Jump to content

Claude Bennett

Griffoendor Zesdejaars
  • Content count

    200
  • Joined

  • Last visited

  • Days Won

    2

Claude Bennett last won the day on February 16

Claude Bennett had the most liked content!

About Claude Bennett

  • Rank
    I was innocent and certain Now I'm wiser but unsure

Profile Fields

Recent Profile Visitors

735 profile views
  1. [1836/1837] Here is the repeated image of the lover destroyed

    Ja ze wilde naar Frankrijk, met haar familie, zonder hem, misschien met Emile als ze hem subtiel ~onderweg~ kon tegenkomen, dat was wat ze wilde. Ze nam verder trouwens genoegen met elk land waar hij niet was als het even kon. Maar Frankrijk was wel haar favoriete optie. “Ja eigenlijk wel”, ze glimlachte verontschuldigend. Zolang ze hem niet kwaad kreeg was alles goed toch? En dan zou ze gewoon heel hard weglopen als het restaurant geland was en dan hem zoveel mogelijk ontlopen (wat makkelijker was op school). En als hij nou gewoon de fucking hint begreep dat ze hem er niet bij wilde en die gewoon even hoorde ook, en niet negeerde, dan hoefde ze niet zo nep te glimlachen en te bedenken hoe ze het aardigst kon zeggen dat ze hem vooral niet op haar vakantie wilde. “Maar je hoeft echt niet alle moeite voor mij te doen hoor, je familie heeft vast een hoop geregeld dus je hoeft echt niet hen af te zeggen voor mij. En als we apart op vakantie gaan dan hebben we elkaar iets te vertellen niet? We kunnen altijd nog een andere keer zelf ergens heen”. Dat wilde ze niet. Maar ze hadden de rest van hun leven dus het ging er vast van komen.
  2. 31 Oktober 1837 nacht tijdens het officele Halloween feest “Ik weet zeker dat dit de goede kant is”, riep ze luid om niet te laten zien dat ze stiekem nog wel redelijk bang was. Het had een goed idee geleken om weg te lopen van de groep. Gewoon, omdat ze volwassen genoeg waren om dit zonder begeleiding te doen, omdat ze graag haar eigen plan trok, omdat een deel van haar zichzelf wilde laten zien dat ze de dingen diep in het verboden bos waar ze niet mochten komen (omdat de spreuk op het hele bos werkte en hoe dieper je ging hoe meer kans om een echtte moord te zien) aan kon. Was ze nu niet echt zeker meer van. “Wat was dat!, ze had iets gehoord, ze had iets gehoord en het was een te harde gil om ver weg te kunnen zijn. “Als dat een van jullie was DIT IS NIET GRAPPIG OOC: Deel twee <3 Claude is weggelopen van de groep omdat ze volwassen is!! Mocht je een van de mensen zijn die meegelopen is / via via weet dat ze hier heen gingen/ zelf verdwaald is, dan kan je hier posten! Dit topic is 15+ omdat ze dieper in het verboden bos zien en ook echt dingen als moord enzo kunnen zien. Hier heb je dus wat meer speling to let shit go bloody
  3. Nothing romantic going on here, nothing romantic at all [1837]

    Ja, ze had het eigenlijk als excuus gebruikt om dit moment voorbij te laten gaan. Omdat ze niet wist wat ze met dit moment moest, omdat ze niet wist wat ze wilde, of eigenlijk te goed wist wat ze wilde. Maar stonden ze alleen nog maar dichterbij elkaar, wilde ze alleen nog maar meer wat ze had willen ontkennen. Ze was steeds slechter geweest in ontkennen sinds die verotte zomer met Chase toen ze zoveel onder ogen had moeten komen. En moest ze het eigenlijk wel ontkennen. Wat als dit moment alles had wat ze met Emile had? Het leven was kort enzo. “Emile ik”, ze twijfelde even maar ze pakte zijn hand vast en draaide rondjes met haar vingers over zijn plamen. Deels omdat ze hem wilde aanraken, deels omdat ze altijd iets met haar handen te doen wilde hebben als ze zenuwachtig was. “Ik, ik heb” Je gemist Ze durfde niet
  4. Verassend genoeg had Claude er best een probleem mee als mensen ineens voor haar gingen bepalen wat ze moest doen. Nog iets erger als dat inhield dat ze ineens weer Chase moesten gaan opzoeken want waar ze niet bij Hawk in de buurt wilde komen als het niet om Titiana was geweest daar was hoe graag ze vooral zo min mogelijk bij Chase in de buurt wilde zijn een stukje erger. “Laat me los!”, gilde ze luid. Luid genoeg dat ik dit eigenlijk in hoofdletters zou moeten typen maar ew. En probeerde zich los te trekken vanuit Hawks grip. “Wat zij zegt”, viel ze daarna haar vriendin bij, “je kan zelf gewoon naar Chase gaan wij vermaken ons wel”. En ze wilde nog een hele hoop zeggen. Over hoe iedereen gelukkiger zou zijn als hij gewoon wegbleef, over hoe hij haar beste vriendin niet waard was. Maar hij had nog steeds haar arm vast dus dat durfde ze niet.
  5. [1836/1837] Here is the repeated image of the lover destroyed

