Jump to content

All Activity

This stream auto-updates     

  1. Yesterday
  2. [1837/1838] A brief history of chairs

    Op enig ander moment zouden haar tranen hem wellicht tot medeleven hebben gedreven. Echter hij was haar geklaag, haar venijnige opmerkingen zo zat. Het zou hem worst wezen wat er met die stoel was gebeurd. Hij had er zo'n genoeg van dat hij begon te lachen. "Denk je nu echt dat wat geklaag bij Whitley mij ook maar iets kan schelen?" Hun klassenoudste was nog minder krachtdadig dan hijzelf. Het zou vast jaren duren voor hij de moed had verzameld hem hiervoor te sanctioneren. Tegen die tijd was Ovid hier al lang weg. "Denk je nu echt dat ik mij slecht ga voelen omdat een meisje met een vreemde obsessie voor stoelen mij verschrikkelijk vindt? Ha, Gemma, Gemma jij hebt duidelijk geen flauw idee van de hel die mijn leven is. Als je dan toch zo graag wraak wilt nemen voor je stoel, kom dan alsjeblieft met iets origineler." Gaan klagen alsof dat ook maar iets voorstelde bij de problemen die hij dagdagelijks doormaakte.
  3. IC Buitenwereld Mededelingen

    Wedstrijd: Magische uitvinding De Minister van Toverkunst daagt je uit: heb jij een geweldig innovatief idee om de magische economie of maatschappij te verbeteren? Kom het presenteren op de uitvindersbeurs. Iedereen welkom. De winnaar krijgt financiële ondersteuning om het idee werkelijkheid te maken, een gratis opleiding aan de Magische Universiteit van Cambridge en een doos chocolaatjes. Toeschouwers zijn welkom en kunnen gratis binnen, maar dienen zich vooraf te registreren via uil. Topic:
  4. De voorbije maanden had Thomas niet stilgezeten. Alle departementen in het ministerie hadden een persoonlijk bezoek en bijhorende doorlichting gekregen. Aan alle departementshoofden was gevraagd de prioritaire zaken van de bijkomstigheden te scheiden en vervolgens had Thomas de echt prioritaire zaken uit die hoop bijeen gesprokkeld.Het pensioenplan voor conciërges waar zijn voorganger mee aan de slag was geweest lag nog ergens onderaan het bureau van zijn assistente. De grootste prioriteit was uiteraard de economie. Niet bepaald een sexy onderwerp waarmee je kiezers snel gelukkig kon maken, maar wel noodzakelijk. Als deel van zijn plan om enerzijds de magische economie te steunen en anderzijds een positieve reputatie op te bouwen bij de magische gemeenschap had Thomas een wedstrijd opgezet. Iedereen met een idee of uitvinding die de magische gemeenschap ten goede zou kunnen komen mocht dat vandaag komen voorstellen op het ministerie. De concepten met het meeste economisch of maatschappelijk potentieel zouden verder ondersteund worden, door een financiële bijdrage of toegang tot de experts aan de universiteit en het ministerie.Want ja, de wedstrijd was uiteraard ook een manier om de voordelen van de universiteit nog eens extra in de verf te zetten. Verder zou de winnaar ook naar huis gaan met een doos chocolaatjes met smaak die zich aanpaste aan het humeur van de eter. Niet Thomas' eigen keuze, maar zijn assistent had hem verzekerd dat sommige mensen chocolade interessanter vonden dan geld, en het was een interessant staaltje magie, dus had hij het goedgekeurd. Vandaag was het moment der waarheid: in het Atrium van het Ministerie stonden tafeltjes en kraampjes met enthousiaste uitvinders en nieuwsgierige toeschouwers. De beurs was niet volledig publiek toegankelijk (veiligheidsvoorschriften etc.) maar Thomas had ervoor gezorgd dat er personen aanwezig waren uit alle bevolkingslagen en partijen. Het was belangrijk dat de pers aandacht had voor het werk rond magische innovatie, niet rond zijn vermeende voorkeur voor de rijke MV'ers. Zo meteen kreeg iedereen de kans om in enkele minuten tijd zijn uitvinding voor te stellen op het grote podium, waarna Thomas de winnaars zou bekendmaken. Hij glimlachte naar de persoon bij het dichtstbijzijnde tafeltje. "Vertel eens, wat is uw idee voor een magische toekomst?" OOC: compleet open voor iedereen, wie een idee of uitvinding heeft mag doen alsof ie een kraampje heeft, je mag als toeschouwer of pers de uitvinders komen uithoren, je mag enkele minuten het podium claimen voor een presentatie, etc.
  5. [1838/1839] Good things come to those who dress up

