Jump to content

All Activity

This stream auto-updates     

  1. Today
  2. [1838/1839][15+] You make my heart beat faster, faster, fast

    Van alle mensen op de wereld had ze dit kunnen hebben. Oh, ze had het niet geaccepteerd hoor, Daniella ging slecht om met kritiek. Maar behalve haar ego raken en haar temperament aanwakkeren had het niet veel gedaan. Maar Valentine was niet alle mensen op de wereld. Valentine was de enige in deze hele godvergeten wereld waar ze onvoorwaardelijk van hield. Op haar eigen manier. En als hij het zei dan kwetste dat. Het liefst wilde ze nu alles om zich heen, hem inclusief, kapot maken. Al was het maar omdat hij haar keer op keer herinnerde dat ze breekbaar was, dat hij haar kon raken, breekbaar kon maken, als hij wilde. Ze wilde niet zo zijn. Ze wilde dit niet zijn. En ze zou het hem nooit vergeven. “Waarom ben je dan met me getrouwd”, gilde ze kwaad terwijl ze zich in een woeste beweging naar hem omdraaide. (Bijna viel door deze plotselinge verandering). “Van mij had het niet gehoeven hoor!”, ze lachte honend, “het is veel makkelijker om je door elke lul te laten uitwonen als je niet getrouwd bent, echt een obstakel soms” Wat het spannender maakte maar dat was nu niet het punt. Ze moest hem gewoon kwetsen zoals hij haar kweste. “Dus wat wil je nu? Wil je scheiden, kom maar op hoor want ik kan niet wachten om van dit huwelijk af te zijn!
  3. Yesterday
  4. 4 januari 1839 Sinds Bobbie Noah geadopteerd had, werd hij uitgenodigd naar allerlei interessante feestjes die onder de noemer van hooggeplaatste recepties vielen, het soort waarbij je trots kon zijn dat je uitgenodigd werd, al werd Noah voornamelijk uitgenodigd omdat Bobbie hem het plezier van haar achternaam had gedaan, mensen zich verplicht voelden om Bobbie uit te nodigen (dat was met alle liefde gezegd, hoor! Bobbie was gewoon niet altijd even lief tegen iedereen, maar gelukkig wel tegen hem – en op zich, als ze dat niet was, kon Noah daar bijzonder goed tegen) en hij nu zo’n beetje een onlosmakelijk aanhangsel was. Hij was nog altijd niet 100% op de hoogte van alle etiquette, maar ah, hij vond naar dit soort dingen komen altijd wel leuk. Nog leuker was het als Blanche er was. Goed, goed, hij was er wel van op de hoogte geweest dat ze er zou zijn, de aard van het beestje was nu eenmaal dat ze zich via Bobbie in dezelfde kringen bevonden en hij haar bij deze vaker zag, al zag hij haar tegenwoordig sowieso vaker omdat Noah voor een keer niet de enige was die met dromerige gevoelens zat, dat wonderlijke gegeven dat Blanche hem óók graag zag en ze samen konden, wilden zijn. Zo bijzonder dat ze elkaar zagen op een of ander elitair feest was het niet, nam hij aan, maar… toch. Elke keer dat hij Blanche zag, voelde toch een beetje speciaal. Zodanig speciaal dat hij een beetje vergeten was wat de gelegenheid van de ontmoeting was. Een of ander feest, dat wist hij wel! Maar dat het als viering van het nieuwe jaar bedoeld was, was hem ontschoten zodra Blanche en hij zich uit de voeten hadden gemaakt met z’n twee; wie zoal op de gastenlijst had gestaan, was hem eigenlijk ook niet opgevallen, al was het maar omdat hij Blanche in het vizier had gehad (oké, oké, eerst had hij nog wel met wat mensen gebabbeld die hij via Bobbie had leren kennen), en dus had hij niet per se bedacht dat Agatha aanwezig zou zijn. Moest hij zelfs stilstaan bij die mogelijkheid? Sinds Agatha van Zweinstein af was gegaan, was ze een beetje uit zijn wereldje verdwenen en bovendien, het was behoorlijk lastig om stil te staan bij het bestaan van een ex als de lippen van je vriendin zich op die van jou drukten. Beetje jammer dat ze de deur openzwaaide van de kamer die Blanche en hij ingepalmd hadden in het feeërieke despotisme van jonge liefde en de magie met een zwaai van haar pols ruïneerde, sneller dan hij überhaupt op nette plekken kon leggen om Agatha enigszins verdwaasd aan te staren. ‘Huh?’ OOC: Privé met Irene en Gianna! <3
  5. Sociale Kalender - BW

