Jump to content

Hawk Dickson

Huffelpuf Zevendejaars
  • Content count

    274
  • Joined

  • Last visited

  • Days Won

    11

Hawk Dickson last won the day on January 21

Hawk Dickson had the most liked content!

About Hawk Dickson

  • Rank
    Gucking horrivke dickfuck

OOC Profiel Informatie

  • Membergroups
    MV, IC KO
  • Naam
    Gianna

Profile Fields

Recent Profile Visitors

993 profile views
  1. [1838/1839] #4 Butterfly & Hawk

    Ze wist niet waar ze was, nou, dat was dan weer typisch, he? Titiana liep altijd maar rond alsof dit haar kasteel was, haar koninkrijk, en de rest had zich er maar naar te schikken. Dat ze het bij hem deed was één ding, want hij luisterde toch voor geen meter, maar dat ze het bij zijn familie deed?! ... Nou ja, eigenlijk had hij zelf nooit bedacht dat Butterfly best wel een goede babysitter kon zijn. Ze was dan wel vervelend, maar op een manier dat alle vrouwen vervelend waren, en ze was tenminste wel een Dickson. Je moest gewoon alleen die schelle stem negeren. "Waarom zou ik de eerste keus zijn?" vroeg hij, half verontwaardigd, half verbaasd. "Ik heb belangrijke dingen te doen!" Butterfly natuurlijk niet, dat kreeg je gewoon als je een vrouw was, dan waren alle dingen minder belangrijk dan voor kinderen zorgen. "Hoe lang blijft ze weg?" Had ze vast ook niet gezegd, maar dat was niet zijn probleem. "Heb je hem al eten gegeven?" Dat eh... was rond deze tijd, toch?
  2. [1837/1838][15+] Fool in the light

    Hm, een leraar... Hawk had op zich enigszins een gezonde portie vrees voor autoriteit ingedreund moeten krijgen, maar zijn vader had wel op meerdere punten gefaald en dit was er één van. Ja, je kon braaf alles doen wat een leraar van je wilde en je er goed over voelen, of je kon doen wat jij wilde en oh, voelde dat net niet wat beter? En als je wat dat betrof al niet aan leraren wilde denken, wat hadden ze verder nog voor nut? Het enige wat Hawk ervan wilde was goede cijfers. Of er mee naar bed gaan, was ook leuk. "Ja!" zei hij enthousiast. "Wat dacht je van Astoria? Die zit toch altijd in de kerkers en ze lijkt me wel het type dat haar mond houdt." Daarover gesproken, hij stapte even op de hand van de jongen die Chase nog niet niet in stukken had vervloekt. "Niets zeggen," eiste hij. "Anders doen we dit nog een keer met je en je vriendinnetje."
  3. [1838/1839] #4 Butterfly & Hawk

    Dinsdag 11 december 1838 - 's avonds - Hawks appartement Hawk was eigenlijk niet heel erg dol op zijn appartement in Zweinstein. Hij woonde er alleen met Titiana, die altijd chagrijnig was, en Lion, die veel huilde, en een hele stapel kussens in vreselijke kleuren, dus het allerliefste was hij ergens anders. In de leerlingenkamer, of bij Chase, of in de gymzaal, of gewoon waar het dan ook veel gezelliger was en dat was in alle eerlijkheid weinig in de bibliotheek, maar ach, het was zijn laatste jaar, dus dat maakte niets uit, toch? In ieder geval, hij kon zijn appartement zoveel ontwijken als hij wilde (wat volgens Titiana vast nooit genoeg was), soms moest hij er wel heen om zijn boeken te dumpen of wat dan ook, dus dat was wat hij vandaag kwam doen. "Hey," mompelde hij, alvast chagrijnig omdat zij vast chagrijnig was, toen hij een figuur op de bank zag zitten, met Lion op schoot. Hij sloft door naar zijn slaapkamer en slofte vervolgens weer terug, want huh, sinds wanneer had Titiana haar haren blond geverfd? Oh kijk, het was zijn nichtje, niet zijn vrouw. "Wat doe jij hier?" vroeg hij, met een frons. "Waar is Titiana?" Maakte het hem veel uit? Eh, eigenlijk niet. Privé!
  4. [1837/1838][15+] Fool in the light