    Als ze wist dat Chase optimistisch zou worden zou ze nu meteen stoppen met praten. Ze wilde hem geen hoop geven, want waar hij sowieso geen fijn persoon was (had ze inmiddels wel door) werd hij nog een stukje erger als het allemaal niet aan zijn verwachtingen voldeed. Ze haalde ook helemaal geen plezier uit hem valse hoop geven, was alleen maar meer gedoe, ze wilde gewoon dat hij haar met rust liet. Dat ze dit huwelijk compleet konden laten doodbloeden (zij zou er niet rouwig om zijn) en fijn hun levens compleet langs elkaar heen konden leven. Was dat nu echt teveel gevraagd? Kennelijk wel want Chase stuurde weer een hele hoop vragen op haar af. En ze wilde gillen, ze wilde haar toverstok pakken en hem stil toveren en zeggen dat ze gewoon geen zin in hem had. Maar dat kon allemaal niet want ze kon toch niet weg uit dit restaurant momenteel. Ze kon niet weg. Dat was de kern van alle problemen die ze met Chase had. Soort van. Dat hart, dat zat ook nog wel een beetje in de kern van de smet op wat ooit hun zorgeloze vriendschap/relatie was geweest. “Dat zie ik wel, ik denk het wel maar uiteindelijk weet ik niet wat er op het tentamen komt dus misschien leer ik wel compleet de verkeerde dingen. Daar was ze best veel mee bezig eerlijk gezegd, want ze wilde graag hoge cijfers halen, wilde graag naar de universiteit, gewoon omdat ze het idee had dat de uni haar een stuk meer vrijheid zou geven dat Zweinstein waar je niet om elkaar heen kon. “Oh, ik denk dat ik met mijn ouders meega, volgens mij gaan we dit jaar naar Frankrijk, en ik zie ze natuurlijk minder nu. Maar voel je niet verplicht mee te gaan hoor, ik snap best dat je met je ouders wilt”. Wilde zij ook, haar ouders hadden helemaal geen plannen maar Claude wilde stiekem, ergens, Emile graag opzoeken, dus ze kon ze vast wel overhalen. En anders praatte ze Richard gewoon aan dat hij haar mee naar Frankrijk moest nemen als een soort van sibling bonding. Om vervolgens de hele dag hem alleen te laten zodat ze met iemand anders tijd kon spenderen. Vond hij vast niet erg. “Waar gaan je ouders heen?”
  6. Nothing romantic going on here, nothing romantic at all [1837]

    Ze moest even heel diep inademen, en alsnog bleef het steken in haar keel, toen hij haar aanraakte. Het was gewoon.. nouja gewoon dat het helemaal niet gewoon was. Dat ze wilde dat Emile haar aanraakte op hele andere plekken dan haar schouders en dat dat niet kon. Nu gaf Claude niet veel om huwelijksregels, maar wel om Emile, en ze wilde niet weten wat Chase zou doen mochten ze eh hier andere dingen doen dan de opdracht. (En tuurlijk , tuurlijk hoefde hij het niet te weten, maar wat als hij het wel te weten kwam) Emiles handen waren ondertussen met haar schouders bezig en ze probeerde zich te focussen op iets anders dan dat. En toen dat niet lukte sprong ze op. "Papier we zijn vergeten.. papier te halen voor aantekeningen ? Ze probeerde te negeren dat ze door haar plotselinge beweging nu zo goed als tegen hem aanzat. Focus. Papier. School. Trouwring. Chase. Emile. Nee niet, niet Emile. focus
  7. Les zesde- en zevendejaars: Firestarter