    Bartholomew zat helaas nog niet op Zweinstein, het was nog heel lang wachten en dat was echt hartstikke stom, want Zweinstein leek hem fantastisch, maar hij mocht wel naar een carnaval! Hij was natuurlijk verkleed, als een eenhoorn, compleet met een iets te scherpe hoorn voor een vierjarig kind, dus samen met zijn papa had hij gratis toegang gekregen! En Azalea natuurlijk ook, als Lily wilt posten. Zijn vader was hij ergens in het gedrang kwijtgeraakt, maar dat maakte weinig uit, want Bartholomew was niet zo bang voor vreemde mensen en er was van alles dat hij kon zien. Echte eenhoorns, die helaas niet bij hem in de buurt wilden komen (zijn hart brak </3), acrobaten die leuke trucjes deden waar hij met grote mond naar zat te staren, een suikerspin die zo groot was dat Bartholomew zeker wist dat hij hem niet eens kon tillen en... wat hoorde hij nou?! Mocht hij vliegen op een draak?! "Ik! Ik!" riep hij snel en ondanks dat hij half struikelde over de hoeven die hij droeg, begon hij snel achter de groep aan te rennen. "Ik wil als eerste!" Een draak! Een echte draak! Zelfs George zou het er niet mee eens zijn op dit moment.
  6. [15+][1838/1839] Midzomernacht 4 - Royalty

    Andy wist niet direct wat ze had verwacht dat hij voor zou stellen, maar zijn naam was zeker niet bij haar opgekomen en even wist ze niet zeker of ze het ging doen. Zijn naam, permanent op haar lichaam laten zetten, alsof het van hem was en niet van haar! Ze wilde best iets kiezen dat haar aan hem zou laten denken, maar zijn naam was zo... bezittelijk. Wat Hector ook was, natuurlijk. Hector was bezittelijk, en de manier waarop hij naar haar grijnsde en haar uitdaagde liet zien dat hij dit echt wilde. En wie was Andromache om hem dat te ontzeggen? "Ik vind het fantastisch," glimlachte ze naar hem en ze trok Hector snel terug naar zich toe, want ze wilde natuurlijk voor geen moment gescheiden zijn. "Ik denk dat er geen betere manier is om te laten zien hoeveel je voor me betekent," fluisterde ze in zijn oor. "En waar wil je dat ik hem plaats?" Ja, als ze hem toch al liet beslissen dat ze zijn naam op haar lichaam liet plaatsen, kon hij haar net zo goed vertellen waar.
  7. [1838/1839] Overgrown

    Jupiter dus en het was nog niet zolang, maar het ging wel goed. Agatha glimlachte enthousiast naar Heaven, ze was blij dat Heaven eindelijk iemand had gevonden die haar waardeerde voor de godin die ze overduidelijk was. Oké, oké, in die sterke woorden zou Agatha het niet zeggen, maar wel in: "Oh, wat fijn voor je! Waar hebben jullie elkaar ontmoet?" Ja, oké, ze hoorde Caspian te vinden en dat zou ze echt zo gaan doen, hoor, maar Heaven had een nieuw vriendje! Oh ja, over Caspian gesproken. "Ik ben zijn persoonlijke assistente," zei ze, met een ietwat schuldige glimlach, want de meeste mensen hadden zo hun uhuh, tuurlijk momenten nu en ondanks dat het gewoon niet zo was, voelde het altijd wel... een beetje stom om het dan toe te geven. "Ik werk er sinds het begin van de maand!" Dat was nog niet zo lang, nog niet eens een hele maand... "Oh, volgens mij wel." Ze wierp bezorgd een blik om zich heen. "Het stond op zijn agenda dat hij hier naar toe zou komen, maar misschien is hij er nog niet." Of misschien had hij besloten om gewoon niet te komen opdagen... Agatha zuchtte. "Hij was wat dingen vergeten te ondertekenen, dus ik dacht dat ik hem nog snel zou kunnen vinden." Maar het leek erop dat het maar tot morgen moest wachten.
  8. [15+][1837/1838] We live in a beautiful world