    Ergens wist Hawk dat hij zich niet zo goed zou moeten voelen, nu hij zijn slachtoffer zo in elkaar zag storten, maar het was gewoon fascinerend om te aanschouwen, niet waar? Die kreten die ze maakten, de manier waarop hun ledematen heen en weer schudden... Hij kreeg er spijt van dat hij het meisje niet had geraakt, eigenlijk. Misschien moesten ze wisselen en het nog een keer proberen, voor de zekerheid? "Nah," zei Hawk, terwijl hij zijn schouders optrok. "Zo'n klein vloekje... Waarom doen we het niet nog een keer? Dit keer neem ik het meisje wel." En woeps, hij wachtte niet op Chase voor hij de spreuk weer uitsprak.
  5. [1838/1839] Shoot me down, but I won't fall

    Waarom konden niet alle meisjes zo makkelijk zijn? Ja, oké, ze was nog niet naakt en blah blah, maar ze had hem niet afgewezen, had geen drankje in zijn gezicht gegooid, had niet met haar ogen gerold of op welke wijze ook laten weten dat ze geen aandacht van hem wilde. In tegendeel, ze keek hem met grote ogen aan, heel vriendelijk, alsof ze daadwerkelijk blij was met de aandacht die hij haar gaf. Goed zo, dat verdiende hij. "Oh, geen probleem," zei hij luchtig. Hij gebaarde met zijn handen en er kwam een dienblad aanvliegen, met verschillende drankjes. "Wil je wat drinken?" Het waren drankjes met veel alcohol erin, want dat werkte het beste, niet waar? "Ik denk trouwens dat die jurk leuker zou staan op de vloer van mijn slaapkamer," knipoogde hij.
  6. [1837/1838][15+] Fool in the light

    Kijk, daarom was hij dus bevriend met Chase Bennett, omdat die de beste ideeën had. Natuurlijk hoefden ze het niet te doen bij iemand die het wilde doen! Niet eens bij iemand die ervan wist, als je die grens eenmaal overstak, dus waarom niet een beetje plagen en een beetje de grenzen opzoeken? Wat was het ergste dat er kon gebeuren, nou eenmaal! Hij knikte dus waarderend naar Chase, want hardop een compliment geven was zo onderhand niet genoeg #nohomo, en met zijn toverstok in de aanslag sloop hij door de gang heen. "Die twee!" knikte hij, naar twee eerstejaars die vrolijk met elkaar stonden te babbelen. "Jij het meisje, ik de jongen?" Was hij niet lief dat hij het vrouwelijke geslacht aan Chase overliet? "Drie, twee, één..."
  7. [1837/1838][15+] Fool in the light

    Oh, er waren vast mensen die het niet aankonden, maar Hawk was wel wat gewend. Hoe kon het ook anders, met vier broers en heel wat neven en een familie die meer van je eiste, telkens meer, loop gewoon door, het komt vanzelf wel goed, het gaat vanzelf wel goed. Oh, was je arm toch gebroken? Man, zeur niet zo, we gaan al naar de heler. Nee, je krijgt geen pijnstillers, pijnstillers maken je enkel zwak en wie wil er nou zwak zijn? Nee, pijn maakt je scherp. En dit ook, deze pijn. Nou ja, niet in het begin, in het begin was het altijd verdovend, alsof je ineens onder water werd geduwd en je longen om hulp schreeuwden en je moest vechten voor elke ademteug, maar daarna kickte de adrenaline in, leek het alsof de tijd trager ging en toen het voorbij was, wenste hij haast dat het terug zou komen. "Ach, er zijn altijd mietjes," zuchtte Hawk, terwijl hij even wapperde met zijn hand. "Zullen we iemand anders gaan zoeken die het wilt doen?" Ja, ja, ze waren nog niet helemaal klaar met hun workout, maar ach, kon over een uurtje wel weer verder. Huiswerk was minder belangrijk, niet waar?
  8. Maandag 20 september 1838 - 's avonds - Hawks appartement tijdens dit feestje Kon je het geloven dat er nog meisjes in Huffelpuf zaten waar Hawk niet mee naar bed was gegaan?! Oké, oké, dat waren er vast wel een hoop, als je erover nadacht was Huffelpuf eigenlijk ontzettend preuts, maar in dit geval ging het specifiek om ene Rebecca Haddock, die vooral Hawks slachtoffer was vandaag omdat ze naar zijn feestje was gekomen en ze hem vandaag nog niet had afgewezen. "Mag ik zeggen," zei hij, terwijl hij ineens naast haar opdook en haar een glas drank in de handen drukte, "dat je er goed uitziet vandaag?" Hij knipoogde naar haar en liet nadrukkelijk een blik over haar lichaam glijden. "Is dat een nieuwe jurk? Staat je goed." Privé!
  9. Sociale Kalender - ZW

