Jump to content

Hiram Churchill

Magisch Verbond
  • Content count

    100
  • Joined

  • Last visited

  • Days Won

    4

Hiram Churchill last won the day on August 22 2018

Hiram Churchill had the most liked content!

About Hiram Churchill

OOC Profiel Informatie

  • Naam
    Gianna

Profile Fields

Recent Profile Visitors

471 profile views
  1. [1837/1838] We will never lose our home, no matter how far we run

    Tja, als je een verwende Churchill wilde zien moest je eigenlijk naar Montague kijken... iemand die van mening was dat hij alles beter wist dan anderen en ook beter kon, iemand die eraan gewend was zijn eigen gelijk te halen, iemand die er eigenlijk niet blij mee was dat hij nu gedwongen de rol van iemand anders aan moest nemen. Dat laatste begreep Hiram heus wel, hoor, maar hij had ook zijn verantwoordelijkheden voor andere mensen en daar moest Montague ook maar aan wennen. Het leven kon niet altijd zijn zoals Montie het wilde. "Laten we er maar niet achter komen," grijnsde hij naar Cassidy. "Voor de zekerheid." Hmm, na het avondeten... Hij had eigenlijk gehoopt dat ze nog op tijd het zuiden van Frankrijk konden behalen, maar misschien konden ze vannacht maar beter hier blijven. Het kostte weinig moeite en ze hadden nog de rest van de vakantie. "Wil je nog wat rondkijken in Parijs?" vroeg hij. "Misschien dat we naar een theater kunnen ergens... of misschien een wandeling maken?" Of juist weer een spelletje... "Jij bent mijn gast, dus jij mag bepalen," zei hij lief.
  2. [1837/1838] I don't want to

    Montague verstijfde even toen ze zo, in het openbaar, slet, haar armen om hem heen sloeg, maar dwong zichzelf toen snel om te ontspannen en haar zelf even terug te knuffelen. Ew, hij had straks echt een bad nodig. Dat Hiram het leuk vond om een affaire te hebben met iemand die naar bier rook, maar Montague had zijn standaarden en hij zag het nu echt niet zitten om de rest van de avond nog naar bier te stinken. Bah. Helaas moest hij wel, zijn klant stond even verderop plotseling te praten met één van de mensen aan Cassidy's tafel (hij wist niet eens dat ze vrienden had) en dus zat hij hier vast. Yay. "Ach, ja, over het algemeen," knikte hij maar. "Je weet het, ik ben niet zo'n pub-mens. Maar af en toe is het goed om eens wat anders te doen, toch?" Hij ging echt nooit meer naar een pub. "We komen hier voor de shepherd's pie." Hij wierp een blik op zijn klant. "En het goede gezelschap, blijkbaar." Steek hem alsjeblieft neer met een mes zodat hij een excuus had om weg te gaan. En om Hiram neer te steken.
  3. [1837/1838] We will never lose our home, no matter how far we run

    Oh ja, Irwin. Eigenlijk stom, maar Hiram was al half vergeten dat Cassidy ook voor Irwin werkte en eigenlijk werd hij er spontaan nerveus van, van het idee dat hij aan Irwin uit moest gaan leggen waarom hij Cassidy mee wilde nemen op reisjes. Het koken was wel een goed excuus, maar wel ehm... een excuus. De ware reden was dat hij Cassidy gewoon fantastisch gezelschap vond en graag bij zich wilde hebben. De ware reden was haar stralende glimlach en eindeloze nieuwsgierigheid. De ware reden was dat hij... ah, daar had hij nog te weinig wijn voor gedronken. "Vast wel," glimlachte hij maar, want hij wilde Cassidy daar niet allemaal mee betrekken. Ja, het ging om hem, maar de zenuwachtigheid was van hem. "Oh, dan flans ik zelf wat in elkaar," zei hij, terwijl hij zijn schouders ophaalde. "Maar ik kan nauwelijks koken, dus vaak is het brood met een gekookt ei erop," grijnsde hij. "En wat sla erbij." Tja, het was ook maar eten, hoor. "Of ik haal wat in een dorp of stad ergens. Als ik ergens langer verblijf kan ik natuurlijk naar een restaurant." En dan kreeg hij wel goed eten. Maar toch, het was niet zo goed als Cassidy, dat wist hij nu al. Enthousiast begon hij een stukje vlees te snijden en toen hij het in zijn mond propte, kon hij een klein kreuntje van genot niet binnen houden. "Het is fantastisch!" Het smaakte zo heerlijk mals en ze had heerlijke kruiden gebruikt... "Echt één van de lekkerste dingen die ik ooit heb gegeten!" En ze had ook nog een dessert gemaakt. Hiram lachte enthousiast. "Je verwent me! Straks kan ik echt niet meer zonder je, hoor."
  4. [1837/1838] Lavender dreams