    Waar ze zich zonet nog had gevoeld alsof er iets in haar mond lag waar ze maar weinig mee te maken had, had ze nu precies hetzelfde gevoel, maar dan tegenover gesteld. Er was een tong en die was iets aan het doen, maar het was het allemaal net niet en ze had overigens niet echt het gevoel alsof Chase er zoveel moeite voor deed. Nou ja, misschien was dat eerlijk, zij had zich namelijk ook vooral bezig gehouden met zich afvragen of het allemaal wel goed genoeg was, maar hij was uiteindelijk wel klaargekomen en Elena vermoedde dat dat niet bij haar zou gebeuren als het zo door bleef gaan. "Oké, dank je wel," zei ze maar na een paar minuten naar het plafond te hebben gestaard en subtiel wurmde ze zich van hem af. "Dat was eh... goed, hoor." Ja, ze ging niet doen alsof ze was klaargekomen, dat was teveel moeite. "Wil je nu terug naar het feestje?"
  9. CW: seks Woensdag 5 september 1838 - 's avonds - de Klassenoudstebadkamer Het enige wat Elena precies had willen doen was gewoon de klassenoudstebadkamer bekijken, hoor, want ze had een nieuwe badge die haar toegang gaf tot blijkbaar een prachtige badkamer en geen denken aan dat ze dezelfde miserabele badkamer ging delen die al haar klasgenoten deelden als ze toegang had tot een klassenoudstebadkamer. Dus ja, ze had geen andere motieven gehad. Maar toen wandelde Chase binnen en op de één of andere manier eindigde het ermee dat ze allebei naakt en bezig waren, toen plotseling de deur openvloog en er iemand naar binnen stormde. "Waarom heb je de deur niet op slot gedaan!" was het eerste dat Elena over haar lippen kreeg, terwijl ze haar best deed zich achter Chase te verstoppen. Dit ging ze dus nooit meer doen. Zonder te controleren of de deur op slot was, in ieder geval. Privé!
  10. [1837/1838] Close your eyes and pray for change

    Nou, fijn om te weten dat ze eindelijk een uitnodiging zou krijgen. Ze knikte maar naar Gabriel, want ugh, mensen. Kon hij nu weg gaan? Oh kijk, dat was hij zelf al van plan, kwam goed uit. Bella haalde haar schouders op. "Waar de meeste drank is, waarschijnlijk. Haar kantoor? Anders de lerarenkamer, of de leerlingenkamer." En zo niet, dan lag ze ergens in een hoekje met een gestolen fles, maar dan zou Bella haar ook niet meer kunnen vinden. "Succes," vertelde ze Gabriel nog, voor ze weg liep. Hij zocht het zelf maar uit. Finished!
  11. [1838/1839] All paths lead to drunkenness

    Hóé had hij dat moeten zien? Richard was nóóit het middelpunt van belangstelling geweest (nu ja, misschien als hij er meer aan gewend was geraakt, was hij nooit in de situaties verzeild geraakt waarin hij het afgelopen jaar gesukkeld was, had hij beter geweten hoe hij met dat soort dingen om moest gaan, wist hij veel) en zo ineens bleek dat hij op een bepaalde plek moest gaan zitten en dan plots keek iedereen naar hem? Dat klonk niet eens echt. Maar dat was het wel, schijnbaar. Kijk eens aan. Hij deed de moeite niet om echt te antwoorden, niets anders dan een sceptische ‘Als jij het zegt…’, keek om zich heen, deels om iemand te zoeken van wie hij dacht dat zijn nonkel erachter zou staan, deels om juist meer iemand te zoeken van wie hij dacht dat die hem niet straal zou negeren of keihard zou gaan uitlachen. Moeilijk evenwicht, bedacht hij, al zou het dat niet voor iedereen zijn. Maar Richard deed niet echt aan meisjes benaderen, hij benaderde toevallig één keer de verkeerde voor wat hulp bij een ander en werd dan in een fragiele constructie geforceerd die zijn eigen lafheid voornamelijk in stand hield. Dit, dit was iets compleet anders. Vanuit zijn ooghoek probeerde hij te bedenken wat zijn nonkel hier precies van dacht, wat hij van hem vond, vlak vooraleer hij bedacht dat hij het háátte om zich dat constant af te vragen. Het was zo verdomde vermoeiend en hij zou hier niet met zijn nonkel zijn als die hem niet een beetje zielig vond, dus wat boeide het zelfs… Oké, dat was een verbazingwekkend slechte vraag om te stellen als je toch alleen maar zenuwachtig werd van de idee dat je een achterstand had van hier tot in Tokio en dus bestelde hij dat drankje maar voor één of ander meisje dat hem ongeveer zijn leeftijd leek, hoewel hij haar naar zijn geheugen niet van op Zweinstein herkende, en hem niet het type leek dat het ding in zijn gezicht zou smijten. Zoveel dat je kon afleiden uit één blik op haar gezicht. ‘En nu?’ informeerde hij, terugkerend bij zijn nonkel. Was hij dom? Op dit vlak, ja. Maar… ach, ’t was niet alsof Leon iets anders van hem verwachtte op dit vlak nu. ‘Is dit echt hoe jij je tijd spendeert?’
  12. Last week
  13. Irene's Magic Aesthetics