    Wat is het? Regan's verjaardagsfeestje en een feestje om te vieren dat hij zijn eerste baby heeft gekregen! Hij heeft eh... nogal veel geld uitgegeven aan dit feestje, maar niemand moet maar echt te veel daar over nadenken, oké? Mooi. Het ziet er dus iets eh... spannender uit dan een gewoon Lennox feestje, met spectaculair vuurwerk, minstens drie verschillende themas aan decoraties (tropisch, onderwater en iets dat alleen beschreven kan worden als 'Griekenland maar alleen als iedereen drugs gebruikt') en meer eten of drinken dan een heel dorp op zou kunnen krijgen. Oh en kaviaar, want Regan heeft altijd al eens kaviaar willen eten. Waar is het? De feestzaal in Caelic. Wanneer is het? Zaterdag 12 januari 1839 Cadeautjes? Hij eist verjaardagscadeautjes en eigenlijk ook babyspullen voor Eira. Uitgenodigden: - Adeline Bruxley & gast - Blythe Lennox & gast - Evangeline Lennox & gast (ook al komt ze waarschijnlijk niet) - Floriana Lennox & gast - Gabriel Bruxley & Laurelle Bruxley - Lyre Lennox & gast - Olivia Finch-Hatton & gast - Ronan Lennox & Anne Lennox - Helena Lennox & gast - Owain & Aria Cadwgan - Keane & Josephine Cadwgan - Tristan & Cheyenne Johnson - June Johnson & gast - Kieran Monday & gast - Oliver Kingston & gast - Madeline & David Appleby - Gideon & Wren Kingston - Daniel & Camilla Bennett - Chase & Claude Bennett - Claire Bennett & gast - Ophelia Ingram & Aaron Hollow - Maia de Liedekerken & Henry Paget - Cassanda Haysward & gast - Daniella & Valentine Ingram (Hij heeft meer vrienden nodig, dus als je iemand hebt die bij hem past, let me know!)
  6. Irene's Ship Aesthetics

    @Andromache Moyle & @Hector Moyle I am afraid Afraid of what? Finding too much. Too little. Nothing at all.
  7. Sociale Kalender - BW

    Wat is het? Valentine's verjaardagsfeestje, maar eigenlijk vooral een 'hangover' feestje, waarbij iedereen het rustig aan doet tot ze weer allemaal dronken zijn. Daniella is overigens kwaad op Valentine, dus het kan zijn dat ze af en toe wat in de brand steekt. Waar is het? Club Saffron, speciaal gesloten voor de rest van de dag voor dit feestje. Wanneer? 1 januari 1839! 's avonds, want de beste katers duren tot de volgende avond. Uitgenodigden? - Aaron Hollow - Basil Ryder - Isaiah Haysward - Leroy Ryder - Blanche Ingram - Chase Bennett - Claude Bennett - Daniella Ingram omdat ze een sleutel heeft en toch wel binnenkomt - Leon Marks - Richard Ingram - Keane Cadwgan - Zachary Davidson - Quentin Kane - Heaven Priest - Jupiter de Haviland - Daniel Foulkes-Davenport - Madeline Appleby - Dax Appleby - Caspian Thwaite - Audrey Hamilton - Christa Rose - Jennifer Churchill - Elliot Houghton - Fletcher Tedwin Plus alle gasten die de uitgenodigden mee willen nemen.
  8. [1838/1839] Wrap it up I'll take it

    Iemand trouwen die een hekel aan hem had klonk inderdaad verschrikkelijk. Caspian was het persoon dat daar niet goed tegen kon, hij wilde dat de hele wereld hem mocht, dus als zijn eigen vrouw dat niet zo doen dan was dat een drama. (Niet een minder drama dan als iemand anders hem niet mocht hoor! Hij vond elke gedachten aan mensen die hem niet leuk vonden even erg). Het idee dat het perfecte meisje, het meisje dat aan al zijn eisen zou voldoen hem niet zou mogen stak dan wel een beetje. Het raakte namelijk niet alleen zijn onzekerheid maar ook zijn ego. Waarom zou ze hem niet mogen? Hij verdiende toch een vrouw die aan alle eisen voldeed? Gelukkig herstelde Agatha het een beetje door te zeggen dat ze zich niet kon voorstellen dat iemand hem niet mocht. Ze was vast alleen een hypothetische niet mogelijke situatie aan het beschrijven, om hem te beschermen misschien. Ze had vast gewoon het beste met hem voor Ze had het beste met hem voor!! Heel even fronste hij zijn wenkbrauwen en sprong toen enthousiast op. “Je hebt misschien gelijk, ik heb iemand nodig die me mag en die het beste met me voor heeft”, hij keek haar stralend aan, “en jij hebt net soort van gezegd dat jij dat bent en je bent een vrouw”, hij gooide de lijst van tafel. Als ze eenmaal getrouwd waren keek hij er wel weer naar om te kijken welke dingen Agatha echt moest kunnen, maar ze konden vast wel iets wegstrepen. Misschien. “Dus wij moeten gewoon trouwen!
  9. [1837/1838]Three is a crowd