    "Pfoeh, daar vraag je me wat," lachte Hiram. "Ik denk dat geïnspireerd wat losser is, meer dat je ergens je eigen draai aan geeft, terwijl als je je ergens op baseert je je meer houdt aan de regels als het ware?" Hij was geen taalkundige, eigenlijk, wist best wel wat woorden waren en hoe je die het beste kon gebruiken, maar het was heel iets anders om een woord gewoon uit te leggen. Dat werd al snel behoorlijk abstract, eigenlijk. "Is dat een beetje een goede uitleg?" Anders moest hij een woordenboek ophalen, hoor. "Ja, inderdaad," knikte hij met een trotse glimlach. En toen keek hij even verbaasd toen Cassidy ineens vloekte, om daarna hartelijk in lachen uit te barsten. "Ik denk niet dat Merlijn ooit verwachtte dat hij vergeleken zou worden met uilenpoep, maar inderdaad, die namen!" Zelf vloekte Hiram eigenlijk heel weinig, het was niet dat hij op vloeken neerkeek, maar het kwam gewoon nooit bij hem op, eigenlijk. Er flapten wel eens andere woorden uit, maar meestal een stuk onschuldiger, onbewust. En wat maakte het allemaal ook maar uit, want zodra hij Cassidy kuste was dat voor een moment toch wel even het allerbelangrijkste op aarde. Ze was zacht, zo zacht, vederzacht en ergens voelde hij de behoefte om haar naar zich toe te trekken, maar het voelde ook weer verkeerd. Er waren nog meer dan genoeg momenten om passievoller te zijn, maar nu wilde hij zo zacht zijn als hij kon. "Als er iemand iemand anders gelukkig maakt ben jij het wel," fluisterde hij zachtjes terug. Hij bleef even een moment staan, zodat hij haar goed kon bekijken en dit gezicht voor altijd kon herinneren, en trok zich toen iets terug. "Ik denk dat het tijd is om naar de kassen te gaan, denk je niet?" Hij dacht niet dat hij zich nog kon concentreren op de collectie.
  5. [1837/1838] We will never lose our home, no matter how far we run

    Dank je wel, Kelly, voor de tijdsprong zodat ik me niet meer verplicht voel om met Duolingo toch maar eens Frans te gaan leren! Is vast wel makkelijker dan Iers. Hiram had gretig de kans aangegrepen om de tafel te dekken, speciaal voor de gelegenheid had hij op het dek buiten een tafel neergezet en met een hele hoop spreuken ervoor gezorgd dat het allemaal een stuk warmer werd. Hij had maar besloten dat ze voor het avondeten boven Parijs bleven drijven, ze konden altijd later nog verder reizen naar het zuiden, maar anders moesten ze in de kleine kajuit eten en nu had hij ook de gelegenheid om het allemaal een beetje mooi aan te kleden, met kaarsen op de tafel en de mast en de relingen versierd met feeënlichtjes. Hij was dus enigszins trots toen Cassidy naar boven kwam met het eten. "Oh, dat ziet er echt heerlijk uit!" complimenteerde hij haar. Dat iemand zo'n gerecht kon koken in hun kleine keuken en ook nog eens zonder magie! Het was verbazingwekkend. "Ik moet je in vervolg altijd maar meenemen," lachte hij, "normaal eet ik echt niet zo goed." Hij wees aan waar ze kon zitten en stopte haar in met een warme deken, terwijl hij haar ook nog een glas wijn inschonk. "Eet smakelijk," glimlachte hij warm terug.
  6. [1837/1838] Lavender dreams