    @Liam Haysward - Professioneel Zwerkballer To most people the sky is the limit But I know no limits
  14. [1838/1839] Zoals koningen

    Iedereen dacht dat Lex naar een militair school moest gaan en zij zouden geld van de koninkrijk verdienen. Maar het was een leugen, een echt slimme leugen, omdat Lex's gezin zou nooit de waarheid geloven. - Trouwens, Lex. - zei meneer Vuurman terwijl zij liepen. - Ja? - antwoorde Lex rustig. Hij was nooit een man van veel woorden. - Weet je wat een tovenaar is? - Ja, een kinderverhal. - hij was zo zeker met zijn antwoord. De vreemde man glimlachtte een beetje, dan zei hij: - Dan kijk naar dit. - hij haalde zijn tovenaarsotk tevoorschijn, wees hij naar een omgevallen boom en zei: - WIngardium Leviosa. Lex's hele wereld veranderde... Meneer Vuurman legde alles uit. Magie, Zweinstein, en waarom zijn ouders moeten niet de waarheid weten. Het was beter voor hen. En dat Lex een tovenaar was.
  15. Familie - Best gespeelde familieband

    Eleanora & Henry
  16. Familie - Beste ouder

    Goals als we nu ook in alfabetische volgorde stemmen @George de Haviland
  17. [1837/1838] The last of us

    Regina maakte een stom gezicht, want ja, ja, in theorie zou het vast allemaal wel meevallen om moeder te zijn. In theorie kon ze een hele brigade aan kinderjuffen inhuren en haar kind maar vijf minuten per week te zien, in theorie hoefde ze er maar negen maanden lang mee bezig te zijn, in theorie zou het vast wel leuk zijn om een soort mini-me te hebben, een kind dat ze kon aankleden als een pop en dan trots aan iedereen kon laten zien die tot nu toe vriendelijk naar haar toe kwam op elke feestdag met een 'geen zorgen, je zult wel iemand vinden', want kijk nou, had ze haar stomme doel op de wereld niet voltooid? Had ze zich niet voortgeplant, iets permanents achter gelaten? Had ze niet iets gedaan voor de wereld dat op zich niet eens zo heel belangrijk was, maar iedereen ontzettend waardevol vond? "Nou, dat nou ook weer niet," zuchtte ze, hoewel dat wel ergens een leugen was. "Het is gewoon..." Ze vertrok haar gezicht weer en wierp een chagrijnige blik door zijn raam naar buiten. 'Je weet hoe families zijn, met dat eindeloze gejennel om een kind, alsof niets anders wat ik doe ook maar enigszins uitmaakt!" Nee, blijkbaar draaide alles alleen maar om kinderen, om het voortzetten van de familienaam. Alsof ze die zou houden als ze met één of andere rijke vent trouwde. "Het enige waar iedereen altijd maar over wilt praten is dat ik nog niet getrouwd ben, nog geen stinkend kind aan mijn rokken heb hangen!" Ze gluurde naar Kieran. "Voor mannen is dat anders." Vooral mannen die al een kind hadden.
  18. [1837/1838] I'm always in the wake of the hope