    Intens? Ja, daar had Dax wel een prima woord gekozen. Intens, als een karakter uit een verhaal, een rustige roman vol met nadenken en vergezichten en thee. En altijd slecht Engels of Schots weer. Will lachte losjes. “Oh, nee, is dat altijd zo? Ik hoopte nog dat ze gewoon een van die mensen was die er even over doen om te ontdooien.” Dat was Irwin in elk geval wel, al was het op een andere manier. Irwin was meer stilletjes, als een schuwe kat, als hij je niet kende, dan ging hij op een afstandje kijken tot hij wist wat hij van je vond. Yara ging je eerder afbranden en als er dan na maanden nog iets van je bleef staan zou ze misschien zich daarmee gaan vervelen en door. Ah, nee, maar aan de andere kant, Irwin kon ook wel een beetje gemeen zijn als hij je nog niet kende. Misschien leken ze dan toch wat op elkaar. En tja, misschien had Yara bij hem ook langer nodig om te ontdooien of hem minder te haten. Met het hele ex dingetje. Dat had hij haar niet eens zoveel kwalijk genomen, maar dan had het eigenlijk bij Dax niet zo moeten zijn. Och. “Ze lijkt met Irwin toch wel goed op te kunnen schieten,” observeerde hij maar en dat was alles, maar dan ook alles waar hij zich toe gedwongen voelde, want het beste wat hij kon doen was het niet teveel over Yara hebben. En dat was makkelijk genoeg. Dax kletste vrij ongeremd. “Wat leuk,” lachte hij. “Lief. En mm, ze zal wat Yara voor ‘r uitzoekt vast boeiend vinden – bestaan er vliegende konijnen, serieus?” Dat zou hij moeten weten, via Irwin, maar Irwin was niet zo van de knaagdieren. Oh, shit. En hopelijk had hij zich niet nu al als Dreuzel prijsgegeven. Of misschien moest hij dat juist wel doen, want het volgende moment vroeg Dax hem mee en dan kon het later alleen nog maar minder opportuun uitkomen. Maar aan de andere kant... Shoppen met Yara of shoppen met Dax. “Ik denk dat ze je heel dankbaar zal zijn,” grinnikte hij. “Even kan sowieso wel? Kan zij lekker lezen. En Dax – houdt je vrouw wel van dieren?” Want dat was toch nog iets om aan vast te zitten. “Zo terug.” Hij sprak met Yara af dat hij hier weer terug zou komen – zij had inderdaad vast al boeken op het oog – en vervolgens stond hij met een tovenaar in magisch Edinburgh. Okay. Rolling with it. “Een hekel aan London? Waar is het heen?”
  10. [1838/1839][15+] You make my heart beat faster, faster, fast

    Hij was hier zo moe van, van de manier waarop ze direct zijn glas leeg moest drinken, omdat ze nooit iets kon doen zonder drank, van de manier waarop ze dramatisch op de bank moest springen, van de manier waarop ze hem uitdaagde, altijd zijn grenzen moest proberen te verleggen, altijd direct naar moord moest grijpen, want waarom niet, he? Waarom niet de hele wereld leegmoorden tot er niemand meer over was dan elkaar? En wat dan, Daniella? Zou ze dat overleven? "Oh, vermoorden?" vroeg hij kil, terwijl hij koppig een nieuw glas voor zichzelf sommeerde. "Nadat je je eerst door hem hebt laten uitwonen, omdat je geen lul in je buurt kunt weerstaan zonder erop te duiken?" Hij vergaf het haar nooit, eigenlijk, dat ze aan hem niet genoeg had. Hij vergaf het haar nooit dat hij zich altijd geroepen voelde om zelf dan zijn lul in iemand anders te steken, omdat hij niet de zielige man wilde zijn die thuisbleef, terwijl zijn vrouw naar bed ging met een hele boot aan zeelieden. "Je zit met mij opgescheept?" Hij leunde naar voren, terwijl hij het glas stevig vastgreep. De whiskey die erin zat dreigde eruit te druppen, maar hij maakte de vloeren niet schoon, dus maakte hem het uit. "Ik zit met jou opgescheept! Je bent de vreselijkste vrouw op de hele wereld, het enige waar je aan denkt, is de volgende manier om jezelf te vermaken. En ik, hm? Denk je ooit aan mij?" Gaf ze om hem? Vast wel, op de één of andere manier, anders was ze nooit met hem getrouwd, maar dat was niet genoeg.
  11. [1838/1839] Reasons not to die