    "Geïnspireerd?" vroeg Hiram. "Of gebaseerd? Je bent ook niet de enige hoor! Ik dacht ook altijd dat het met elkaar te maken had, tot ik het eens ben gaan opzoeken." Hij glimlachte warm naar haar. Hij hoopte nu wel dat ze zich niet dom voelde, Cassidy was juist helemaal niet dom, alleen had ze nooit de kans gehad om te leren. Maar ze was zo ontzettend heerlijk leergierig dat het haast zonde was dat hij haar niet zomaar in een universiteitslokaal kon zetten, want ze zou het vast interessanter vinden dan negenennegentig procent van de leerlingen, zo graag slokte ze elk beetje informatie op dat ze kon vinden. "Ah, Avalon! Dat is een mythisch eiland." Hij keek even rond in de zaal, meer om zichzelf te oriënteren dan dat hij echt iets op moest zoeken en even later vond hij een schilderij, dat hij voorzichtig naar voren trok, van een eiland omringt door mist. "Ken je het verhaal van koning Arthur? De naam Merlijn en Morgana ken je vast. Nou, in de tijd van koning Arthur waren er allerlei mythes over een eiland genaamd Avalon, waarop er heksen zouden wonen. Of eerder priesteressen. Morgana, zijn halfzus, woonde daar ook." Maar al die mythes waren leuk om over te praten, hoor, maar niets was zo mooi als Cassidy. Voor even verdwenen al zijn verhalen en alle kennis uit zijn hoofd, terwijl hij naar haar glimlachte en langzaam voorover boog zodat hij haar kon kussen. "Je vindt dit... niet erg, toch? Zoals het is?"
  7. [1837/1838] I don't want to

    Dinsdag 29 mei 1838 - 's avonds - een hipster pub Het was al erg genoeg dat één van zijn klanten hem meenam naar deze pub omdat hij het eten hier echt moest proeven, die gedeconstrueerde shepherd's pie die ze hier blijkbaar zo fantastisch maakten, want Montague hield er helemaal niet van om naar hipster pubs te gaan. Wat was er mis met een gewone pub en een gewone shepherd's pie? Waarom moest het allemaal nou per se anders en nieuw? Maar goed, de klant was koning en dus zette hij zijn beste glimlach op en liep hij zo naar binnen. Direct tegen Cassidy Kingston aan, wat de avond nog een stuk zuurder maakte. Kijk, hij wist best wel dat zijn broer vond dat hij wat liefde verdiende, hoor, hoewel Montague's mening was dat Hiram degene was die hen in zijn slechte huwelijk had gesleept en dat hij heus dan nog niet recht had op een affaire, want kreeg Montague een affaire?, nee hoor, totaal niet, dus Hiram moest verdomme even niet zo zeuren. En Cassidy Kingston al helemaal, het kind was een snul! Wel lief, hoor, en ze deed het ook wel enigszins keurig als secretaresse (hoewel ze nog steeds niet kon spellen), maar als het aan Montague lag rende hij spontaan de andere kant op. Alleen kon dat niet, want ze stond vlak voor hem en Hiram zou haar nooit zomaar laten gaan. "Hallo," begroette hij haar, terwijl hij zijn gezicht probeerde te dwingen in een luchtige glimlach. "Ik had geen idee dat jij hier ook zou zijn." Ugh, wat zou Hiram nog meer zeggen? Oh ja. "Je ziet er mooi uit vandaag." Hij haatte Hiram. Privé!
  8. Gianna's Plot Reading Guide