    Ja, nee, natuurlijk wist Maxwell dat niet, want het was niet alsof Phoenix en Daniel hetzelfde type waren, he? Hij glimlachte dus ook een beetje schuldig naar Maxwell, want hij kon het moeilijk allemaal een beetje uit gaan leggen. Oh wacht, hij kon wel iets zeggen! "Ja, mijn vader vond het belangrijk dat ik hem leerde kennen," zei hij maar, terwijl hij zijn schouders optrok. Klonk neutraal genoeg, toch? "Oh, ja, hoor." Een beetje ongemakkelijk, Phoenix was eerlijk gezegd niet zo goed op feestjes, teveel 'aaaaaah' en te weinig 'oh dit is best wel leuk, nieuwe mensen leren kennen', maar gelukkig was er drank geweest. Drank was altijd goed. "Ja, precies," grijnsde hij naar Max. "Komt wel goed." Alleen jammer dat het er nooit van zou komen, helaas. "Nou, ik denk dat ik maar weer eens aan het werk moet," zuchtte Phoenix, met een blik naar zijn huiswerk. Blegh. Topic finished!
  19. [1837/1838] Fool in the light

    Nee he, vond Hawk eigenlijk ook, dat het helemaal geen uitdaging was! Het was vast heel makkelijk. Ja, oké, hij had de spreuk nog niet op zichzelf uitgeprobeerd, hij had het wel gezien en zijn oudere broer had hem de spreuk geleerd, want daar waren oudere broers voor, maar het deed vast niet al te veel zeer. Mensen waren gewoon niets waard, eigenlijk, en Hawk kon het zoals altijd beter. "Pff, ik denk dat Ant het niet durft," grijnsde hij naar Chase, want Ant was gewoon een sukkel. En zijn beste vriend na Chase, hoor, eerlijk waar. "Leadley is ook zo'n sukkel, die kan niet eens lopen." Echt een karaktergebrek. "Oké, komt ie!" En hij mompelde snel de spreuk, die Chase recht in zijn borst raakte. Dit was leuk.
  20. [1837/1838] Take a shot of truth

    Enthousiast knikte Elena naar Eleanora, want ja, natuurlijk moesten ze samen op vakantie! "Dat zou echt zo leuk zijn!" knikte ze enthousiast, want als er iemand was met wie ze ooit op vakantie wilde, was het Eleanora wel. Stel je voor, een hele zomer met hen tweeën op de stranden in Frankrijk! Ze zouden door hele menigtes aanbeden worden, naar alle feestjes uitgenodigd worden en vast elk tien huwelijksaanzoeken kregen. En misschien dat ze er nog één zou accepteren ook... Alleen jammer dat haar vader dat nooit zou toelaten. "Dat moet vast wachten tot we volwassen zijn," zuchtte ze triest en ze pruilde naar Eleanora. "Waarom is er geen regel dat je vanaf je elfde al mag bepalen wat je zelf kan? Alsof ik zoveel dommer ben dan een zeventienjarige!"
  21. [1837/1838] Over the rainbow

    Echt vliegen. Over het algemeen was Elena niet zo dol op vliegen, het ging allemaal met een hoog tempo en dan kwamen haar haren in de war en daarbij was het haast onmogelijk om goed te zitten op een bezem, want je rokken zaten bijna altijd in de weg en ja, je kon misschien wel een broek gaan dragen, maar nee??? Maar in ieder geval, normaal gesproken vond ze vliegen dus niets, maar op dit moment leek het haar plotseling het allerbeste op de wereld. "Ja!" riep ze enthousiast en ze greep Eleanora's hand vast, om haar zo de gangen op te trekken. Maar ze waren nog niet eens halverwege de trappen toen Elena zich begon te vervelen. Dit duurde te lang. "Ik heb een beter idee!" zei ze enthousiast, terwijl ze midden in het pad stil bleef staan. "Waarom bezweren we elkaar niet met een zweefspreuk? Dan hebben we geen bezems nodig! Hier, ik doe het wel eerst bij jou. Wingardium Leviosa!"
  22. Familie - Beste ouder

    Armand
  23. Familie - Best gespeelde familieband

    Elaine en Irwin
  24. Familie - Meest ongemakkelijke familiefeest

    Bennetts' nieuwjaars
  25. Familie - Meeste daddy/mommy issues

    Heaven!
  26. Familie - Raarste familie

    Foulkes-Davenport & Kingston
  27. Familie - Slechtste ouder

    De ouders van Armand en Jude Foulkes-Davenport
  1. Load more activity
×