    Goed, Wren kon haar gestolen worden, het meisje was arm ging met mensen als de Kingstons om, en Claude probeerde zoveel mogelijk te negeren dat haar broer Aviana Fox aan het daten was (bezig zijn met het liefdesleven van je broer was niet echt een hobby die ze wilde) dus zolang ze dat kon blijven negeren en Wren niet ineens aangetrouwde famile werd was het prima. Dus wierp ze even een vuile blik op Wren, rolde met haar ogen en liet dat verder aan Tabitha over, de enige van de Fox zusjes die ze nog wel mocht. Emile daarintegen, Emile was persoonlijk. Want alles aan Emile was persoonlijk, en dat hij off all people niet haar kant koos was kut. "Natuurlijk zijn we dankbaar, dat is waarom we ze betalen niet ? beet ze hem geïrriteerd toe. "Ik hoef niet te leren over bediende werk om dankbaar te zijn. Ondertussen had de leraar ook nog even vervelend gedaan tegen Chase en waar Claude zelf een hele hoop scheldwoorden had die ze graag tegen hem wilde zeggen was ze op dit moment alsnog kwaad daarom. Want er was oorlog momenteel in het lokaal (haha klassenstrijd CC @ Karl.) en Chase stond momenteel aan haar kant van het slagveld. "Weet u wel tegen wie u praat riep ze nu verontwaardigd tegen de docent. (Je kon heel veel slechts over Chase zeggen, over zijn familie ook, maar Bennett was en bleef een goede achternaam in de maatschappij). "Bied u excuses aan of ik zal zorgen dat je ontslagen wordt Dat kon ze vast niet ecbt doen. Maar ze was boos en gekwest omdat Emile tegen haar was en de docent mocht dus maar even dealen met een lichtelijk overdreven reactie omdat ze iets met dat gevoel moest
  8. Kijk ruzie maken met Hawk was best tof, ergens ook misschien een beetje eng want de vorige keer had hij haar geslagen, maar een betere bruiloft plannen dan de gene die ze gekregen hadden van hun lieftallige echtgenoten was veel beter. Dus hield ze het op een middelmatige "Ga zelf iemand anders dag verpesten", richting Hawk. (Ze was er niet trots op oke, amar ze wist even niks beters), voor ze zich bezig ging houden met de bruiloft. De betere bruiloft. Niet deze, deze mocht haar gestolen worden. Of verpest. “Ohja! Ik wil er sowieso eentje ergens ver weg, in het buitenland. Misschien Frankrijk?, subtiel Claude, “mijn bruiloft was in Zweinstein,”, ze trok een vies gezicht want het was allemaal veel te veel higschool sweetheart geweest. Iets wat ze niet heel erg had gevonden als Chase gewoon nog Chase was geweest en niet een pyschopaat bleek te zijn. “En die van jou is hier op Zweinsveld , dat is ook niet veel beter. En als je een andere jurk wil dan regelen we een andere jurk”, ze was oprecht enthousiast want dit was een plan en ze wilde het serieus doen. Al was het maar om een symbolische middelvinger op te steken naar Chase en Hawk en alle andere eikels die het leven van haar en haar vriendinnen verpeste. True feminismn is having a Better Than The Real Thing Wedding with u best friend.
  9. Nothing romantic going on here, nothing romantic at all [1837]

    Ha, ja Chase had vast willen ruilen met Emile, maar Claude zou heel graag willen dat Emile met Chase van plek zou ruilen. Dat Emile de persoon was waar ze elke avond thuis zou komen, mee zou slapen en naast wakker zou worden. Ze wist niet eens meer of ze het nou wilde omdat ze zo’n hekel had aan Chase of omdat hij zo geweldig was ze wist niet of ze gevoelens had voor Emile of gevoelens voor het idee dat hij iets anders was dan de situatie die ze nu had. Maar punt was, dit kon ze kon Chase vaak genoeg aanraken (en vond dat leuker dan ze wilde toegeven want het was een moment van controle, maar dat zou ze nooit hardop uitspreken). Dus ze had niks gezegd, tegen hem, of tegen de lerares (een ‘maar ik ben getrouwd dus zelfs dit idee is al ongepast had vast gewerkt. En anders was de schoolinspecteur, James Graham vooral dan, het vast met haar eens geweest). Maar ze hoefde hier niet onderuit te komen want stiekem wilde ze dat niet. Al had ze wel een klein beetje spijt want hemel dit was ongemakkelijk. “Ik eh ga wel eerst”, want dan kon ze kijken wat hij deed en dan was het meest ongemakkelijke er vanaf als zij aan de beurt was. Plekken lijken altijd groter als er niemand is niet?", dat was niet echt een interessant gespreksonderwerp maar ze deed haar best oke. Onhandig probeerde ze haar schoenen uit te schoppen zodat ze op de mat kon liggen. Dat was wel genoeg, meer hoefde ze niet uit te trekken toch? Ze wist niet eens welk antwoord ze daarop wilde mocht ze vraag stellen. “Jou vakantie hoe was die dan”
  10. Les zesde- en zevendejaars: Firestarter