    Even though You won't call me by my name While I'm still sitting in your grace Hiram x Jennifer 24 december 1835 Debutantenbal 8.0 Hiram ontmoet Jennifer. 2 december 1836 Blame it on love, what else could it be? Hiram en Jennifer raken verloofd. 22 februari 1837 It's a mindless, 100% mess Hiram en Jennifers huwelijksnacht. Who would always tear me down 'Cause we know it's the easiest thing in the world To be that cynical Montague x Jennifer 18 maart 1837 Het MV heeft een mooie toekomst voor de boeg! Montague neemt Jennifer mee naar een feestje. 13 oktober 1837 Liverpool Rain Montague en Jennifer komen erachter dat Heroine een trucje kan. You're the one Tell me how it feels to be on the outside With your hands on the glass Hiram x Cassidy 22 september 1837 I'm not getting cold until the sun is up Hiram laat Cassidy haar nieuwe werkplek zien. 27 december 1837 We will never lose our home, no matter how far we run Hiram en Cassidy gaan op reis naar Italië. 14 februari 1838 Lavender dreams Hiram en Cassidy hebben een date op valentijnsdag.
  9. Gianna's Plot Reading Guide

    A Million Pieces If it's gonna break me Won't you let me go Thema: De scherven van familiebanden 31 oktober 1835 15+ Of flesh and blood, give it up, go Hiram wordt wakker en ontdekt dat zijn ouders vermoord zijn. 1835 15+ Forgiveness Lucretia heeft een nachtmerrie. Augustus 1837 15+ I must be kind Nadat Hiram zijn been verliest tijdens een ongeluk met een draak, eist Montague dat Hiram zijn been afhakt, zodat ze allebei nog kunnen doen dat ze Hiram zijn. November 1837 15+ I couldn't taste the pain I caused Montague vertelt Lucretia dat hij weet dat ze hun ouders heeft vermoord en Hiram dwingt ze allebei tot een onbreekbare eed.
  10. [1837/1838] We will never lose our home, no matter how far we run

    Ze was het mooiste zo, bedacht Hiram zich stiekem, als er een blos op haar wangen lag en haar ogen groot waren omdat ze zoveel mogelijk probeerde te zien. Hiram hield ervan om mensen nieuwe dingen te laten ontdekken, hij was niet voor niets professor geworden, maar de manier waarop Cassidy verrukt keek was iets heel anders. En dus bestudeerde hij haar meer dan de straten om hen heen. "Dat zouden ze vast ook over Londen denken," lachte Hiram. "We gaan maar naar het tovenaarsgebied." Hij gaf braaf een adres door aan de chauffeur. En nu heb ik een probleem! Want ik heb wat zitten googelen en het gebied dat in de laatste Fantastic Beasts film is genoemd, die ik zelf nog niet heb gezien, overigens, ligt pas in 1860 in Parijs en is in 1830 nog een apart dorp, dus we moeten het allemaal nog even vaag houden. "Nou, ik zal mijn best doen," grinnikte hij naar haar. "Oui is ja, non is nee." En verder ken ik ook geen Frans. De volgende keer gaan ze niet meer naar Parijs, Kelly, dit is ingewikkeld </3 Even later kwamen ze aan bij het juiste adres en Hiram nam Cassidy door een gebouw mee naar binnen, tot ze eindelijk op een soortement van markt terecht kwamen. "Ik denk dat we hier wel goed kunnen slagen," knikte hij naar haar. "Wat wil je eerst kopen? Het vlees?" Hij had nooit boodschappen gedaan, dus eigenlijk had hij geen idee wat je eerst moest kopen.
  11. Sociale Kalender - BW

    Naam feest/evenement: Heroine Churchill's eerste verjaardagsfeest! Wat is het? Heroine Churchill (dochter van Jennifer en Hiram, wettelijk gezien dan. De echte vader is Zachary Davidson) is één jaar oud en dat moet natuurlijk gevierd worden! Organisator: Hiram en Jennifer. Uitgenodigden: - Lucretia & Achilles Augeron - Andromache Moyle - Hector Moyle - Yara & Irwin Foulkes-Davenport - Madeline Rosanvallon - David Appleby - Victoria & Richard Rosanvallon - Clementine Gordon-Lennox - Galahad Graham - Igraine & James Graham - Josephine Cadwgan (maar niet Keane Cadwgan) - Charlemagne Gordon-Lennox - Leroy & Basil Ryder - Eleanora Paget - Henry Paget & Maia de Liedekerken - Happiness & Zachary Davidson - Emily Waterford - Quintius Guyette - Elaine & Daniel Foulkes-Davenport - Celeana & Raphael King + kinderen van uitgenodigden, natuurlijk. Waar: op een vliegend schip boven Liverpool. Op het dek is er een cocktail party, onder dek is een speciale speelruimte voor kinderen die ingericht is met een piratenthema. Vraag overigens maar niet wat Jennifer heeft gedaan met de kapiteinshok. Wanneer: Zaterdag 23 juni 1838, vanaf 1 uur 's middags. Gespeeld? Nee, maar dit is onderdeel van "Ik vind dat we duidelijkere feestjes moeten hebben zodat we de sociale kringen van onze karakters beter kennen!", dus verwacht meer van dit soort feestjes met een duidelijke gastenlijst!
  12. [1837/1838] Lavender dreams