    Naam feest/evenement: Lion's verjaardagsfeest! Wat is het? Een 'mijn zoon is 1 jaar oud geworden maar eigenlijk is dit een excuus om een feestje te geven om te vieren dat het schooljaar weer is begonnen!' Organisator: Hawk Dickson, zonder Titiana. Lion is overigens wel aanwezig, want eh, hij moet toch enigszins doen alsof dit feest voor Lion is? Uitgenodigden: Ant Dickson Austin Davidson Aviana Fox Ayden March Blanche Ingram Chase Bennett Claude Bennett Elise Stonetree Ethel Maclise Henry Paget Jude Foulkes-Davenport Nathan Lockwood Ovid de Haviland Rebecca Haddock Rebecca Thwaite Richard Ingram Sara Saint Tabitha Fox Ted Wellesley Maar hij doet er niet moeilijk over als je niet bent uitgenodigd, maar wel komt opdagen. Zolang je maar geen nerd bent. Waar: Het appartement van Hawk en Titiana. Wanneer: Maandag 20 september 1838 Gespeeld? Nee, behalve als men het graag wil! Maar ook op Zweinstein moeten er feesten worden georganiseerd voor de sociale kalender.
  10. [1837/1838] Hate Date

    Aardige dingen zeggen?! Waar sloeg dat nou weer op! Dat hoefde toch niet meer? Ze waren al getrouwd en getrouwde mensen zeiden nooit wat aardigs tegen elkaar. Dat deed je als je een meisje nog je bed in probeerde te praten, dan moest je lief doen. En deed ze het eenmaal, dan was ze een slet en hoefde je er geen moeite meer in te stoppen, want het was al gebeurd! Echt hoor, moest hij dat soort dingen nog aan Titiana leren? "Maar we zijn al getrouwd!" protesteerde hij dus zwakjes. "Waarom moet het dan nog?" Echt hoor, zo ingewikkeld. "Maar goed, oké, vooruit," zei hij, met een diepe zucht, terwijl hij zijn schouders ophaalde. "Je ziet er leuk uit vandaag, is het nou goed?" Vrouwen.
  11. [1837/1838][15+] Fool in the light

    Nee he, vond Hawk eigenlijk ook, dat het helemaal geen uitdaging was! Het was vast heel makkelijk. Ja, oké, hij had de spreuk nog niet op zichzelf uitgeprobeerd, hij had het wel gezien en zijn oudere broer had hem de spreuk geleerd, want daar waren oudere broers voor, maar het deed vast niet al te veel zeer. Mensen waren gewoon niets waard, eigenlijk, en Hawk kon het zoals altijd beter. "Pff, ik denk dat Ant het niet durft," grijnsde hij naar Chase, want Ant was gewoon een sukkel. En zijn beste vriend na Chase, hoor, eerlijk waar. "Leadley is ook zo'n sukkel, die kan niet eens lopen." Echt een karaktergebrek. "Oké, komt ie!" En hij mompelde snel de spreuk, die Chase recht in zijn borst raakte. Dit was leuk.
  12. Donderdag 6 september 1838 - 's nachts - na een feestje Misschien was een donderdag niet per se de slimste dag om een feestje te geven als je de volgende dag nog lessen had, maar ach, elke keer op vrijdag en zaterdag feesten werd ook weer zo saai en je moest een beetje afwisseling hebben om de eerste schoolweek door te komen, dus waarom niet eens een keer op donderdag? En het was een leuk feestje geweest, hoor, met veel drankspelletjes en zoenpartijtjes en een paar ruzies, maar maakte de sfeer eigenlijk alleen maar leuker, een beetje op elkaar inbeuken om je frustratie te uiten, en voor je het wist was het feestje alweer voorbij en spookte je over de gangen rond, nog niet helemaal in staat om toe te geven dat je gewoon naar bed moest om nog een paar uur slaap te hebben voordat je met een kater aan het ontbijt moest zitten, nog niet helemaal in staat om je vrienden vaarwel te zeggen en eenzaam de trappen op te klimmen. Dus in plaats daarvan dreven ze de Grote Zaal in. Het was te laat om zich zorgen te maken dat er iemand nog over de gangen liep en daarbij was de hele groep ook veel te dronken om zich daar zorgen om te maken. Dus vandaar dat ze een beetje rond liepen, op tafels klommen, een bank verschoven, et cetera. Gelukkig had Hawk echter al snel een beter idee. "De oppertafel!" riep hij en hij wees uitbundig naar de lerarentafel die op dat stomme podium stond. "Laten we die omgooien!" En enthousiast rende hij naar de tafel. Dit was het beste idee dat hij ooit had gehad, zeg het nou zelf. Open voor iedereen die een tafel wil omgooien!
  13. [1837/1838] Better swim before you drown