    Ze was heus niet de leerling die altijd vervelend deed tijdens de lessen, soms, soms was leren en een les oprecht leuk. Maar als een docent duidelijk niet wist wat die aan het doen was dan had zij niet echt zin om de perfecte leerling te spelen. Teachers pets moest je verdienen door in elk geval een goede leraar te zijn. Of door duidelijk een voorkeur te hebben voor bepaalde leerlingen en deze genadeloos voor te trekken, dat kon ook. Maar momenteel voldeed deze docent aan beide eisen niet. “Bovendien”, begon ze hooghartig waarvan een deel meer gespeeld was dan dat ze het echt dacht, (maar ze dacht het wel een klein beetje), “hoeft niet iedereen in deze klas leren hoe je vuur moet maken toch? Thuis deden bediendes dat vaak. Kunnen we niet iets doen wat voor iedereen nuttig is, want nu worden mensen die thuis bediendes hebben achtergesteld”
  11. [1836/1837] Here is the repeated image of the lover destroyed

    Ondertussen had Claude zelf ook een heleboel blikken naar haar bord geworpen, en naar de tafel achter hun, en naar het uitzicht dat ze inmiddels al zo goed kende, en naar de lelijke wijnvlek in het behang die het restaurant er waarschijnlijk niet uitkreeg, en naar alles alles behalve hem. Omdat ze hem niet wilde aankijken, omdat ze hem op elke manier de ze kon wilde ontwijken zelfs al pakte hij steeds die manieren van haar af, omdat ze zo duidelijk mogelijk wilde maken dat ze hier niet wilde zijn. Hij kon haar misschien dwingen om bij hem in de buurt te zijn maar hij kon haar nooit dwingen om het leuk te vinden. En op een bepaalde manier was dat kleine stukje vrijheid toch een grote overwinning. “ Examens doe je voor jezelf Chase daarvoor hoeft niemand in de buurt te zijn”, antwoorde ze zangerig terwijl ze ondertussen verveeld haar servet tot een bloemetje aan het vouwen was. “Gaan je examens goed”, ze maakte het kunstwerk af en pakte een nieuwe servet. Ze hoopte dat zijn examens niet goed gingen want als hij bleef zitten en zij niet dan hadden ze geen lessen meer samen.
  12. Voorzover wist waren er niet veel leraren op school die een relatie met elkaar hadden, en dat zou de roddel dan een stuk minder spannend maken omdat er dan een hele hoop opties wegvielen als je logisch ging beredeneren. Gelukkig hoefde ze niet logisch te beredeneren alleen maar een interessant verhaal, en dus een interessant antwoord voor Titiana, te verzinnen. Dat was het mooie aan roddels, hoefde niks van te kloppen zolang het maar aansprak. “Ik denk” en ze ging wat zachter praten, niet omdat mensen hun nou echt aan het afluisteren waren (als ze dat wel deden dan gingen ze gewoon harder varen, u cant sit with us babes), maar gewoon voor de vorm. “Ik denk niet dat het om een relatie gaat, ik denk dat het die June Johnson is. Je weet wel die ongetrouwde lerares met een kind en volgens mij niet eens een vriend ook nog. Ze was waarschijnlijk zuur en bitter en daarom heeft ze dit bedacht. Zodat wij geen feest hebben en zij zichzelf kaarten kan sturen en doen alsof er ook maar iemand interesse in haar heef” Want zulke dingen denken, of niet eens denken alleen maar zeggen omdat je iets te vertellen wilt hebben is helemaal niet zuur en bitter hoor, Claude.
