Jump to content

Bobbie Azarola

Wij voor Witchcraft
  • Content count

    85
  • Joined

  • Last visited

  • Days Won

    3

Bobbie Azarola last won the day on August 14 2017

Bobbie Azarola had the most liked content!

About Bobbie Azarola

OOC Profiel Informatie

  • Naam
    Gianna

Profile Fields

Recent Profile Visitors

262 profile views
  1. [1836/1837] Coming up for air

    "Ew, nee," zei Bobbie, heel subtiel, en ze vertrok haar gezicht, maar laten we eerlijk zijn: als Heaven hetero was geweest, had ze voor geen moment daar iets achter gezocht. Dan zou ze vast iets hebben gelachen van 'ja, haha, mannen zijn vreselijk, maar je kunt niet zonder he' en het daarbij hebben gelaten, alsof er geen andere opties waren en alsof Bobbie niet heel erg graag die andere opties wilde onderzoeken. Bij Heaven. Ja, ze had het meisje net neergestoken, maar hallo, heb je Heaven ooit gezien? "Mannen zijn zo..." Ze maakte een gebaar en wierp even een glimlach toe naar de ietwat verontwaardigde Heler die vast voorstander was van #notallmen. Maar toen was Heaven alweer gezond en konden ze weg en oeps kijk nou. "Nou, als je wel een vriendje had gehad zou ik hem moeten feliciteren," knikte Bobbie terwijl ze iets naar Heaven toe leunde. "Maar ik denk dat ik nu de rest van de wereld kan feliciteren dat ze nog kans maken?" Bobbie trok een wenkbrauw op. "En mezelf, natuurlijk."
  2. [1837/1838] All Directions

    Zondag 25 juni 1837 - 's middags - ergens op de Wegisweg Bobbie hing niet vaak rond op de Wegisweg om willekeurige jongemannen op te pikken, hoor, want ew, jongemannen, en daarbij was dit ook niet echt het doel geweest van vandaag, maar op de één of andere manier was het er toch van gekomen. Nou ja, zou het ervan komen, want op dit moment liep ze nog gewoon rustig over de Wegisweg en toen zag ze plotseling een jongeman in een rolstoel. Bobbie was van nature redelijk nieuwsgierig en dus liep ze op de rolstoel af. "Wat heb je gedaan om daar in geland te zijn?" vroeg ze nieuwsgierig. Het ding zag er een beetje gammel uit, in alle eerlijkheid, dus besloot Bobbie er tegen aan te schoppen om te kijken of hij nog heel bleef. Mag Margaux bepalen. Privé!
  3. [1836/1837] If you're a bird, I'm a bird

    "Ach, op mijn schouder lijkt me wel een handige plek," zei Bobbie redelijk neutraal terwijl ze onnodig een blik wierp op haar eigen schouder, want ze had heus wel in de gaten hoe haar schouders eruit zagen, maar dat was een beetje een theoretisch concept, want schouders waren zo normaal dat ze al snel genegeerd werden als je iemand moest beschrijven. Maakte voor Bobbie weinig uit, een schouder leek gewoon een beetje op een tak en dus kon een vogel er makkelijk op zitten. Beter, waarschijnlijk, dan als ze haar knie uit moest steken of zoiets. "Ooh," floot Bobbie waarderend, terwijl ze Heaven goed bekeek. Het was een prachtige jurk, in een mooie donkerpaarse kleur die het meisje prachtig stond. Het zou haast zonde zijn om die jurk uit te trekken. Bijna. "Je hebt zeker een geweldige smaak." Ze bekeek het meisje uitgebreid en stak toen even haar hand uit om Heaven's ketting te pakken. "Maar ik denk dat je een betere ketting nodig hebt die erbij past. Misschien een parel?" Bobbie hield van meisjes met veel sieraden.
  4. [1836/1837] Coming up for air

    "Uhuh," antwoordde Bobbie Heaven vrolijk. Ja, die vrolijkheid was misschien een tikje ongepast, maar Bobbie hield niet van gepaste emoties, want als je daar rekening mee ging houden, mocht je nooit meer doen wat je wilde en daar was Bobbie een groot voorstander van. Dus ja, soms was ze vrolijk als ze iemand had neergestoken. Was leuk, om mensen neer te steken, plus Heaven was een mooi meisje, dus tadaa. Alles geregeld. "Was wel het plan," knikte ze. "Eén of andere idioot die me lastig aan het vallen was. Maar helaas stond jij in de weg." En dat was sneu, dus om haar medeleven even te tonen leunde ze naar voren en klopte ze even op Heaven's been. "Maar geluk bij een ongeluk, hoor, andes had ik jou nooit ontmoet." En ze knipoogde tevreden naar het meisje. Leuke dag, zo. Terwijl ze wachtte tot de heler klaar was, leunde ze weer achterover tegen de muur aan. "Heb je een vriendje?"
  5. [1836/1837] If you're a bird, I'm a bird