    Hij verbood het, sloeg gewoon de deur van het plan dicht, zonder verdere discussie, zonder andere mogelijkheden, hij verbood het. Felicia wist dat het moeilijk voor hem was, was heus van plan om het niet morgen te doen, wilde veel liever duizend en één manieren proberen te vinden om Eric alsnog te kunnen overtuigen, het allerliefste voordat het te laat was, maar in plaats daarvan blokkeerde Eric alles direct, omdat hij het verbood. "Je verbiedt het?" herhaalde ze, nutteloos terwijl ze zichzelf overeind duwde, maar gewoon om de stilte tussen hen te vullen met woorden die hij mogelijk nog terug zou kunnen trekken. Ze ging er vanuit dat hij het niet wilde, dat hij het meende, want Eric was het type die alleen dingen zei die hij echt meende op dit soort momenten (en verder altijd loog, maar ach, dat had ze nooit erg gevonden), maar hij had het verboden. "Je geeft me nu niet echt het vertrouwen dat je hier zonder vooroordelen over na kunt denken," zei ze koel. "Dus waarom zou ik naar je moeten luisteren?" Zo werkten ze niet, hadden ze eigenlijk nooit gewerkt. Het 'doe gewoon wat ik zeg' had Felicia altijd al aangevochten, ze wilde altijd precies weten waarom ze iets deed, zodat ze zelf kon bepalen of het het waard was of niet. En dat wist Eric ook.
  12. [1838/1839] #4 Butterfly & Hawk

    Ze wist niet waar ze was, nou, dat was dan weer typisch, he? Titiana liep altijd maar rond alsof dit haar kasteel was, haar koninkrijk, en de rest had zich er maar naar te schikken. Dat ze het bij hem deed was één ding, want hij luisterde toch voor geen meter, maar dat ze het bij zijn familie deed?! ... Nou ja, eigenlijk had hij zelf nooit bedacht dat Butterfly best wel een goede babysitter kon zijn. Ze was dan wel vervelend, maar op een manier dat alle vrouwen vervelend waren, en ze was tenminste wel een Dickson. Je moest gewoon alleen die schelle stem negeren. "Waarom zou ik de eerste keus zijn?" vroeg hij, half verontwaardigd, half verbaasd. "Ik heb belangrijke dingen te doen!" Butterfly natuurlijk niet, dat kreeg je gewoon als je een vrouw was, dan waren alle dingen minder belangrijk dan voor kinderen zorgen. "Hoe lang blijft ze weg?" Had ze vast ook niet gezegd, maar dat was niet zijn probleem. "Heb je hem al eten gegeven?" Dat eh... was rond deze tijd, toch?
  13. [1837/1838] [15+ ] No mourners no funerals

    Regan en Blythe snoven bijna, allebei tegelijkertijd, wisten het op een manier die veel op elkaar leek, ze bleven nou eenmaal familie, allebei het nog net tegen te houden. Ja, Oliver zou Blythe kunnen vertellen dat ze Regan moest vermoorden, en er was niets wat ze er tegen zou kunnen doen, behalve dood gaan en Regan en Blythe wisten allebei dat ze die optie veel liever zou kiezen. Oh, ze wilde heus wel leven (een beetje, in ieder geval genoeg om de meeste dagen op te staan en net genoeg voedsel en water te drinken om het weer een volgende dag te overleven), maar er waren dingen waar ze het liefste een andere optie voor zou kiezen. Maar dat hoefde Oliver niet te weten, dus zonder wat te zeggen ging Regan er vandoor. Bedankt, broertje. Wilde ze whiskey? Nee, ze wilde eigenlijk weg, net doen alsof dit hele gesprek niet was gebeurd, zichzelf verdrinken in een glas wijn, maar whiskey was een stuk dichterbij, dus waarom niet. Ze haalde haar schouders op. "Als je wilt dat ik het drink," lokte ze uit. Misschien wilde ze toch minder graag leven dan ze zelf vanuit ging.
  14. [1838/1839][15+] #7 Aaron & Ophelia