    Hiram lachte verontschuldigend. "Ja, sorry, als ik er zelf niets van snap gaat het uitleggen ook moeilijk he." Misschien moest hij maar eens iemand vinden die het aan hem kon uitleggen en dat hij het dan weer aan Cassidy uitlegde... Of misschien zouden ze wel iemand tegen komen. "Als we geluk hebben komen we een leraar spreukenkunde tegen," voegde hij vrolijk toe. Hij was nog net niet van plan de hele campus af te zoeken voor een leraar... zou de date ook een beetje verpesten. "Ja, het is echt heel knap," glimlachte hij nog en lachte toen even, lieflijk, toen ze het over Brazilië had. "Ja, daar raakt iedereen van in de war! Maar nee, Brazilië en Brasil zijn iets heel anders, Brazilië bestaat echt, maar Brasil is een nepeiland. En de naam van Brazilië komt ook niet van Brasil af, Brasil is Iers en Brazilië is Portugees of Spaans... Volgens mij heeft het iets te maken met de bomen die daar groeien." Hij haalde zijn schouders af. "Zal ik later nog wel eens opzoeken. Maar over Brasil waren er allerlei mythes, met name dat het alleen verscheen als het mist, een beetje zoals Avalon." Alleen dus een stukje groter. Ingewikkeld. Verrast keek hij naar beneden toen ze haar vingers in de zijne vlocht, maar hij glimlachte stralend naar haar. "Jij ook," zei hij en hij stapte voorzichtig naar voren, zodat hij een lok haar uit haar gezicht kon strelen. "Ik wil je alleen maar geven wat je verdient." En eigenlijk zou daar ook een trouwring bij horen, maar dat was natuurlijk heel anders... Hij zou niet hardop toegeven dat hij spijt had van Jennifer, maar... toch.
  13. [1837/1838] We will never lose our home, no matter how far we run

    Ja, de afspraak om wekelijks een uurtje te lezen werd steeds beter en beter, als Cassidy besloot ook wat te gaan bakken. Hij glunderde naar haar, blij dat ze deze afspraak hadden kunnen maken. Blij dat hij haar vaker zou kunnen zien, vooral. "Oh, dat is nog best een goed idee," knikte hij naar haar. "Ik zal er eens over na gaan denken!" Maar niet nu, want nu was hij op reis met Cassidy en wilde hij daar aandacht aan besteden. Thuis zou hij wel weer bezig gaan met het boek, hij had tijd zat. "Inderdaad veel spannender," lachte hij nog over de verhalen. "Hoewel de Bijbel ook wel verhalen heeft, hoor." Samson en Delilah, bijvoorbeeld, of het verhaal over Mozes, of Noah... "Natuurlijk kan dat." Goed, een extra nacht in Parijs, dus. Misschien moest hij een hotelkamer boeken... hoewel het juist wel iets had om met zijn tweeën op het schip te blijven, alsof het hun eigen huisje was, voor een klein moment. Een hotel was dan weer allerlei extra mensen... maar ze zagen wel. Hij kon altijd later nog beslissen. "Nee, nee," beloofde hij voorzichtig, terwijl hij haar moedig toe glimlachte. "Ik beloof dat we veilig beneden komen. Magische liften zijn de meest veilige liften!" Door alle beschermspreuken die er natuurlijk op zaten. En binnen een paar minuten stonden ze dus ook veilig beneden. "Kom, nu hebben we weer vaste grond onder de voeten." Hij duwde de deur voor haar open, ze waren terecht gekomen in de hal voor een magisch pakhuis, waarbij alle goederen naar beneden en naar boven werden verscheept. Vanuit Parijs waren het natuurlijk vooral de typisch Franse goederen: kaas, wijn, maar ook de Franse mode die zo geliefd was. En natuurlijk werd er van alles gelost. Hij wierp maar echter één blik op de goederen, want er was veel te doen buiten, dus leidde hij Cassidy de deur uit. "Even kijken waar we het beste boodschappen kunnen doen..." Hij floot voor een taxi koets, om ze meer naar het centrum te brengen. "Zullen we naar de Franse versie van de Wegisweg gaan of koop je liever bij een dreuzelwinkel je spullen?" Dat wist hij eigenlijk niet eens... Ja, Cassidy was een snul, maar ze was zo omringd door magie dat de Dreuzelwereld toch misschien ook wel raar voor haar was?
  14. [1837/1838] Lavender dreams