    Ach, ja, Heaven's haar... Bobbie had wel kunnen concluderen dat Heaven veel om haar uiterlijk gaf, maar dat had ze nooit als iets slechts gezien. Sommige mensen vonden ijdelheid een zonde, maar met wat Bobbie allemaal deed, kon ze moeilijk gaan klagen over dat één meisje toevallig wat meer om haar haren gaf dan mensen goedkeurden. En het was niet alsof Bobbie niet ijdel was. Niet op de manier dat ze zichzelf in een moeilijke jurk hees met gigantische hakken, maar mensen gaven om uiterlijk en Bobbie ook. "Inderdaad," knikte ze naar Heaven, met een vage hint naar een glimlach op haar lippen. "Hoe groter, hoe beter. Maar ik denk dat op mijn hoofd misschien niet zo'n goed idee is." Ze wierp een blik over Heaven's lichaam. "Die jurk staat je mooi. Heb je al een nieuwe jurk uitgekozen als goedmakertje?" Voor die ene keer dat Bobbie Heaven had neergestoken, weet je nog.
  6. [1836/1837] If you're a bird, I'm a bird

    Bobbie was het in ieder geval niet die dit feestje had georganiseerd. Ze hield niet zo van feestjes organiseren, dat was toch op de één of andere manier een verantwoordelijkheid en als Bobbie ergens van hield was het zich onverantwoordelijk gedragen, dus feestjes organiseren, ew, nee. Op feestjes verschijnen als gast, al dan uitgenodigd of niet, ja, dat was yay, ja. Of wat het antoniem van ew dan maar is. Lekker? Vindt Margaux vast een leuk idee <3 Ik zou moeten zeggen lekker idee. Bobbie was niet degene op wie er een vogel landde, niet dat ik tegen het idee ben dat er een vogel op haar hoofd landt, hoor, maar anders moet Margaux uitleggen waarom Heaven zo vrolijk was tegen iemand die ze vooral kende van die keer dat Bobbie haar neerstak, dus kijk, ik ben lief! Maar Bobbie had er wel naast gestaan en toen ze de bekende stem hoorde (als je iemand neersteekt onthoud je over het algemeen hun stem, en deze post is zo slecht, sorry babe) draaide ze zich richting de twee om. "Wil je ook een vogel op je hoofd?" vroeg ze Heaven lief. "Kunnen we vast wel regelen!"
  7. [1836/1837] Coming up for air

    Goed, dat werd dus geld sturen. Nou, prima, hoeveel was deze jurk eigenlijk waard? Ze wierp een schattende blik op het kleed, maar Bobbie was niet zo goed in dat soort dingen inschatten. Ach, ze zou wel twintig galjoenen overmaken, dan kwam het vast wel goed. Konden de kosten van het ziekenhuis er vast ook vanaf. "Bobbie," zei ze, maar toen ging Heaven er bijna vandoor en ho. "Laat me je nou helpen," zuchtte ze en ze sloeg haar arm ietsjes steviger om Heaven heen. "Kom, ik meld je hier wel aan." En een tripje naar de receptioniste en dan de heler verder en Heaven zat op een ziekenhuisbed. "Klein ongelukje," vertelde Bobbie de heler, terwijl hij bezig was. "Ik schoot uit met mijn mes, heel tragisch."
  8. [1836/1837] Coming up for air

    "Ach, wat is lastig," zei Bobbie, want ja, wat was lastig? Zij had Heaven neergestoken, dus het minste wat ze kon doen was haar levend houden en eh... een nieuwe jurk kopen? Het was namelijk niet de bedoeling geweest om Heaven neer te steken, dus het was wel zo vriendelijk. "Wat heb je het liefste, dat ik je geld stuur, of dat ik je gewoon een jurk stuur..." was niet aan te raden, het enige wat Bobbie wist van jurken was hoe je ze het snelste uit kreeg (kapotscheuren), "of wil je... samen winkelen?" Alsjeblieft niet. Want echt, het enige wat ze met jurken te maken wilde hebben was ze waarderen op andere mensen. "Ah, hier zijn we!" En Bobbie begeleidde Heaven naar binnen. "Wat is je naam eigenlijk?"
  9. [1836/1837] Coming up for air

    "Nah," zei Bobbie, met niet eens meer zelfverzekerheid dat ze voelde, want het kwam vast wel goed. Ja, ze bloedde een beetje, maar Bobbie gooide er wat spreuken tegenaan, en ook nog wat die het waarschijnlijk minder pijnlijk zou voelen, kijk, ze was hartstikke aardig, waarom hadden mensen zo'n hekel aan haar, ze begreep er echt niets van, en zo kwam het vast niet dat ze leeg zou bloeden. Tadaa. "Kom maar weer," zei ze en ze hees Heaven overeind zodat ze verder konden zwalken. "Zeg, wil je eigenlijk dat ik je een nieuwe jurk koop?" Want dat was van belang nu.
  10. Gezocht: een wees

    Voor een totaal niet verdacht plot zoekt Bobbie een wees om te adopteren. Mag elke leeftijd zijn (maar wel jonger dan zij), mag zelfs elk geslacht zijn. Mag zelfs nog wel ouders hebben, maar die niet leuk vinden. Verder is dit totaal niet verdacht. Absoluut niet. Hoe kom je erbij.
  11. SHOUT!