    CW: seks. Dinsdag 1 januari 1839 - einde van de ochtend - Aarons kamer Het had haar romantisch geleken, om de eerste dag van het nieuwe jaar samen te gaan brunchen, om te vieren dat dit het jaar was dat ze zouden trouwen. Ze mochten dan wel niet verliefd op elkaar zijn, maar moest dat de pret verpesten? Als het aan Ophelia lag, gingen ze een lange toekomst tegemoet, hopelijk eh... zonder verdere inmenging van familieleden waardoor er iemand dood neerviel. Maar dat viel nog te bepalen, hm. In ieder geval, Ophelia was dus op tijd vertrokken (maar niet te vroeg, in het geval dat hij een kater had). Ze had allerlei lekkere hapjes mee genomen en een fles champagne gestolen uit het Bennett huis (nadat ze had gecontroleerd of het een vergiftigde fles was, dank je wel), dat allemaal in een prachtige mand gepakt en al en al was ze op weg gegaan naar zijn studentenkamer. Helaas dat toen ze de deur opende, ze er al snel achter kwam dat Aaron niet alleen was, maar tevreden op zijn rug lag, onder een blondine. Een blondine die naar haar omkeek, met een enthousiaste glimlach. "Liefje!" keerde ze. "MAM?!" gilde Ophelia terug. Privé!
  15. Het was maar voor even, een paar maanden maar! Een paar maanden dat ze constant naar dat stomme gezicht moest kijken, dat mengsel van haar eigen zus en haar liefste man, het constante bewijs dat Daniel andere vrouwen even graag had als zij en dat er helemaal niets was wat zij daaraan kon doen, want ze had alles al geprobeerd. Hij zette haar dan wel op nummer één, maar nummer twee tot en met driehonderdenvijfentachtig kwamen er wel heel snel achteraan. Ze haatte het, haatte het echt, maar Daniel vond het allemaal maar gezeur en dat betekende dat ze niet zo moeilijk moest doen. Gewoon hup, niet zo moeilijk doen, want Daniel verdiende dat gezeur allemaal niet. "Ik wil haar niet zien," eiste Camilla stellig. "Het maakt me niet uit hoe je het doet, maar het is niet mijn kind, dus ik wil haar niet in mijn huis!" Ook al was het natuurlijk, technisch gezien, niet de hare. Zijn naam stond op de akte, het was zijn achternaam, en bla, bla, bla, maar ze was zijn vrouw en dat gaf haar rechten, niet waar? "Als je haar zo nodig hier wilt houden, stop haar dan in de kerkers, daar is ze niemand tot last." Tot haar grote tevredenheid zag ze dat Ophelia bleek werd. "Je weet best waarom ik moeilijk doe," beet ze terug. Het was niet eens moeilijk, in haar ogen.
  16. Ugh! Ze was dol op Eleanora, echt waar, ze zou voor altijd haar beste vriendin zijn, maar op dit moment was de Huffelpuffer echt enorm vervelend. Wat maakte het uit dat Elena wat geheimen voor haar hield! Het waren van die dingen waar ze niet echt durfde te praten, niet als ze niet ongelooflijk dronken was, maar op die momenten was het er eigenlijk nooit uitgekomen. Sowieso, het was niet alsof ze elke dag met Chase naar bed ging! Hij was niet haar vriendje, hij was getrouwd en al en al was het... tja, een beetje beschamend om erover te praten. Elena liet die schaamte nooit in de weg staan van het daadwerkelijk doen, maar ze voelde het wel. "Niet zoveel," protesteerde ze geërgerd, terwijl ze de jurk vastgreep die Eleanora naar haar had geslingerd, maar ze zag niet echt een kans om zich zo aan te kunnen kleden, dus stond ze er maar een beetje ongemakkelijk mee in haar ene hand, terwijl de andere haar handdoek op zijn plek hield. "En sowieso, waarom mag ik geen geheimen hebben?! Wat is daar erg aan? Vooral als je er zo dramatisch over doet!" En ondertussen was Chase er ook nog eens en hij leek met de seconde chagrijniger te worden. Elena zuchtte diep. "Ga nou, Ellie, ik spreek je later wel, oké?" Ze rolde met haar ogen. "Dan vertel ik je alles wat je wilt weten." Vond Chase vast ook leuk.
  17. [1838/1839] Foggy stories