    Hiram knikte enthousiast, want dat was zo ongeveer hetzelfde basisprincipe als het vergroten van een kamer. "Nee, het is wel een soort extra ruimte." Fronsend keek hij om zich heen, op zoek naar een manier om het uit te leggen. "Ik weet niet echt hoe het precies werkt," zei hij, terwijl hij zijn schouders ophaalde. "Ik heb nooit Spreuken gestudeerd, maar van wat ik begrijp is het een soort... éénzijdige extra ruimte? Aan deze kant is er extra ruimte, maar als je buiten loopt zie je weer niets extra's... en die magie haalt dat weg?" Hij grijnsde ongemakkelijk. "En hoeveel ruimte... ik zou het niet weten..." Hij fronste naar de muren. "Volgens mij is het wel hoe groter hoe ingewikkelder en hoe preciezer de spreuk moet zijn, dus misschien dat het limiet vooral is hoeveel een mens kan doen." Talent en oefening was behoorlijk belangrijk voor magie. Maar het onderwerp was ietwat ingewikkeld, dus grijnsde Hiram naar Cassidy. "Als alles instort krijg je heel veel voorwerpen die in één kleine kast moeten passen... Dat is vast vervelend." Hij hoopte maar niet dat er ooit wat verkeerd zou gaan... "Ja, studenten ja," knikte hij. "Het staat goed op je CV als student om wat bijbaantjes te hebben, een museum neemt sneller mensen aan die zelf al in een opslagruimte hebben gewerkt." Er waren dus bijna altijd genoeg kandidaten om het werk te doen, meer voor de oefening dan daadwerkelijk voor het geld, helaas. "Nee, geen berg," lachte hij even. "Hij heeft gewoon heel nauwkeurig alles gemeten en het geprobeerd zo op te tekenen dat het precies klopte... Dat is echt moeilijk, dus hij heeft het heel goed gedaan." Hij rolde voorzichtig de kaart weer op en liet hem terugzweven, om een nieuwe te laten verschijnen. "En kijk, dit is een kaart eeuwen geleden getekend, van hoe men dacht dat de wereld er zo uit zag. Sommige landen kloppen niet helemaal, maar wat ik altijd het meest interessante vind zijn de extra eilanden of landen die ze toevoegen." Hij wees naar een klein eiland dat op de kaart ten westen van Ierland lag. "Dat is het zogenaamde eiland Brasil. Het bestaat niet echt, maar men dacht van wel." Dat soort dingen fascineerde hem altijd eindeloos. Hij knipoogde naar Cassidy. "Je zult even moeten wachten," zei hij plagend. "Het ligt in de kassen." En dat lag hier niet zo dicht bij, maar het was de wandeling waard.
  15. IC Buitenwereld Mededelingen

    16 maart 1838 Hiram Churchill en Agnes Augeron verzoeken uw aanwezigheid op de bruiloft van Lucretia Churchill & Achilles Augeron. Vrijdag 6 april 1838, 1 uur 's middags Allerton Hall, Liverpool Familie en vrienden zijn hartelijk uitgenodigd.
×