    Hoezo was hij nou weer kut om mee getrouwd te zijn? Verontwaardigd hapte Hawk naar adem, want waar sloeg dit nou weer op?! Ja, oké, hij was misschien niet aardig, maar ten eerste hoorde mannen helemaal niet aardig te zijn, dat was gewoon iets vrouwelijks. Het was niet stoer om aardig te zijn en stoer zijn was mannelijk, dus. "Je bent gewoon een kutvrouw," besloot Hawk uiteindelijk, want het was veel makkelijker om haar overal de schuld van te geven dan dat hij eens zelf moest gaan nadenken wat hij wel of niet moest doen. "En dat is niet mijn schuld. Dus doe maar je best om alles op mij af te schuiven!" Hij wist gewoon zeker dat hij nooit wat verkeerd deed of had gedaan en als Titiana dat koppig anders wilde blijven denken was het niet zijn schuld. En omdat hij wist dat deze discussie eindeloos was en hij er haast moedeloos van werd (stel je voor, straks moest hij daadwerkelijk gaan toegeven dat het misschien zijn schuld was), duwde hij zichzelf overeind. "Ik ga ergens heen waar mensen wel leuk zijn," kondigde hij aan. En toen liep hij weg. Uitgeschreven!
  14. [1837/1838][15+] Fool in the light

    Zie je, dit was waarom Chase en Hawk zulke goede vrienden waren, want ze begrepen elkaar gewoon. Op een hele heterosexuele manier, hoor, nohomo, het was niet alsof ze gezellig met zijn tweeën bij een kopje thee over hun gevoelens spraken en af en toe eens flink op elkaars schouders uithuilden, gatverdamme, maar ze dachten gewoon overal hetzelfde over. Wisten precies welke vrouwen knap waren en welke vrouwen niet, wisten hoe je het beste een meisje kon verleiden en dat hun vrouwen kut waren, zo'n beetje. En dat studenten minderwaardig waren. "Nou, het is blijkbaar één of andere test om te kijken of je wel een beetje tegen een stootje kunt. Eén of andere vloek die je moet ondergaan, die alleen stoere mensen kunnen hebben. Anderen zijn mietjes en geven het na een seconde al op, he?" Losers. "En dan krijg je een litteken dat je aan iedereen kunt laten zien zodat ze weten dat je wat kan hebben."
  15. [1837/1838][15+] Fool in the light

    CW: marteling Vrijdag 18 mei 1838 - einde van de middag - de gymzaal Jongens, zoals Hawk en Chase, spendeerden natuurlijk heel wat tijd in de gymzaal, want hallo, het was belangrijk dat ze er goed uitzagen, niet waar? Iedereen wist namelijk dat vrouwen altijd het meeste onder de indruk waren van goedgespierde lichamen en al hadden ze de rest van hun leven al met zich mee zitten (ze waren knap, populair en rijk), betekende niet dat het niet nog wat beter kon. Dus, de gymzaal. "Hey, ik hoorde laatst iets," schreeuwde Hawk naar Chase toe, over de gewichten die ze aan het opheffen waren heen. "Dat ze op de universiteit een spel spelen, alleen de stoere mensen doen het, en ik dacht, yo, wat die studenten kunnen kunnen wij ook, niet waar?" Beter, zelfs. Maar dat was vanzelfsprekend. Privé!
×