    Wandtapijt, Aquino, minstens twintig galjoenen en als ze meer voor elkaar kreeg, dan mocht ze het houden. Dat zou hem vast wel weer niet worden, het middenpunt tussen vijftien en vijfentwintig was nou eenmaal twintig, maar zolang Isaiah maar niet op het idee kwam om haar een schuld van twintig galjoenen te geven als het haar niet lukte... Was wel een familietrekje, dus ze vertrouwde het eigenlijk voor geen meter. "Oké, eh... Ik denk dat het zo wel lukt." Hoopte ze, hoopte ze echt heel erg. Ze nam aarzelend de prent aan en wierp er nog een laatste blik op, voor ze zich maar naar de man, Verbruggen, hoe ze dat ooit uit moest spreken, toe draaide, die er al aan gewandeld kwam. Misschien moest ze maar net doen alsof het Liam was, daarbij had ze ook op de één of andere manier over het algemeen een goede mix gevonden tussen onderdanig en standvastig. "Ah, meneer Verbruggen," aan zijn gezicht gezien had ze zijn naam op de meest vreselijke manier ooit uitgesproken, begon goed, "Wat fijn om u te zien. U kent mijn neef Isaiah?" Dat was een verkeerd iets om te zeggen, want meneer Verbruggen zag het direct als kans om zich volledig naar Isaiah te richten en Julienne te negeren terwijl ze ongemakkelijk wat stamelde over wandtapijten. Help, Isaiah???
  18. IC Buitenwereld Mededelingen

    Magisch Nieuws Januari 1839 Sinds de storm van zes januari wordt er gezocht naar mogelijke magische oorzaken, volgens bronnen vanwege ooggetuigen die vertellen over paarden van wolken die door de lucht raasden. Als iemand meer informatie heeft omtrent deze gebeurtenissen, graag contact opnemen - mag anoniem - met het Schouwersdepartement.
  19. Last week
  20. Irene's Song Aesthetics

    @Keane Cadwgan Son Lux - Dream State (Dark Day) Will we survive in this, our new wilderness? We have nothing on our feet We had to run from it Awake, awake Oh though we were wide awake This is a dream state
  21. [1838/1839] Playgrounds look like prisons

    Ze was wel leuk, eigenlijk, tot ze niet meer leuk was. Ze had het uitgemaakt, met Caspian! Wie maakte het nou uit met Caspian? Het was haar prachtige, perfecte zoon, en daadwerkelijk niemand zou het met hem uit moeten maken, want er was niemand beter dan Caspian! Hij was toch wel haar favoriete zoon (sorry Desmond, ze hield heel veel van hem, maar van Caspian ongeveer net 0,1% meer) en er was gewoon, simpelweg, niemand beter! Nu niet, nooit niet. "Wat een stom kind," snoof ze dus ook. "Ze heeft de beste kans van haar leven weggegooid, om dit te worden?" Gatver! "Zo iemand kun je niet op vertrouwen." Dus ergens wel goed dat ze weg was. Nu moesten ze alleen nog haar kleinzoon uit haar armen krijgen en dan was alles opgelost. "Hm..." Geraldine fronste haar wenkbrauwen. "Ik zal direct een afspraak regelen met onze advocaat, maar het zal vast niet al te lang duren. Het is jouw zoon, en jij bent een betere ouder dan een hoer ooit zou kunnen zijn." Ze legde even troostend haar hand op zijn schouder. "Ik zal alles voor je oplossen."
  22. [1838/1839] Wrap it up I'll take it

