan het werk zo... Je komt vanavond langs, toch? Dan zal ik kijken of ik wat advertenties voor huizen kan vinden in de tussentijd." Ze ging dit doen en goed ook, besloot ze, terwijl ze opstond en hem even snel kuste, voor ze weer vertrok. Ze zou echt haar uiterste best doen. Finished!
  14. [1837/1838] Teardrop on the fire

    Eigenlijk voelde Lucretia zich er schuldig over, dat ze niet direct zichzelf kon samenvouwen tot ze paste in het middenklasse hoekje waar Achilles toe thuisbehoorde. Ze was gewend aan oneindig veel geld hebben, zich nooit zorgen te hoeven maken over hoeveel geld er was voor een avondeten, een nieuwe mantel, een nieuw huis, want er was een bedrijf en het bedrijf liep fantastisch. Voor Achilles was het allemaal niet zo simpel, hij kwam niet uit een fortuinlijke familie en Lucretia wilde best haar eisen naar beneden stellen... Ze wist niet alleen goed hoe. "Ehm, het maakt me eigenlijk niet veel uit, maar misschien wel handig om ergens in de buurt van Londen te blijven wonen?" Dan zou ze al weg moeten uit Liverpool, maar ach, het was niet alsof ze dat allemaal zo erg vond. "Misschien is een buitenwijk een goed compromis." Dan hadden ze een tuin, maar was het ook allemaal niet zo duur. "Of één van de dorpen er omheen." Zijn aanbod om zijn huis te verkopen negeerde ze maar, want eh... wat aanbrengen zorgde voor een schuldig gevoel die ze liever weg glimlachte. "We zullen vast snel wel iets geschikts vinden, denk je niet?"
  15. [1837/1838] Undimmed by time

    ZE MOEST IN EEN STIL HOEKJE GAAN ZITTEN, JENNIFER, VERDOMME! In plaats daarvan moest Lucretia hier maar een beetje staan te glimlachen, alsof ze niet heel graag met haar champagneglas te keer wilde gaan op Jennifers hoofd, want wat voor soort kreng kondigde op iemand anders bruiloft aan dat ze zwanger was? En niet alleen dat, maar ze zei het ook nog eens op een manier dat het leek alsof dit ook haar feest was! "Goh, dat wist ik niet," zei Lucretia kil en Hiram glimlachte verontschuldigend naar hem, maar op dit moment was ze even boos dat haar broer zijn vrouw dit had laten doen. "En dat terwijl ik me herinnerde dat je de vorige keer er zo graag vanaf wilde." Ja, dat was laag en ook geen gespreksonderwerp voor een bruiloft, maar het was Jennifer die het eerste schot had gegeven, oké? "Nee, natuurlijk wist ik het niet," beet ze naar Achilles. Als ze het had geweten dan had ze het niet laten gebeuren!
×