Jump to content

Bobbie Azarola

Wij voor Witchcraft
  • Content count

    99
  • Joined

  • Last visited

  • Days Won

    3

Bobbie Azarola last won the day on August 14 2017

Bobbie Azarola had the most liked content!

About Bobbie Azarola

OOC Profiel Informatie

  • Naam
    Gianna

Profile Fields

Recent Profile Visitors

320 profile views
  1. Bobbie werd graag gemist. Oké, niet helemaal, ze werd graag gemist op de manier waarop het haar geen problemen veroorzaakte als ze werd gemist. Ze werd graag gemist op een manier van 'Kom nu bij me', en niet 'kom altijd bij me, blijf bij me, slaap niet met andere mensen, denk alleen aan mij en mij en mij'. Sorry, Heaven, ze was niet de juiste persoon om het gat in je hart op te vullen, maar gelukkig vroeg Heaven daar ook niet naar en dus liet Bobbie zich gewillig naast Heaven op de bank zakken en trok ze haar benen op scoot. "Ja, wat een verspilling van jouw tijd," zuchtte Bobbie zachtjes, terwijl ze haar hand onder Heaven's rok liet glijden, gewoon om haar zachtjes te kunnen strelen over haar been. "Mannen zijn altijd zo zelfzuchtig en jij verdient iemand die alleen maar aan jouw behoeften denkt." Haar hand schoof ietsjes hoger. Sorry, hoor.
  2. [1836/1837] If you're a bird, I'm a bird

    "Ach, zo betrouwbaar als het hele mannelijke geslacht," grijnsde Bobbie. Oh, ze had niets tegen mannen hoor, vond ze best leuk, alleen niet om te slapen en niet om tegenop te boksen als het ging om met meisjes flirten, want Bobbie hield gewoon van winnen. En van een andere vrouw verliezen kon ze nog wel hebben, desnoods kon ze met de winnaar gaan flirten en dan was alles weer goed, maar mannen waren zo... ingewikkeld daarvoor. "Natuurlijk zijn ze mooi," glimlachte ze terwijl ze Heaven's hand vastpakte en haar naar de uitgang begon te leiden. "Alleen het mooiste voor het allermooiste meisje." Bobbie en Heaven uitgeschreven!
  3. Zevenendertig. Bobbie trok haar wenkbrauwen op terwijl ze een beetje melk en wat suiker in haar kopje roerde en zich nestelde in haar favoriete stoel. Zevenendertig. "Moet er best fris uitzien als hij kan doen alsof hij veel jonger is..." Tja, op zich was leeftijd ook maar een getal, hoeveel ouder was ze dan Heaven, tien jaar misschien? En die man was dus weer zo'n acht jaar ouder dan Bobbie... het kon erger. Ze was zelf ook wel eens met iemand ouder naar bed geweest. "Nee, dat is niet normaal," zei ze, terwijl ze met haar toverstok zwaaide. "Cake?" Een bord met plakjes cake erop kwamen netjes aangezweefd, gevolgd door schoteltjes en vorkjes. "Dus eigenlijk ging hij alleen met jou naar bed omdat hij je moeder wilde? Wat een klootzak." Bobbie zou liegen als ze nu ontkende dat ze wel benieuwd was naar Heaven's moeder... Hallo, kijk maar naar Heaven, hoe mooi moest die moeder dan wel niet zijn? "Je verdient zoveel beter." Kusje erop om het beter te maken?
  4. [1837/1838] All Directions

    Wauw, een vloek! Bobbie trok haar wenkbrauwen op en boog zich naar voren, alsof er iets aan Noah's benen te zien was dat op de vloek wees. "Ik heb nog nooit iemand gezien die is vervloekt," zei ze vrolijk, want eh... ja, dat was iets om vrolijk over te zijn, toch? Tenminste voor haar wel, het was in ieder geval niet saai en was dat niet het meest belangrijke van allemaal? "Wat voor vloek is het?" Was het echt permanent? Wat vonden de helers er van? "Nee, weet ik," zei Bobbie terwijl ze haar schouders ophaalde. "Zeg, waar zijn je ouders eigenlijk?" Straks was Noah een wees! Oh, Bobbie hield van wezen. Ze waren tragisch, oké?
  5. Gianna's Plot Reading Guide

    Tempation & Salvation Went to my the heart but my heart was empty Went to the ground but the road was long Bobbie x Heaven 25 februari 1837 Coming up for air Bobbie ontmoet Heaven, steekt haar neer en zoent haar dan. 1 mei 1837 If you're a bird, I'm a bird Bobbie belooft Heaven veel sieraden. 9 september 1837 Darling, darling doesn't have a problem lying to herself Bobbie luistert naar Heaven.
  6. [1836/1837] If you're a bird, I'm a bird