    Oké, zo onderhand begon Agatha het idee te krijgen dat Caspian nog nooit verliefd was geweest en dat vond ze ergens wel sneu. Ja, verliefd zijn was kut, vooral als de persoon waar jij verliefd op was helemaal niet van je hield, die ervaringen had Agatha wel, maar ze had ook de herinneringen aan hoe Raine zich wel had gedragen toen hij onder de liefdesdrank zat, of op zijn minst toen hij haar weigerde te vertellen dat hij niet echt van haar hield, en hoewel het wel nep was, was het ook fijn geweest. En zoiets wenste ze Caspian ook toe. Maar ja, dat scheen niet echt normaal te zijn, trouwen als je verliefd was in zijn kringen, dus misschien moest ze er maar vooral voor zorgen dat hij niet in paniek raakte. "Oh, ehm," aarzelde ze een beetje, terwijl ze hem benauwd aankeek. Nee, nee, je moest hem kalmeren, Agatha, dus moest je zelf ook niet gestrest zijn. "Ik denk dat je gewoon iemand moet vinden waarbij je je fijn voelt, iemand wiens mening je vertrouwt, iemand waarvan je weet dat die het beste met je voor heeft... Dat is net iets belangrijker dan of ze wel de juiste haarkleur heeft en of ze Frans kan spreken." Kon Agatha wel, overigens, een beetje! "Iemand die het beste met je voorheeft, is veel beter dan een willekeurig iemand die op zich aan alle eisen lijkt te voldoen," als zo'n persoon überhaupt bestond... "want anders krijg je misschien iemand die op papier perfect is, maar in het daadwerkelijke leven een hekel aan je heeft." Snel voegde ze toe: "Niet dat ik me kan voorstellen dat iemand ooit een hekel aan jou heeft, hoor," met een warme glimlach.
  23. [1838/1839] Too late for good connections

    Op momenten dat ze wilde, juist ja. Lucretia snoof even, want die momenten kwamen vast helemaal niet vaak voor. Misschien zelfs nauwelijks meer, als ze Jennifer een beetje kende, want als er iemand die het werkelijke leven doodsaai vond, was het Jennifer wel. Tragisch, hoor, want wat had Jennifer nou echt voor problemen? Ouders die alles voor haar hadden willen doen? Familie die altijd voor haar klaarstond? Meer geld dan ze ooit op zou kunnen krijgen? Maar oh nee, ze was zo tragisch dat ze zichzelf wel moest verdrinken in de drugs! Alsjeblieft zeg. Sommige mensen hadden echt problemen. "Nee, dank je," snauwde ze dus ook en ze duwde Jennifers hand weg. "Sommige mensen willen daadwerkelijk een goed leven voor hun kinderen en zich dus niet vol gieten met giftig spul." Ugh. "Kan me niet voorstellen dat Hiram dit prettig vindt."
  24. IC Buitenwereld Mededelingen

    Januari 1839 Minister van Toverkunst: Thomas Silvershore vanaf Maart 1838 Koningin van Groot-Brittannië: Victoria - Koningin vanaf 20 juni 1837, zal gekroond worden op 28 juni 1838, regeert tot 22 januari 1901 Premier van Groot-Brittannië: William Lamb - tweede viscount Melbourne, Premier van 18 april 1835 tot 30 augustus 1841 Belangrijke gebeurtenissen in januari 1839: 1 januari 1839: De spoorlijn tussen Trenton en New Brunswick in de Amerikaanse staat New Jersey wordt geopend. 2 januari 1839: De eerste foto van de maan wordt genomen door de Franse fotograaf Louis Daguerre. Helaas is de foto niet meer te vinden. 3 januari 1839: John Hutt wordt de gouverneur voor West-Australië. 6 januari 1839: De Night of the Big Wind, een zeer zware storm die over Ierland en het noorden van Engeland trok. De wind reikte de snelheid van een orkaan en deed daarbij veel schade aan gebouwen, schepen en bomen. Er wordt geschat dat tussen 250 en 300 mensen overleden, maar dat is alleen in Ierland en in Engeland kunnen er meer slachtoffers zijn gevallen, dus wordt er ook wel op 400 overleden mensen geschat. 9 januari 1839: De Daguerreotypie, een fotografische methode, wordt aangekondigd door de Franse overheid. 19 januari 1839: De stad Aden in Jemen wordt bezet door Engelse troepen. De Engelsen willen gebruik maken van de haven van Aden om een koolstation van te maken voor schepen op de nieuwe Suez-Bombay route. De Sultan van Lahej weigerde, tot de Engelse troepen ingrijpen en Aden bezetten. 20 januari 1839: De Slag om Yungay neemt plaats, de laatste strijd in de War of the Confederation. De oorlog begint als Peru en Bolivia samen worden gevoegd tot één land en Chili, Argentinië en Peruaanse rebellen in opstand komen. Technisch gezien wint de Peru-Boliviaanse confederatie, maar toch worden Peru en Bolivia weer opgesplitst in twee landen, waardoor er meer balans is in Zuid-Amerika wat macht betreft. 21 januari 1839: Het Åbo Svenska Theater opent in Finland, het oudste theater in Finland. 25 januari 1839: Als reactie op het aankondigen van de Daguerreotypie, laat William Henry Fox Talbot zijn foto's zien. Hij geldt nu als uitvinder van het negatiefproces in de fotografie. 29 januari 1839: Charles Darwin trouwt met zijn nicht Emma Wedgwood. Belangrijke geboortes in januari 1839: 1 januari 1839: Ouida, de pseudoniem van Engelse romanschrijver Maria Louise Ramé. Ze zou een populaire romanschrijver worden. 2 januari 1839: Gustave Pierre Trouvé, een Frans elektrotechnicus en uitvinder. 4 januari 1839: Anne Jane Cupples, een Schotse schrijfster die vooral boeken voor kinderen schreef. 6 januari 1839: Arthur Gore, 5e graaf van Arran. 8 januari 1839: William A. Clark, een Amerikaanse politicus en ondernemer. 9 januari 1839: John Knowles Paine, een Amerikaanse componist die als eerste Amerikaanse componist beroemd werd voor zijn muziek voor orkesten. 19 januari 1839: Paul Cézanne, een Frans kunstschilder, die behoorde tot het postimpressionisme. 26 januari 1839: Rachel Lloyd, een Amerikaanse scheikundige die het beste bekend is voor haar werk met de suikerbiet. Ze was de eerste vrouwelijke Amerikaanse met een doctoraat in de scheikunde. Belangrijke sterfgevallen in januari 1839: 16 januari 1839: Edmund Lodge, een Engelse schrijver die vooral bekend stond om zijn korte biografieën. 22 januari 1839: Christian Ramsay, Gravin van Dalhousie en een Schotse botanist en natuurlijke historicus. 24 januari 1839: Michele Cachia, een Maltese architect en militair ingenieur. 28 januari 1839: William Beechey, een Britse portretschilder die veel portretten van leden van de Britse koninklijke familie schilderde en andere belangrijke Britse personen.
  25. Verjaardagen karakters