  13. “Ja het is niet alsof we je hier perse willen hebben”, viel ze haar vriendin bij en glimlachte even zo zoet als ze kon. Nu wilde ze niet perse dat Hawk Chase zou gaan zoeken want misschien zouden ze dan allebei hierheen komen en ze was wel even blij dat hij niet hier was, niet haar aandacht opeiste. Aandacht die ze vandaag sowieso aan niemand anders dan de bruid zou geven, zoals dat hoorde op een bruiloft en zoals dat hoorde als je toch wel beste vriendin, (Zou ze nooit hardop uitspreken, maar het voelde stiekem wel zo. Ze ging het gewoon niet uitspreken want dan.. dan kon Titiana misschien er anders over denken en ze was nog te onzeker om dat te willen horen. Kwam wel goed), met een of andere eikel moest trouwen. “Nee je hebt helemaal gelijk, ik heb wel eens betere bruiloften gezien”, en toen op een ~fluistertoon die absoluut geen fluisteren was want Hawk mocht het best horen~ “het lijkt bijna of je schoonfamilie arm is ofzo”, en ze giechelde even. “Oh dankjewel, ik vind hem ook heel mooi”, en ze streek even trots over haar jurk, meer dronken van de complimentjes die Titiana haar gaf dan ze van de fles wijn zou kunnen worden.
  14. Zaterdag 22 Juli 1837 Een van de beste dingen aan de vakantie was dat ze kon winkelen in andere winkels dan Zweinsveld. Want Claude hield van mooie nieuwe spullen en hoewel ze niet zo koopziek was als Fallon, maar wel verslaafd genoeg om een keer een jurk te hebben gestolen omdat ze de jurk niet kon betalen (Richard was vast trots op haar geweest), was Zweinsveld gewoon klein en had je na een jaar wel alle winkels weer gezien. De Wegisweg daarintegen dat hield nooit op. Ze was hier alleen gekomen, met het idee dat ze dan aan Chase kon ophouden dat ze soms graag dingen alleen wilde doen, maar nu ze twee boetieken en een magische bloemenzaak in was geweest in haar eentje was ze toch wel weer een beetje hunkerend naar menselijk contact. Naar aandacht, naar erkenning van haar bestaan want je bestond niet als anderen mensen je niet zagen. En toen ze dus een afdelingsgenootje van haar zag liep ze daar heel erg ‘spontaan’ en heel erg per ongeluk tegenop en liet voor extra drama ook nog even een van haar tassen uit haar hand vallen. “Oh, oh sorry! Ik zag je helemaal niet!”, riep ze verontschuldigend uit en probeerde heel geschrokken te kijken.
  15. Ze wilde hier niet zijn. Maar ze was hier wel, natuurlijk was ze hier wel. Nu wist ze in se niks over de werkelijke situatie van Titana. Maar wat ze wel wist was dat Titiana vast niet vrijwillig met Hawk zou trouwen. Ze wist hoe het was als je dan op je huwelijk stond en te horen kreeg dat de rest van je leven, je lang en gelukkig, je eind goed goed al goed, met een knellende trouwring die je niet af kon trekken en een achternaam die zuur smaakte op je tong, zo zuur dat je hem eigenlijk uit wilde spugen in plaats van uitspreken verdwenen was. Dat het ironisch was dat je op het einde van de speeches en preken ‘ik wil ‘ moest zeggen terwijl iedereen van je gezicht af kon lezen dat dit het laatste was wat je wilde. Ja, Claude kende misschien Titana’s situatie niet, was zich niet eens bewust van de hoeveelheid die ze niet wist. Maar ze kende dat gevoel wel en daarom was ze hier. Want het was altijd beter als je zoiets niet alleen deed. Ze had een tijdje staan afluisteren omdat ze hoewel ze graag moral support wilde geven geen idee had hoe ze dat precies moest doen. Maar nu was ze wel een beetje klaar met horen over hoe Hawk veel te veel zichzelf was de hele dag alleen maar erger maakte. “Mag ik?”, ze stak haar hand uit naar het glas water van Titiana en veranderde het in drank. Niet wijn trouwens, dat was de bedoeling geweest, maar ze was iets te enthousiast, iets te druk bezig met dat je deze bruiloft niet nuchter kon overleven, dus toen werd het sterker, gin was het waarschijnlijk. Ah die bittere smaak paste wel bij deze gelegeheid. “Kijk beter niet waar”, en ze gaf met een glimlach het glas terug aan haar vriendin terwijl ze vooral haar best deed Hawk niet aan te kijken. Onsubtiel negeren was haar specialiteit.
×