    Ga ik weer met een test, sorry <3
  12. [1836/1837] Coming up for air

    "Een paar keer," antwoordde Bobbie rustig. Ja, dat kreeg je ervan als je haar beroep deed, dan werd je vanzelf een paar keer neergestoken. Voor de lol en zo. Nu moest Bobbie toegeven dat ze zich ook daadwerkelijk één keer voor de lol had laten neersteken, want ze had graag ~willen weten hoe het voelde~. Dom idee, maar met veel gevloek, getier en minimale schade was het uiteindelijk wel allemaal opgelost. "Maar ik moet toegeven, nooit daar." Ze knikte naar Heaven's buik. "Eigenlijk zouden we iets aan dat bloeden moeten doen..." Een beetje eerste hulp en zo, voordat het meisje leegbloedde en de helers niets meer konden doen. En dan vonden mensen dat Bobbie niet genereus was. "Hier, ga even zitten?" Ze duwde Heaven neer op een willekeurig bankje en trok de delen van haar jurk weg bij haar buik. "Oh jee, wat een rotzooi," floot ze even. "Was het een dure jurk? Hij stond je wel goed." Ja, ga vooral even met haar flirten, Bobbie.
  13. [1836/1837] Coming up for air

    Nou, het voordeel van in dit meisje steken was blijkbaar wel dat de man er vandoor was gegaan, waarschijnlijk wilde hij nergens de schuld van krijgen, lafaard, en dus hoefde Bobbie even niet om haar eigen leven te vrezen en meer om dit knappe meisje. Ja, Bobbie keek wel even naar haar mogelijke slachtoffer om te kijken of ze de moeite van het redden waard was, oké. Er waren nooit genoeg knappe meisjes op de wereld, dus zuchtte Bobbie even en probeerde ze maar een beetje vriendelijker te kijken. "Ik moest me verdedigen," zei ze rustig, ook al was degene tegen wie ze zich moest verdedigen er allang vandoor. "Kom maar," zei ze en ze gebaarde dat het meisje haar arm om haar heen kon slaan. "Ik zal je wel helpen, want zo'n vreselijk persoon ben ik nou ook weer niet." Bobbie, we hebben net nog vastgesteld dat Heaven spuuglelijk zou zijn, je haar zo zou laten liggen. "Ben je al eens vaker neergestoken of is dit je eerste keer?" vroeg Bobbie ter conversatie.
  14. [1836/1837][EN]Freaks are good business

    Consuelo was ambitious, but she was slowly starting to get on Bobbie's nerves. Did she have any idea how difficult it was to already find someone like Rye? Someone with antlers on his head, that didn't fall off after a moment, because they were real. If she asked for Bobbie's opinion, the woman should be pleased she would be able to find something. Just for that, Bobbie would be certain to go a little above her usual asking price. "Are antlers not special enough for you?" she asked, a little sarcastic. "But I'm sure you'll manage to teach him a fun trick. Have them throw tomatoes at him to see which he can puncture with his antlers, for all I care about." She made a dismissive gesture. Just in time for one of her employees to run into the room. "We have a bit of a..." His eyes darted to Consuelo. "Situation." "I have to step out for a moment," Bobbie said, pasting a calm smile on her face, while she waved her employee off. "Either wait in the hall, or I'll close the door and you'll stay here for just a moment, until we return. You should be safe, but..." She eyed Rye. "Keep your wand close and don't come near the other cage." And then she disappeared out of the door, closing it behind her when Consuelo told her she wanted to stay.
  15. [1836/1837] Coming up for air

    Zaterdag 25 februari 1836 - 's avonds laat - ergens in de buurt van de cafés "Ugh!" Bobbie was niet vaak chagrijnig, over het algemeen was ze heel goed in het leven nemen zoals het gewoon maar kwam, maar de laatste tijd leek alles haar tegen te zitten en dus had ze er af en toe genoeg van en dus had ze nu ruzie gemaakt met één of andere man en die man had een mes op haar getrokken en dus had Bobbie met behulp van de scherpe kant van haar wandelstok (die alleen magisch tevoorschijn kwam) met hem af willen rekenen, maar plotseling was er ineens een meisje langs gehuppeld en dus had Bobbie geheel toevallig haar neer gestoken. Oeps. "Waarom liep je dan ook in de weg?" snauwde ze naar haar. Ah, dat bloedde. "Kun je zelf naar het ziekenhuis of moet ik je handje vasthouden?" Voor @Heaven Priest
×