    1 januari @Valentine Ingram - 22 jaar @Césaire Aïssé - 12 jaar 2 januari @Richard Ingram - 19 jaar 4 januari @Basil Ryder - 32 jaar @Giselle Rosanvallon-Vauclain - 29 jaar @Leroy Ryder - 32 jaar 5 januari @Mason Haviliard - 59 jaar 10 januari @Olivia Finch-Hatton - 23 jaar 11 januari @Richard Rosanvallon - 27 jaar 13 januari @Adam Sardothien - 4 jaar 16 januari @Elise Stonetree - 17 jaar @Ted Wellesley - 18 jaar 22 januari @Agatha Moore - 17 jaar @Clementine Adler - 4 jaar @Gabriel Adler - 4 jaar 23 januari @Morgan Wydeville - 20 jaar @Summer Salisbury - 14 jaar 24 januari @Priscilla Pearson - 22 jaar @Abigail Carrington - 13 jaar 26 januari @Christopher Whitley - 43 jaar
  26. [1838] Darkness there, and nothing more

    Maybe it was time. Time to act as he wanted. Time to regain his life. Time to reclaim what he needed most and revenge himself on those who stood in his way. And this time, it would turn out the way he wanted it. End
  27. [1838] Darkness there, and nothing more

    Maybe there was no way to tell day and night apart anymore. Maybe it was impossible to distinguish right from wrong, true from false. But maybe that was beside the point. Maybe the only thing left, was to try to do the things he thought just. Maybe it did not matter what was real and what imaginary – wasn’t it real enough if he thought it so? For the first time in months, he truly opened his eyes. Light, instead of dark, flooded over him.
  28. [1838] Darkness there, and nothing more

    Evangeline When he heard about the Unbreakable Vow, everything became more real than it had been in the last couple of months. He did not know that it would be the third Vow – the final one, for now. He did not know the depth of it, the real meaning. The information came to him fleetingly and he did not even register it properly – but it came back in the night, when darkness returned. He had always feared the dark. Now, he had slowly started to welcome the soft, nightly embrace. But tonight, he would not sleep. There was no time left to seek out his old friends, dead or alive. Because even though he was afraid, if SHE would be forced to leave it would end any possibility that he would ever act on her behalf. Even though he was a coward, this information still aroused something in him. If he would not act now, then when was the time? If he did not try to seek out her or his child at this very moment, would he ever? In his half-hearted search to outsmart death, all he had done was to creep closer to his grave.
  1. Load more activity
×