    "Ik weet wel een mannetje om snel aan wat kettingen te komen," zei Bobbie luchtig, want zoiets als het niet hebben van juwelen mocht geen probleem zijn wat dit betrof, toch? Ja, op zich was er altijd wel wat achtergebleven in haar appartement, maar ze wist niet hoe dol Heaven erop zou zijn als Bobbie haar liet rondlopen in de sieraden die haar exen ooit hadden gedragen. Dan was het beter om gewoon met een nieuw, schoon blad te beginnen. Die sieraden kon ze altijd nog verkopen, als ze ooit de moeite nam. Of uitdelen op straat, of zo, je wist maar nooit waar ze zin in had. Ze had eens een hele geldbuidel uit het raam gegooid toen ze zich verveelde. "Ah, ja." Bobbie dronk snel haar glas leeg en glimlachte naar Heaven. "Hier of bij mij?" Ze wuifde met haar toverstok. "Zoals ik al zei, ik weet wel een mannetje voor een paar sieraden..."
  7. [1836/1837] Coming up for air

    Goed, Bobbie moest vaker mooie meisjes neersteken, als het een goede manier was om ze in bed te krijgen. Ze glimlachte naar Heaven, vlocht haar vingers in die van haar en begeleidde haar inderdaad toen naar het appartement. En daar hadden ze seks, maar dat kan Margaux niet schrijven, dus topic ten einde <3
  8. Bobbie gaf op haar manier heus wel om Heaven. Oftewel, ze vond Heaven leuk om tijd mee door te brengen, en ze zag het meisje graag, en hoorde je echt iemand op een andere manier leuk te vinden? Ze was wel eens verliefd geweest, maar dat liep eigenlijk nooit goed af, iets over dat de maatschappij het niet zo leuk vond als twee vrouwen elkaar mochten, raar he, en sindsdien had ze dat eigenlijk zoveel mogelijk weggeduwd. Gewoon seks met mooie meisjes was veel leuker. Ook al moest je soms dan naar gedoe luisteren over hun ex. "Ew," zei ze, niet helemaal met volle aandacht, terwijl ze tegelijkertijd voor hen allebei koffie inschonk (ze wist niet of Heaven koffie dronk, maar ze deed het er maar mee). "Dat is vies." Oké, ja, ze zou het ook raar vinden als één van haar exen ineens naar bed ging met haar moeder, maar dat was ook omdat haar moeder helemaal niet van vrouwen hield. "Hoe oud is die vent dan, eigenlijk?" No judgment. Most of the time.
  9. [1837/1838] All Directions

    Tja, hij had dus inderdaad niet zoveel geld zoals Bobbie al had verwacht. Wel een beetje sneu, hoor, dat iemand die in een rolstoel zat ook nog eens arm moest zijn, alsof je had meegespeeld met de loterij en alleen maar geld had verloren en niet had gewonnen. "Ik ben gewoon nieuwsgierig," zei ze, terwijl ze haar schouders ophaalde en hem nog eens bekeek. Hij kon dus blijkbaar helemaal niet lopen, maar had nog wel gevoel in zijn benen. "Raar," zei Bobbie en ze trok even haar wenkbrauwen omhoog terwijl ze zijn opmerking dat het niet nodig was negeerde. Zij wilde het en dus was het wel nodig, tadaa. "Wat zeggen de helers ervan, dan? Of ben je zo arm dat je zelfs niet naar een heler toe kunt?" Ze was zo vriendelijk om haar zakken door te zoeken en een knoet te vinden, die ze zijn kant op gooide. "Vangen."
  10. [1836/1837] If you're a bird, I'm a bird

    "Ik vind jou boeiend om over te praten," zei Bobbie, terwijl ze luchtig haar schouders ophaalde. Ja, het was toch zo? Heaven was prachtig, een wonder en Bobbie wilde heel graag met haar naar bed, en dan zou ze niet over Heaven praten? Alsjeblieft, zeg. "Met mij gaat het goed hoor, niets bijzonders." Ze had een goede deal gesloten vandaag en dus weer wat geld over in haar net-zo-goed als bodemloze put, dus ja. "Ik kan me overigens niet voorstellen dat iets jou niet goed staat," glimlachte ze. "Maar ik wil het wel uittesten, hoor? Een gouden ketting, een zilveren ketting... En natuurlijk niets anders, anders is het afleidend."
  11. That's what friends are for [1837]

    "Vind je?" vroeg Bobbie, enigszins nieuwsgierig, terwijl ze de stoel naast Johanna naar achteren trok en erin plofte. Ze wierp een blik op Johanna's kind, baby's waren altijd... interessant en niet altijd op een positieve manier maar deze sliep nog en was dus op zich wel redelijk schattig. "Waardoor vind je jezelf een mislukking?" ging ze verder. "Is het dat je betrapt werd voor moord, of zwanger werd van dat," ze tikte met haar voet tegen de koets, "of omdat je nog steeds in Schotland zit?" Ze snoof even. "Er stinkt hier iets." Wat was het dat zo penetrant rook? Oh, het feit dat niemand hier in bad ging, waarschijnlijk. "Dus, heb je al genoeg gehad van je zelfmedelijden of nah?"
  12. [1836/1837] Coming up for air

    Nee, het was inderdaad niet subtiel, maar Bobbie lachte hartelijk want dit was niet het enige onsubtiele meisje dat ze ooit had leren kennen en ze vond het leuk. Ze vond het sowieso leuk als mensen eerlijk waren over wat ze wilden, wanneer ze het wilden, hoe ze het wilden, zelfs als dat iets anders was wat Bobbie wilde. Ze geloofde erg in persoonlijke vrijheid. Ja, jongens, de persoon die weerwolven en vampieren in kooien stopt is een groot voorstander van persoonlijke vrijheid. Maar ze was ook een groot voorstander van kapitalisme en dat andere over dat sterke mensen beter zijn dan zwakke mensen. Ik verpest mijn eigen post even maar ik kom niet op de juiste woorden! NATURAL SELECTION! Oké, ja, goed, deze post wordt niets meer, dus laten we maar over gaan op dat Bobbie nog wat meer voren leunde, een lok van Heaven's prachtige haar uit haar gezicht duwde en toen haar lippen even op die van Heaven plaatste. "Ik heb een appartement even verderop," stelde ze achteloos voor.
  13. [1836/1837] If you're a bird, I'm a bird

    Bobbie trok even haar wenkbrauw op want zij vond parels dus wel mooi, maar hey, als Heaven dat niet vond ging Bobbie daar niet tegen in protest. In principe maakte deze hele discussie haar moerweinig uit, is dat een woord, denk het niet, het enige wat ze wilde was dat Heaven een nieuwe ketting kreeg en als de jongedame geen parel wilde, dan niet. "Een edelsteen dan," glimlachte Bobbie, terwijl ze de ketting weer terug naar Heaven's nek liet glijden. "Wat dacht je van een saffier?" In een mooie paarse kleur, natuurlijk, het liefste precies de tint van Heaven's jurk. "Houd je meer van goud of van zilver?" Hoewel ze goud niet zo heel mooi vond combineren met paars... misschien witgoud? Nou ja, Heaven had vast meer smaak dan Bobbie wat dat betrof, dus ze zou het haar allemaal laten uitzoeken. Voor een nieuw cadeautje. Voor eh... Heaven's verjaardag, wanneer dat ook zou zijn. Maakte weinig uit, toch?
  14. [1837/1838] All Directions

    Wauw, een ritueel. Bobbie trok vol interesse haar wenkbrauwen op, want ze had wel eens van rituelen gehoord, natuurlijk wel, waar had Bobbie niet van gehoord, maar ze had ten eerste nog nooit aan een ritueel meegewerkt en ten tweede kende ze ook niemand die dat had gedaan en ten derde al helemaal niemand die erdoor niet meer kon lopen. "Wauw, nu voel je je vast dom he?" grijnsde ze naar Noah, terwijl ze nog een keer tegen zijn rolstoel schopte. Dit keer gewoon omdat ergens tegen aan schoppen leuk was. "Bobbie," stelde ze zichzelf voor, zonder aan haar achternaam te denken, want hey, hij had die van hem ook niet genoemd. "Dus, ik ga er vanuit dat je ook geen nieuwe rolstoel kan betalen? Het ding ziet er niet uit, hoor." Want een rolstoel hoorde natuurlijk modieus te zijn. "En kun je helemaal niet meer lopen of maar een beetje?" Eigenlijk was ze benieuwd of hij helemaal geen gevoel meer had in zijn benen, dus schopte ze er tegen aan. Nee, grapje, ze pakte alleen haar wandelstok en porde daarmee in zijn rechterknie.
  15. [1836/1837] Coming up for air

    "Ew, nee," zei Bobbie, heel subtiel, en ze vertrok haar gezicht, maar laten we eerlijk zijn: als Heaven hetero was geweest, had ze voor geen moment daar iets achter gezocht. Dan zou ze vast iets hebben gelachen van 'ja, haha, mannen zijn vreselijk, maar je kunt niet zonder he' en het daarbij hebben gelaten, alsof er geen andere opties waren en alsof Bobbie niet heel erg graag die andere opties wilde onderzoeken. Bij Heaven. Ja, ze had het meisje net neergestoken, maar hallo, heb je Heaven ooit gezien? "Mannen zijn zo..." Ze maakte een gebaar en wierp even een glimlach toe naar de ietwat verontwaardigde Heler die vast voorstander was van #notallmen. Maar toen was Heaven alweer gezond en konden ze weg en oeps kijk nou. "Nou, als je wel een vriendje had gehad zou ik hem moeten feliciteren," knikte Bobbie terwijl ze iets naar Heaven toe leunde. "Maar ik denk dat ik nu de rest van de wereld kan feliciteren dat ze nog kans maken?" Bobbie trok een wenkbrauw op. "En mezelf, natuurlijk."
×